e ERE:

ase ea:

RIOT 7O FA MA. + Ad hold

AS

iy Le do k

FA, PE >

ARAS Apia y 5 A Ao bra ye

¡3.4 TAS * ho

pa

oo ara na

Pd EEE z A A O A A de ed do Y ON

ARTE

HE

Ae LA

LeLid ago

e

- DN

HE (add re ITA ear q

O IO

AA 1

A at AA A

ME la tio FO AE E Y A rd rd Md dd A dE EA Ye A a y Aldo o odo A a GAO IRA:

A, Ate AA dh po yo

dd 4 ld AS Ai y pd

ld A qe Al ya Y pte da AAA NON pd

Pp ql q cr IRA te NA A e AA

as AA AO!

e pde hr y he de y q o

po e A eh os q ns terri

e e del dl elect

A o tl o glas o do ol ppal Ji la in qa

A A de pad

4 , tp rosa AER e a Aid FE dp polo Ie AA ES tr

A y ra doo dp , Vo tao A aj La dr o 7 O E AS

A ia ld pat ica dt A ERA] mesas e m0 ¡RCA rO 070 AAA 60 ae Ade rd da doy det po rs pnl bd OA AO IAS nO Add 4 4 fl pe yr Y e a pr et eye dd Macia 1509030 AA rd e ed rr it e ta iq po da

A las r depto A 49 Lala da A A or dr deta do e a o pe FORA tr holas hi ol e o Ma Lp qt 4 A A dada ALA Ao pr pa MA e o e dd vv REA A tl o dr e en OMIIAsO 0 da roer Cl y A dd ¡ERA AAA EA yo dd . A de y Arana 000 IA IMA Cd AE dad Y o o pr o dl

PA o a e e A td po a de dd dp A A re pe ir IRA Ad ra rortra 4d a O a)

SES E > ER :

AA .AXÁ AR AA a e

pa

Es

+

, ve '"D

KT

dl

ne y 0%

RA

de ¡ Y

a 1F; ey

FUNDADOS POR EL PROF. DR. GERMÁN BURMEISTER : |

E Sn: del Museo de 1862 á 1892) : |

ES 3% o - SEGUNDA SBRIB ES SE PUBLICADA POR EL ¿ ; PROF. DR. CARLOS BERG :

Aomual Director vd

ANALES

MUSEO NACIONAL

BUENOS AIRES

PES

ANALES

DEL

MUSEO NACIONAL

DE

BUENOS AIRES

FUNDADOS POR EL PROF. DR. GERMÁN BURMEISTER (Director del Museo de 1862 á 1892)

SEGUNDA SERIES

PUBLICADA POR EL

PROF. DR. CARLOS BERG

Actual Director

Tomo VI (Ser. 2*, t. 111)

(Con 7 láminas)

BUENOS AIRES IMPRENTA DE JuAN A. ALSINA, CALLE México, 1422

1899

p 10 o Ú NS: e - Es pa j ] el Wa A Ó LA > , | ] ' ¡ prÍA : AS e Í (e o "| ' ] ' " E Se e A ' fa 2 o . Ñ 7 e a . A 'l A mn o / ef? Ñ

| %, ES

Ñ

0 UE

DOT 23 1904

LIBRARY

INDICE E. A EANICAL GARDEN

BrerG, CarLos, Contribuciones al conocimiento de la fauna erpetológica

argentina y de los paises limitrofes.—(12 de Marzo de 1898).... 1 GALLARDO, ANGEL, Algunos casos de teratología vegetal, fasciación, pro-

liferación y sinantia. Con las láminas 1 á 3.—(23 de Abril de 1898). InerivG, H. von, As especies de Ampullaria da Republica Argentina.

ide A rostro) o loas aa sea dle A7 SiLvestTrI, Ferre, Diagnósticos de nuevos Diplópodos sudamericanos.

ide Atrostolde Sa) cla ri cla El e e 53 SPEGAZZINT, CaroLUs, Fungi argentini novi vel critici. Con las láminas 4 EA a A AE sl BerG, CarLos, Observaciones sobre Lepidópteros argentinos y otros sud-

americanos.—(6 de Mayo de 189D).....coocooocoonoorcccrmmo cr. oa 369

SiLvestTrI, FiLippo, Breve descrizione comparativa di Lepidocampa Oudxms. con Campodea Westw. Con las láminas 6 y 7.—(19 de Mayo de

NADA Le EE AR E AT AAA AORTA 391 Koxow, P., Fr. W., Neue Súdamerikanische Tenthredinidae.—(6 de Junio MA O e A A e A 397

Memoria del Museo Nacional correspondiente al año 1897, presentada al Señor Ministro de Justicia, Culto é Instrucción pública. por el Direchor Doria Danos Boat da a a o 1-50

Nora. Las fechas indican el día en que fueron puestas en circulación las pu- blicaciones correspondientes, impresas aparte.

CONTRIBUCIONES AL CONOCIMIENTO DE LA ; E

FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA.

POR EL

Docror CARLOS BERG.

Mi intención de dar á luz una enumeración de los Reptiles de la República Argentina que me son conocidos, á la manera como lo he hecho con los Batracios*, no ha podido aun realizarse.

Otras ocupaciones y mi reciente viaje por Europa, me han impedido hacer la revisión de todo el material de las colecciones erpetológicas del Museo Nacional y Gabinete de Historia Natural de la Universidad de Buenos Aires, tan indispensable, en vista de

Meambios de clasificación efectuados en estos últimos tiempos.

Por otra parte, el Sr. Julio Koslowsky me ha comunicado haber- se ocupado en la confección de una lista de los Saurios y Ofidios argentinos, que debes aparecer en breve, lo que hará tal vez inne- cesario un trabajo mio, en la forma en que lo habia ideado.

Sin embargo, habiendo reunido ciertos datos sobre varios rept:- les del país y unos pocos de otras regiones, los creo de algún inte- rés y los presento hoy, como una contribución al conocimiento de la fauna erpetológica sudamericana, especialmente de la Repúbli- ca Argentina.

1 Bitracios Argentinos. Enxumeración sistemática, sinonimica y bibliográ”- ca de los Batracios de la República Argentina. Con un cuadro sinóptico de cla- sificación. Véase: Anales del Museo Nacional de Buenos Aires. Tomo v, p. 14/- 226. 17 de Diciembre de 18%.

AxaL. Mus. Nac. Bs. As. vr. Marzo 4, 1898. 1

2 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Ord. SAURIA. Fam. GECKONIDA E.

Gen. HOMONOTA Gray. (1845 ).

1. Homonota Whitei BrLar.

Homonota whitii Boulenger, Cat. Liz. Brit. Mus. 1, p.22, n. 2, tab. 3, fig. 6 (1885) Córdoba (Cosquin).

Homonota Whitei Koslowsky, Batracios y Reptiles de Rioja y Catamarca, in: Rev. Mus. La Plata. vi, p. 362, n. 1 (1895) Catamarca (Chilecito).

República Argentina.

El Museo Nacional ha obtenido del Sr. Miguel Lillo tres ejem- plares de esta especie, coleccionados en la ciudad de Tucumán.

Tienen de 148 supralabiales y 6 á Y infralabiales. Las escamas infracaudales de la serie media son muy alargadas en comparación con las de la Homonota Darwini Blgr. Existe una faja negruzca que principia cerca de la abertura nasal, pasa por el ojo y conti- núa sobre la parte humeral y dorsolateral, deshaciéndose en man- chas, parcialmente, en esta última región.

Longitud total de 70 4 SO mm.

Gen. GYMNODACTYLUS Sprx.

(1825).

2. Gymnodactylus maltogrossensis Bere.

Gymnodactylus mattogrossensis Berg, Dos Reptiles nuevos, 11: Anal. Mus. Nac. Buen. Aires. 1v, p. 191, n. 2 (27. vu. 1899)

Matto Grosso. Brasil. —! 2epública Argentina.

Por haber traido el Sr. Santiago Venturi un ejemplar del Cha- co Santafecino, esta especie debe ser señalada como perteneciente

á la fauna argentina.

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. 3

En el ejemplar recientemente cogido, la cabeza es menos ensan- chada en su parte posterior y sin dilatación delante del cuello, teniendo las infuscaciones mucho más pronunciadas, de forma de manchas, de las cuales la anterior es triangular y guarnecida de un blanquizco sucio. Faltan más de dos tercios de la cola, ha- llándose en su lugar un órgano incompletamente regenerado muy corto.

Fam. IGUANIDAE.

Gen. APPTYCHOLAEMUS Brar.

(1891). 3. Aptyzholaemus longicauda Br6r.

Aptycholaemus longicauda Boulenger, Description of a new Genus of Iguanoid Lizards, in: Ann. Mag. Nat. Hist. (6) vi, p. 85 (1891) Chaco ( Riacho del Oro ).

y Anisolepis argentinus Koslowsky, Dos nuevas lagartijas de la Provincia de Buenos Aires, in: Rev. Mus. La Plata. v, p. 419, tab. 2 (1895) ¿¿ Sierra de la Ventana, cerca de Bahía Blanca ?? (Prob. Chaco ó Misiones *); et: Reptiles y Batracios de la Sierra de la Ventana, in: loc. rec. cit. vir, p- 153, n. 1 (1896).

República Argentina (Chaco).

Siento tener que manifestar que las «dos nuevas Lagartijas de la

1 El ejemplar de esta lagartija que conserva el Museo de La Plata como proce- dente de la Sierra de la Ventana, cerca de « Bahía Blanca >, proviene, sin duda, del Chaco ó de Misiones. Ya hemos tenido ocasión de observar (vease: Anal. Mus. Nac. Buen. Aires. v, p. 170, nota 1.—1893), de que deben haberse deslizado errores en la anotación de la patria de varios objetos del Museo de La Plata, y el Sr. Koslows- ky nos comunica últimamente de que muchos reptiles originarios del Chaco y de Misiones, se hallaban alli anotados como procedentes de Patagonia, ó viceversa.

También al clasificar una parte de los Hemipteros de dicho Museo, hace6 ó 7 años, observábamos errores parecidos, pues había entre ellos ejemplares de especies europeas y africanas, que figuraban como recogidos en La Plata, y otras conlaano- tación« Provincia Buenos Aires >. pero originarios, á nuestro parecer, de Corrientes ó Misiones (véase: Anal. Soc. Cient. Argent. xxxtt, p. 175 y 232, 1891; y xxxtv, p. 208, 1892). Comprueba esto de que hay razón para suponer, que ha habido una equi- vocación análoga respecto á la lagartija en cuestión, tanto más cuanto que el se- ñor Koslowsky dice (1. e. p. 153): «No he podido conseguir en estaexcursión la espe-

cie, ete., en la Sierra de la Ventana ».

4 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Provincia de Buenos Aires » del Sr. Koslowsky no sean, como él di- ce, nuevas. El Dr. Werner demostró á principios del año 1897, que su Anisolepis Bruchi es idéntico al Anisolepis undulatus (Wiegm.) Blgr. (1834-1887)*, y yo tengo hoy que echar á la olla de la sinonimia su Anisolepis argentinus, por resultar la misma cosa que el Aptycholaemaus longicauda Blger.

El Museo Nacional de Buenos Aires acaba de adquirir dos ejem- plares (longitud total 320 y 380 mm) de esta especie, recogidos en el Chaco, cerca de Resistencia, en el mes de Diciembre, por el se- ñor Santiago Venturi. Corresponden bien á las descripciones da- das por el Dr. Boulenger y el Sr. Koslowsky, con excepción de que este último indica escamas imbricadas en la parte dorsal del cuerpo en lugar de yuxtapuestas, lo que debe atribuirse á un error de expresión, pues, en la figura fototípica se observa más bien es- ta última disposición de escamas. Otras divergencias que existen entre las descripciones de los dos autores, ó entre la de Koslowsky y los caracteres de los dos ejemplares que tengo á la vista, son debidas en su mayor parte á expresiones incorrectas, que á menudo se Observa en las descripciones de autores novicios Ó poco ex- pertos.

Gen. LIOOLAEMUS Wiercm. (1834).

4. Liolaemus chilensis (Less. ) Frrz.

Liolaemus chilensis (Lesson ) Fitzinger.—Syn. et Bibl.: Boulen- ger, Cat. Liz. Brit. Mus. n, p. 138 et 141, n. 2 (1885) Chile.— Cope, Scientific Results of Explorations by the U. S. Fish Commission Steamer Albatross. 11. Report on the Batra- chians and Reptils collected in 1887-1888, in: Proc. U. $. Nat. Mus. xx, p. 144, n. 12 (1889) Santo Tomé. —Berg, Ba- tracios Argentinos, in: Anal. Mus. Nac. Buen. Aires. v, p. 153; nota (1896) Nenquen.—Koslowsky, Sobre algunos Rep- tiles de Patagonia y otras regiones argentinas, in: Rev. Mus. La Plata. vir, p. 449 (1896) Neuquen. Werner, Die Rep- tilien und Batrachier der Sammlung Plate, in: Fauna Chi-

2 Franz Werner, Die Iguaniden-Gattung Anisolepis Blgr., in: Verh. k. k. Zool. Bot. Ges. Wien. xLv1, p. 471 (25. 1. 1897).

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. 3)

lensis, in: Zool. Jahrb. Suppl. 1v, 1, p. 260, n. 12 (1897) Chile.

Chile. —Argentina (Neuquen).

De esta especie fueron traídos cuatro ejemplares de Neuquen, por el Sr. Carlos Burmeister. Tres tienen las cuatro series de manchas (dos dorsales y una dorsolateral) bien definidas, aunque en parte confluídas, mientras que el ejemplar mayor, de 240 mm de longitud total, las tiene más irregulares y extendidas hacia los lados.

Los F' tienen de 2 á 4 poros anales.

5. Liolaemus eyanogaster (D. B.) Frrz.

Liolaemus cyanogaster (Duméril Bibron) Fitzinger.—Boulen- ger, Cat. Liz. Brit. Mus. 11, p. 139 et 145, n. 8 (1885) Chile (Valparaiso, Valdivia). Berg, Batracios Argentinos, in: Anal. Mus. Nac. Buen. Aires. v, p. 153; nota (1896) Neuquen. Koslowsky, Sobre algunos Reptiles de Patagonia y otras regiones argentinas, in: Rev. Mus. La Plata. vir, p. 449 (1896) Neuquen.—W erner, Die Reptilien und Batrachier der Samm- lung Plate, in: Fauna Chilensis, 1n: Zool. Jabrb. Suppl. 1v, 1, p. 251, n. 6, tab. 14, fig. 17 et p. 260, n. 19 (1897) Chile (Valdivia).

Chile. —Argentina (Neuquen ).

De esta especie tengo á la vista dos ejemplares adultos y dos jó” venes, traidos de Neuquen, por el Sr. Carlos Burmeister.

El número de series de escamas al rededor del cuerpo se aproxi- ma más á 50 que á 40. En un d' hay 6 poros anales.

La parte superior de los adultos es de un verde oliváceo, ador- nado de dos fajas de un verde claro y brillante, parecido á la colo- ración inferior del cuerpo, que presenta matices azulados y cobri- zos. Las dos series de manchas dorsales están bien marcadas y más definidas en los jóvenes, de que el Dr. Werner da una buena des-

cripción.

6 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

6. Liolaemus Fitzingeri (D. B.p.; BerL) BrLor.

Liolaemus Fitzingeri (Duméril Bibron p.; Bell) Boulenger.— Syn., Bibl. et Distr. Geogr.: Boulenger, Cat. Liz. Brit. Mus. 11, p. 139 et 150, n. 14 (1885).—C. V. Burmeister, Al- gunas noticias sobre la fauna de la Patagonia, in: Anal. Mus. Nac. Buen. Aires. 11, p. 250 (1888) Patagonia. —Kos- lowsky, Batracios y Reptiles de Rioja y Catamarca, in: Rev. Mus. La Plata. vr, p. 364, n. 11 (1895)? Catamarca; et: Sobre algunos Reptiles de Patagonia y otras regiones argentinas, in: loc. rec. cit. vir, p. 450 (1896) Chubut, Neuquen, Río Ne- gro. Werner, die Reptilien und Batrachier der Sammlung Plate, in: Fauna Chilensis, in: loc. cit. p. 260, n. 23 (1897) Chile; Patagonia.

y Liolaemus melanops C. V. Burmeister, loc. rec. cit. p. 252 (1888) Patagonia (Quelé-Curá).

Chile. Patagonia. —? Catamarca.

El Liolaemus melanops, muy brevemente descrito por C. Bur- meister, es sinónimo de Liolaemus Fitzingeri (D. B. p.; Bell) Bler.

La especie es muy variable en el dibujo y la coloración, sobre todo en la de la parte ventral, la cual es de un azulado, gris, ne- gruzco ó negro intenso. El negro invade en algunos ejemplares la región inferior de las extremidades, el cuello, la nuca y en algunos casos casi toda la cabeza, en vista de cuya última particularidad ha sido fundado el £. melanops? .

Lo recogí en el año 1874 en Santa Cruz, de donde trajo también varios ejemplares la expedición del Museo Nacional de 1888-1889.

1 C. Burmeister, en la publicación arriba citada, da una lista de los Vertebra- dos patagónicos, anotando en la página 238: «La mayoría de las especies nombra- das en la lista siguiente se exhiben bien armadas en el Museo Nacional, con excep- ción de algunas, anotadas con un asterisco al lado del nombre sistemático». Esta observación debe referirse sólo á los Mamiferos y Aves, pues, en aquella época los Reptiles y Batracios del Museo no se hallaban aún clasificados ni ordenados. y al- gunas especies de las nombradas en la lista sin asterisco, no las poseemos todavía ni aun hoy día, como por ejemplo, Pristidactylus fasciatus (Orb.) Fitz., Cnenidopho- rus lonyicauda (Bell) Gray, Hylodes leptopus (Bell) Gthr., etc.—El Liophis reginae mencionada es el Liophis poecilogyrus (Wied ) Jan.

eS]

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA.

Fam. TEJIDATE.

Gen. TUPINAMBIS Daun.; Buer. (1802-1885 ).

7. Tupinambis teguixin (L.) Ber.

(Lagarto).

Tupinambis teguixin (Linné) Boulenger. —Syn., Bibl. et Distr. Geogr.:' Boulenger, Cat. Liz. Brit. Mus. 1, p. 335, n. 2 (1885). —Boettger, Liste von Reptilien und Batrachiern aus Para- guay, in: Zeitschr. fir Naturwiss. Halle. vir, p. 216, n. Y. Sep. p. 4, n. 7 (1885), et: Katalog Rept.-Samml. Mus. Senckenberg. Frankfurt a. M., p. 72, n. 1 (1893) Saó Paulo, Brasil. Boulenger, A List of Reptiles and Batrachians from the Province Rio Grande do Sul, Brazil, sent to the Natural- History Museum by Dr. H. v. Thering, im.: Amn. Mag. Nat. Hist. (5) xv, p. 193, n. 8 (1885); Remarks on a Paper by Prof. E. D. Cope on the Reptiles of the Provin- ce Rio Grande do Sul, Brazil, in: loc. rec. cit (9) XvI, p- 295, n. 6 (1885); A Synopsis of the Reptiles and Batra- chians of the Province Rio Grande do Sul, Brazil, in: loc. rec. cit. (5) xv, p. 427 (1886), et: List of Reptiles and Batrachians collected by Dr. J. Bohls near Asuncion, Pa- raguay, in: loc. rec. cit. (6) x111, p. 343, n. 5 (1894).—Pe- racca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borel- li nella Repubblica Argentina e nel Paraguay, in: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino, x, N” 195, p. 5, n. 8 (1895) Río Apa (Alto Paraguay)—Koslowsky, Reptiles y Batracios de la Sierra de la Ventana, in: Rev. Mus. La Plata. vi, p. 153, n. 3 (1896) Sierra de la Ventana.

Tejus tequexin Cope, Twelfth Contribution to the Herpetology of Tropical America, in: Proc. Amer. Phil. Soc. Philad. xxn, p- 189 (1885) Rio Grande do Sul.

Lt No repito aquí la enumeración de la sinonimia y bibliografía dada por Bou- lenger en el « Catalogue of the Lizards in the British Museum >», sino que anoto sólo las publicaciones ulteriores en que se halla mencionada esta especie de lagarto, así como también los nombres sinonímicos nuevos.

S MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Tupinambis teguexin Cope, Synopsis of the Batrachia and Reptilia obtained by H. H. Smith, in the Province of Matto Grosso, Brazil, in: Proc. Amer. Phil. Soc. Philad. xxrv, p. 55, n. 26 (1887) Matto Grosso.

Indias Occidentales. —Guayanas. Brasil. —Paraguay.—Uru- guay. —Argentina.

Un ejemplar, que el Dr. Frenzel había enviado á la exposición de París de 1889, y cuya procedencia no se conoce con exactitud (¿tal vez Córdoba?), está adornado de un gran número de man- chas verdosas y amarillentas, que tienen el centro de un negro in- tenso, sobre todo en los costados del cuerpo. Además tiene el vientre casi del todo negro.

Fam. AMPHISBAENIDAE.

Gen. AMPHISBAENA L.

(1758). S. Amphisbaena angustifrons Corr.

Amphisbaena angustifrons Cope, Proc. Acad. Nat. Sc. Philad. 1861, p. 76 (1861) Buenos Aires; et: Twelfth Contribution to the Herpetology of Tropical America, im: Proc. Amer. Phil. Soc. Philad. xxxr, p. 188, tab. N” 118, fig. 4 (1885).— Boulenger, Cat. Liz. Brit. Mus. 11, p. 436, n. 11 et 443, n. 11, (1885).

7 Buenos Aires. —! Brasil (Matto Grosso).

La procedencia « Buenos Aires» indicada para el ejemplar que sirvió á4 Cope para fundar esta especie, nos parece errónea; habrá provenido probablemente de Corrientes ó del Chaco.

De un ejemplar, que hemos recibido de Matto (4rosso y que co- rresponde bien en su totalidad á los caracteres especificos de la Amph. angustifrons Cope, he hecho las siguientes anotaciones:

Annuli corporis 213-215 + 24-25. Segmenta anmuli medii cor-

- 28-30 s . > S

poris ==; Segmenta valvae analis 4-5.— Pori anales 4.— Sq- s z o - E

subocularis; labiales (2 posteriores parvae).— Long. tota 430;

diam. corp. med. 15 mm.

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. 3

Ord. OPHIDIA.

Fam. TYPHLOPIDAE.

Gen. HELMINTHOPHIS Prus. (1860).

1. Helminthophis flavoterminatus Prks.

Helminthophis flavoterminatus Peters.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 4 et 5, n. 1 (1893) Venezuela.

Venezuela. —! Bolivia.

Esta especie, por lo que veo, se halla anotada como pertene- ciente sólo á la fauna venezolana. Puedo indicar que se encuen- tra también en Bolivia, por haber recibido de Tarija dos ejempla- res el Museo Nacional de Buenos Aires. ]

Gem. TYPHLOPS Scnxerp.; D. B. (1801-1844).

2. Typhlops reticulatus (L.) D. B.

Typhlops reticulatus (Linné) Duméril Bibron.—Bonlenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 27, n. 29 (1893) et nr, p. 585 (1896) Guayanas; Perú; Bolivia; Brasil; Paraguay.—Bur- meister, Reise durch die La Plata-Staaten. 11, p. 527, n. 1 (15861) Paraná.

Guayanas. —Perú.— Bolivia.—Brasil. —Paraguay.— Argentina.

El «Catalogue of the Snakes in the British Museum» no anota esta especie como perteneciente á la fauna argentina. El Dr. Bur- meister recogió ejemplares de la misma cerca del Paraná y noso- tros la hemos observado en Corrientes y San Nicolás; los cinco ejemplares de la colección del Museo Nacional no llevan indicación del lugar donde fueron recogidos, sino sólo la de proceder de la República Argentina.

10 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Fam. BOIDATE.

Gen. EPICRATES Waz. (1830).

3. Epicrates cenchris (L.) G. R. Gray.

Epicrates cenchris (Linné) G. R. Gray.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 94, n. 1 (1893) et nx, p. 592 (1896) Tropical America, from Costa Rica to Northern Peru and Northern Brasil. Giinther, Biol. Centr.-Amer. Rept. p. 180, n. 1 (1895) Costa Rica; Panamá; América Meridional Tropical. Peracca, Rettili ed Anfibi raccolti nel Darien ed a Pa- nama dall dott. E. Festa, in: Boll. Mus. Zool. Anat. To- rino. xI, N* 253, p. 5, n. 14 (1896) Panamá (Sabana), et: Rettili ed Anfibi del Viaggio del Dott. Alfredo Borelli nel Chaco boliviano e nella Repubblica Argentina, im: Boll. cit. xI1, N* 274, p. 9, n. 24 (1897) Bolivia.

Costa Rica. Colombia. Venezuela. Guayanas. Brasil Septentrional. Ecuador. Perú. Bolivia. —! Argentina

(Chaco).

Un ejemplar procedente de la Gobernación de Formosa (Chaco), traido por el Dr. Ed. L. Holmberg, motiva la enumeración de esta especie como perteneciente á la fauna argentina.

Tiene el dorso adornado de manchas ovaladas, subreniformes, en parte confluídas ó geminadas, de un pardo rojizo claro, con contornos blanquizcos y negros, y los costados de 2 á 3 series de manchas grisáceas ó negruzcas irregulares, de las cuales las supe- riores son las más grandes y por encima blancas.

Sq.49-51. V.253. A.r. Sc.53. Long. tot. 440; long. caud. 52 mm. Gen. EUNECTES Wacz. (1880). 4. Eunectes murinus (L.) G. R. Gray. (Lampalagua.—Boa).

Eunectes murinus (Linné) G. R. Gray. —Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 115, n. 1 (1893) Guayanas; Perú; Brasil.—

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. 11

Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Bo- relli nella Repubblica Argentina e nel Paraguay, in: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. x, p. 13, N* 195, p. 13,n.2 (1895) Paraguay (Río Apa); Chaco Argentino (Resistencia ).

Boa constrictor Burmeister (nec Linné), Reise durch die La Plata-Staaten. 11, p. 530, n. 11 (1861) Territorio austral de La Plata y Buenos Aires.

Guayanas. —Perú. —Brasil. Paraguay. Argentina (Chaco, Corrientes, Misiones).

A causa de la anotación errónea de la especie por parte de Bur- meister, quien no había visto ningún ejemplar, Boulenger no la indica como perteneciente á la fauna argentina, sino que menciona á la Boa constrictor L., según dicha errónea anotación en la Reise durch die La Plata-Staaten, como habitante de nuestro suelo.

No conozco ningún ejemplar de la Boa constrictor L. cogido en la República Argentina, sino varios de la Boa occidentalis Phil. y del Eunectes murinus (L.) G. R. Gray, cuyas dos últimas especies no parecen ser raras.

Fam. COLUBRIDAE AGLYPHAE.

Gen. HELICOPS WaczL.; Grar.

(1830-1844). 5. Helicops carinicauda (Wien) Waczt.

Helicops carinicauda (Wied) Wagler.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 276, n. 6 (1893) Brasil.

Brasil. —! Argentina.

En la colección del Museo Nacional se hallan cinco ejemplares de esta especie, aun no incluida, á mi saber, en la fauna argentina, y cuya procedencia no está indicada con precisión, pero que deben provenir de Corrientes y del Chaco.

Dos tienen la parte ventral de un pardo obscuro, con dos series de manchas más ó menos redondas, que reunidas en la dirección longitudinal darían dos líneas blancas, como las tiene la variedad H. infrataeniatus Jan ó H. trivittatus Cope.

12 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

6. Helicops leopardinus (ScuLeG.) Jan.

Helicops leopardinus (Schlegel) Jan. —Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 278, n. 8 (1893) Guayanas; Brasil. —Perac- ca, loc. cit. x, N” 195 p. 14, n. 3 (1895) Chaco Argentino (Resistencia) y Corrientes; Paraguay (Asunción).

Calopisma Argentinum (sine descript.) Burmeister, Reise durch die La Plata-Staaten. 11, p. 19 (1861) Paraná.

Helicops Leprieurii Burmeister, loc. rec. cit. 11, p. 528, n. 22 (1861) Paraná y Rio Salado.

Guayanas. —Brasil. —Paraguay. Argentina.

Tres de los ejemplares que posee el Museo Nacional correspon- den á la figura dada por Jan del 4. Leprieurei D. B., el cuarto, muy grande y robusto, tiene sels Ó siete series de manchas parduzcas en parte subcuadradas, en parte subredondas ó hexagonales, de que las más pequeñas son las dorsales y las más grandes las sublatera- les; las laterales se unen parcialmente con las manchas ó la colo- ración ferruginosa del vientre.

En cuanto á las costumbres de vivir, el Dr. Burmeister dice (loc. cit., 11 p. 19 et 528), que esta serpiente se encuentra en los parajes húmedos y arenosos cerca de los rios, donde cava la tierra, levantando pequeños montículos que se parecen á toperas.

Gen. DRYMOBIUS Cork; BLar. (1860-1894).

7. Drymobius bifossatus (Rabi) CopE.

Drymobius bifossatus (Raddi) Cope. Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 10, n. 1 (1894) Brasil; Paraguay.—Perac- ca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borelli nella Repubblica Argentina e nel Paraguay, in: Boll. Mus: Zool. Anat. Torino. x, N” 195, p. 14, n. 4(1895) Alto Para- guay (Río Apa) et: Rettili ed Anfibi del Viaggio del Dott. Alfredo Borelli nel Chaco boliviano e nella Repubblica Argentina, 1n: Boll. cit. x11, N” 274, p. 10, n. 26 (1340) Chaco Boliviano (Caiza).

Brasil. —Paraguay.—!Argentina (Corrientes, Misiones).

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. 13

Los ejemplares que poseemos de esta especie, proceden de Co- rrientes, Misiones y Matto Grosso (Brasil) y corresponden bien á los caracteres que indican los diferentes autores.

Gen. SPILOTES Waazr. (1830).

8. Spilotes pullatus (L.) Wacaz.

Spilotes pullatus (Linné) Wagler.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 23, n. 1 (1891) Guayanas; Perú; Brasil.

Guayanas. —Perú.—Brasil.— ! Argentina.

Por un ejemplar de grandes dimensiones y procedente del Cha- co Austral, incorporamos esta especie ¿la fauna argentina.

Es de un negro azulado, teniendo en la mitad anterior del cuer- po las manchas caracteristicas amarillentas y el vientre amarillo con manchas negras, mientras que la mitad posterior es del todo negra.

Gen. HERPETODRYAS Bore; Waz. (1826-1830).

9. Herpetodryas carinatus (L.) Borr.

Herpetodryas carinatus (Linné) Boie. —Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 12 et 73, n. 2 (1894) et ibid. 111, p. 628 (1896) Guayanas; Trinidad; Guadalupe; Chiriquí; Ecua- dor; Perú; Venezuela; Brasil; Paraguay. —Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borelli etc., in: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. x, N* 195, p. 14, n. 5 (1895) Pa- raguay (Rio Apa).

Antillas. —Costa Rica. Guayanas.—Perú.— Venezuela. —Bra- sil. —Paraguay.—! Argentina.

El Gabinete de Historia Natural de la Universidad de Buenos Aires tiene un ejemplar de esta especie procedente de la Repúbli- ca Argentina (? Misiones), en vista de lo cual la incorporo á su fauna.

de: MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Gen. LEPTOPHIS BrrL; Wacaz. (1825-1830).

10. Leptophis liocercus (WieD) D. B.; Jan.

Leptophis liocercus (Wied) Duméril Bibron; Jawx.-—Bou- lenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 113, n. 11 (1894) Toba- go; Trinidad; Guayanas; Venezuela; Brasil; Paraguay. Peracca, loc. cit., x, N” 195, p. 14, n. 6 (1895) Paraguay (Luque).

Tobago. Trinidad. —Guayana Inglesa. Venezuela. Brasil. Paraguay.—!Argentina.

Un ejemplar grande de esta serpiente, que fué traído de Misio- nes, en el año 1892, por el Sr. Gustavo Niederlein, tiene la parte superior de un verde azulado muy vivo, y los escudos cefálicos y escamas ribeteadas de negro; el frontal, los supraoculares y los parietales están adornados de una mancha central negra; la cabeza lleva la faja negra lateral; la parte inferior es de un blan- co verdoso.

Otro ejemplar, procedente de Matto Grosso, tiene la parte supe- rior del cuerpo de un bronce amarillento, con excepción de la anterior, que es de un azul de añil y tiene las escamas y los escu- dos guarnecidos de negro.

El Sr. Santiago Venturi cogió últimamente un ejemplar de esta especie en el Chaco Santafecino.

Gen. LIOPHIS Wacz.; BLGr.

(1830-1894). 11. Liophis almadensis (Wacz.) Corr.

Liophis almadensis (Wagler) Cope.—Bonulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 127 et 134, n. 9 (1894) Brasil; Paraguay. Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borelli nella Repubblica Argentina e nel Paraguay, Im: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. x, N” 195, p. 15, n. 8 (1895) Argentina (Corrientes); Paraguay (Asunción, Río Apa).

Brasil.—Paragua y.—Argentina.

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. LS

El Dr. Peracca ha sido el primero en señalar esta especie como perteneciente á nuestra fauna. También nosotros hemos llegado á conocer ejemplares procedentes de Corrientes, lo que anotamos aquí, para que quede constancia en una publicación del país, de que este ofidio se encuentra en la República Argentina.

12. Eiophis reginae (L.)D. B.; Jan.

Liophis reginae (Linné) Duméril Bibron; Jan.—Bonulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 128 et 137, n. 13 (1894) Trini- dad; Guayanas; Perú; Brasil.

Trinidad. —Guayanas. —Perú. —Brasil. Bolivia.

Poseemos dos ejemplares de esta especie que proceden de Tari- ja, de cuya región meridional boliviana no ha sido anotada; el Prof. Boettger sólo conoció individuos provenientes de Sorata (vease: Zool. Anz. xvn, p. 118.—1894).

13. ?Liophis sagittifer (Jax) Proc.

Chlorosoma sagittifer Jan (sine descript.) in: Burmeister, Reise durch die La Plata - Staaten. 11, p. 530, n. 27 (1861) Men- doza.

Liopeltis sagittifer Jan, Elenco Sist. Ofidi, p. 32, n. 2 (1863) et Icon. Gén. 31, tab. 5, fig. 2 (1869).

Liophis pulcher Stelindachner, Herpetologische Notizen, In: Sitzunesbr. Akad. Wien. Lv, p. 247, n. 1, tab. 2, fig. 1-3 (1857) Chile.

ERhadinea sagittifera Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 165, n. 6, (1894) Mendoza, Tucumán. —Koslowsky, partim, Ba- tracios y Reptiles de Rioja y Catamarca, in: Rev. Mus. La Plata. vi, p. 368, n. 5 (1895) Chubut, Catamarca, La Rioja; et: Sobre algunos Reptiles de Patagonia y otras regiones argentinas, in: Rev. cit. vi, p. 453 (1896) Chubut, Neuquen.

Liophis sagittifer Peracca, Sopra alcuni Ofidi nuovi o poco noti dell'America Meridionale, in: Boll. Mus. Zool. Anat. Torno. x1, N* 252, p. 3(1896) Argentina (San Luis) et: par- tim, Rettili ed Anfibi del Viaggio del Dott. Alfredo Borelli

16 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

nel Chaco boliviano e nella Repubblica Argentina, in: Boll. cit. xn, N* 274, p. 10, n. 29 (1897) Bolivia; Argentina (Ju- juy).

República Argentina. —? Bolivia.

Los dos ejemplares que poseemos de Chubut (Patagonia ), corres- ponden á la forma típica de Jan y Steindachner y á la descripción dada por Boulenger; la variedad mencionada por Peracca y Kos- lowsky, encontrada en Bolivia, Jujuy y La Rioja, pertenece tal vez á una nueva especie, de que tratará Koslowsky en su próxima pu- blicación, quien también forma un nuevo género para este ofidio, si lo he entendido bien.

Respecto á la separación de esta especie del género Liophis, ya dice Peracca lo siguiente (loc. cit. p. 11): «Questa specie si potrebbe forse separare dal genere Liophis Wagl. In esse 1 due denti poste- riori ingrossati alla mandibola superiore sono separati dai dent1 piccoli che precedono da un intervallo piecolissimo, minore di gran lunga di quello che si osserva nelle altre specie del genere, e le s2a- glie sono disposte sul corpo in serie leggermente oblique».

Gen. CYCLAGRAS Corr; Bar. (1885-1894.

14. Cyelagras gigas (D. B.) Corr.

Xenodon gigas Duméril Bibron, Erpét. Gén. vu, 1, p.761,1. 4 (1854) Corrientes.

Leiosophis gigas Jan, Prodomo della Iconografía generale degli Ofidi, in: Arch. Zool. Anat. Phys. Modena. 11, p. 320. Sep., p- 110, n. 1 (1863) Brasil; et: Icon. Gén. 48, tab. 3, fig. 6 (1876) et 50, tab. 2, fig. 25-27 (1881) Brasil.

Cyclagras gigas Cope, Twelfth Contribution to the Herpeto- logy of Tropical America, in: Proc. Amer. Phil. Soc. Philad. xXXII, p. 185 (1885) Bolivia. Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 144, n. 1 (1894) Brasil (Pará); Bolivia.—Perac:a, Rettile ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borelli nella Repubblica Argentina e nel Paraguay, in: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. x, N* 195, p. 15, n. 9 (1895) Argentina (Co- rrientes ).

Argentina. Brasil. —Bolivia.

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. : 17

El Museo Nacional posee dos grandes ejemplares de esta especie, coleccionados por el Sr. Alfredo Sónncke en Tres Palmas (Chaco) y traidos por el Sr. Grustavo Niederlein.

Uno de los ejemplares tiene la mayor parte de la cabeza de un fusco claro, coloración que se extiende sobre las tres placas supra labiales, pero que deja en blanco la rostral. La línea curva occipi- tal negra está bien marcada.

Gen. XENODON Bore; Grur. 15. Xenodon Merremi (Wacz.) BLar.

Xenodon Merremii (Wagler) Boulenger.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 145 et 150, n. 7 (1894) Guayanas; Brasil; Paraguay.—Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borelli, etc., 1n: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. x, N” 195, p. 15, n. 10 (1895) Paraguay (Luque, Asunción) et: Rettili et Anfibi del Viaggio del Dott. Alfredo Borelli nel Chaco boliviano e nella Repubblica Argentina, in: Boll. cit. xt, N* 274, p. 12, n. 31 (1897) Bolivia (San Francisco, Cai- za); Argentina (Jujuy: Ledesma y San Lorenzo).

Guayanas. Brasil. —Paraguay. Bolivia. —Argentina.

De esta especie, por primera vez señalada por el Dr. Peracca, en el año pasado, como perteneciente á la fauna argentina, posee el Museo Nacional varios ejemplares que provienen del Chaco Aus- tral (Resistencia, Tres Palmas, etc.) y uno procedente de Corrien- tes. Los primeros fueron traidos por el Sr. Gustavo Niederlein, en el año 1892.

El Gabinete de Historia Natural de la Universidad conserva ejemplares que hemos traido de Corrientes y Misiones, en 1877, y uno de Tucumán, de cuya Provincia lo mandó el Sr. Miguel Lillo.

Anotación. —Burmeister, en su «Reise durch die La Plata- Staaten» (t. 11, p. 528, n. 25.—1861), cita el Xenodon severus (L.) Schleg. como observado en el Paraná y Tucumán. Es muy probable que se trata en este caso del Xenodon Merrem: (Wagl.) Bler., incorrectamente clasificado. También Griin- ther (Biol. Centr.- Amer. Rept., p. 114.— 1894) parece haber padecido igual equivocación, incluyendo en la fauna argen-

ANAL. Mus. Nac. Bs. As. vi. Marzo 7, 1895. 2

18 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

tino ásu Xenodon rhabdocephalus, que según Boulenger es X. colubrinus Gthr., especie que no ha sido observada hasta ahora en esta República.

Gen. APOROPHIS Corr; BrLar. (1877-1894).

16. Aporophis dilepis Cobr.

Lygophis dilepis Cope, Synopsis of the Species of Holcosus and Ameiva, with Diagnoses of new Westindian and South American Colubridae, in: Proc. Acad. Nat. Sc. Pilad. 1862, p. 81 (1862) Paraguay.

Aporophis dilepis Cope, Twelfth Contribution to the Herpe- tology of Tropical America, im: Proc. Amer. Phil. Soc. Philad. xu1, p. 191 (1885). —Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borelli nella Repubblica Argenti- na e nel Paraguay, in: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. x N” 195, p. 15, n. 12 (1895) Alto Paraguay (Río Apa).

2Dromicus (Lygophis) lineatus Fischer, Herpetologische Be-

7

merkungen, in: Archiv fir Naturgeschichte. xLvrn, 1, p. 285 (1882).

Aporophis lineatus, partim, Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. mp 198 m1 (18943:

Coronella obtusa Coll. Mus. Nac. Buen. Aires (nec Cope, Blgr.) Matto Grosso.

Paraguay. —! Brasil (Matto Grosso).

Participo de la opinión del Dr. Peracca, de que Aporophis dile- pis Cope es una bona species, y no debe ser considerado como sinó- nimo de Ap. lineatus (L.) Cope.

Un ejemplar, que posee el Museo Nacional y que fué traido por el Sr. Carlos Burmeister de su excursión de 1891, presenta los caracteres que piden Cope y Peracca para la especie en cuestión.

Es de 350 mm de longitud total, correspondiendo sólo 76 mm á la cola. Tiene 19 series de escamas, un solo preocular', 166 ventra- les, el anal dividido y 67 subcaudales. El número de los dientes maxilares es 18-20 + 2.

1 La línea negra que pasa por el preocular,lo hace aparecer como dividido en dos, y puede haber inducido en un error á Cope, quien indica 2 preoculares.

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. 19

17. Aporophis flavifrenatus Corr.

Aporophis flavifrenatus Cope. Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 157 et 158, n. 2 (1894) Brasil Meridional; Argen- tina Austral (Resistencia, Candelaria). —Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borelli nella Repubbl- ca Argentina e nel Paraguay, in: Boll. Mus. Zool. Anat. To- rino Xx, N” 195, p. 17, n. 14 (1895) Paraguay (Villa Rica).

Brasil. —Paraguay. —Argentina.

El ejemplar traido por el Sr. Gustavo Niederlein del Pilcomayo, muestra mucha conformidad con la figura dada de esta especie por Jan, pero su número de series de escamas no es constante, habien-

do en la parte anterior 19, en el medio 17 y algo más detrás del medio, 15. Por lo demás tiené 167 ventrales y 85 subcaudales.

Gen. RHADINAEA Corr. (1863-1868). 15. Rhadinaea poecilopogon Corr. Rhadinaea poecilopogon Cope. Boulenger, Cat. Snak. Brit.

Mus. 11, p. 162 et 173, n. 16 (1894) Brasil Meridional; Para- guay; Uruguay.

Brasil Meridional. —Paraguay.—Uruguay.—! Argentina.

Nuestro Museo tiene un ejemplar traido de Entre-Ríos, si no me es infiel mi memoria, por el Dr. Adolfo Doerimg, hace un cuarto de siglo, que corresponde muy bien á la figura dada por Jan, con el si- nónimo de Enicognathus elegans. También el Gabinete de Historia Natural de la Universidad conserva un ejemplar procedente de Corrientes ó Misiones.

19. Rhadinaea undulata (Wien) BL6r. Rhadinaea undulata (Wied) Boulenger. Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 162 et 174, n. 18 (1894) Cayena; Ecua- dor; Brasil.

Cayena. —Ecuador. —Brasil. —! Argentina.

20 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

El Museo Nacional tiene en su colección erpetológica dos ejem- plares de esta especie, de que el uno fué encontrado por mi en la Sierra de Córdoba, en 1875, y el otro es procedente de Corrientes.

Ambos representan la forma de Enicognathus taeniolata Jan (Icon. Gén. 16, tab. 2, fig. 4), pero tienen en la faja dorsal negra en parte de color amarillo las escamas alternas, figurándose en la misma, por consiguiente, triángulos claros completos ó incompletos. Estas escamas claras tienen los bordes negros.

Gen. DIMADES Gray.

(1842-1849). 20. Dimades plicatilis (L.) Gray. Dimades plicatilis (Linné) J. E. Gray. —Bonulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 186, n. 1 (1894) Guayanas; Brasil. Guayanas. —Brasil. —! Argentina.

El Museo Nacional y el Gabinete de Historia Natural poseen ejem- plares de esta especie, recogidos en el Chaco Argentino y en Misio- nes, la cual pertenece, por consiguiente, también á la fauna erpe-

tológica argentina.

Fam. COLUBRIDAE OPISTOGLYPHAE.

Gen. OXYRHOPUS WacL.; Bar. (1830-1896).

21. Oxyrhopus petolarius (L.) D. B.

Oxyrhopus petolarius (Linné) Duméril «€ Bibron.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 99 et 101, n. 1 (1896).—Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borelli ete., in: Boll. Mus. Zool. Anat. Tormo. x, N- 1959, p. MAS sub O. immaculatus (1895) Resistencia (Chaco). |

América Central y Meridional.

El Museo posee un ejemplar de la variedad O. multifasciatus, con 27 fajas blancas transversales, que debe haber sido traido de Entre-

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. 21

Ríos, hace 25 años, por el Dr. Adolfo Doering. Otro ejemplar se halla en el Gabinete de Historia Natural de la Universidad, reco- gido también en el territorio argentino.

22. Oxyrhopus trigeminus D. B.

Oxyrhopus trigeminus Duméril Bibron. Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 99 et 104, n. 3 (1896) Guayanas; Bra- sil.—Boettger, Liste von Reptilien und Batrachiern aus Pa- raguay, p. 24, n. 37, 1n: Zeitschr. fir Naturwiss. Halle. Lvnr, p- 236, n. 37 (1885) Paraguay.

Guayanas. —Brasil. —Paraguay.—!Argentina.

Dos ejemplares, coleccionados por nosotros en Corrientes y Mi- siones, á principios del año 1877, que conserva el Gabinete de His- toria Natural de la Universidad de Buenos Aires, dan motivo para que sea incorporada esta especie á la fauna argentina. El Museo Nacional posee un ejemplar de Matto Grosso, traido por la excur- sión de 1591, y otro del territorio argentino.

23. Oxyrhopus Cloelia (Daun.) GTHR.

Oxyrhopus Cloelia (Daudin) Gúnther.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 100 et 108, n. 11 (1896) México; América Central; América Meridional Tropical; Antillas. —Gúnther, Biol. Centr.-Amer. Rept. p. 167, n. 1 et 2; sub O. plum- beus et O. cloelía (1895) México; Guatemala; Costa Rica; Panamá; América Meridional Tropical. —Peracca, Rettili ed Anfibi del Dott. Alfredo Borelli nel Chaco boliviano e nella Repubblica Argentina, im: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. x11, N* 274, p. 13, n. 36(1897) Bolivia (Caiza ); Ar- gentina (Jujuy).

México.— América Central y Meridional.

Peracca recibió ejemplares de esta especie de Jujuy, nosotros poseemos algunos de Matto Grosso, de Misiones y del Chaco San- tafecino. Son de color pardo, con los costados y el vientre amari- llentos. Los jóvenes tienen el collar amarillo, la cabeza y el dorso negruzcos y los costados rojos.

22

MUSEO NACIONAL DE BUENOS ATRES.

Anotación. —El Brachyruton plumbeum mencionado por Burmeister (Reise durch die La Plata-Staaten. 11, p. 529, n. 24.—1861) del Paraná, será el Oxyrhopus Cloelia (Daud.) Gthr. ó el Oxyrhopus rusticus Cope, que también pertenece á la fauna argentina.

24. Oxyrhopus Guerini (D. B.) Buer.

Oxyrhopus Guerini (Duméril «€ Bibron) Bonlenger.—Boulen-

ger, Cat. Snak. Brit. Mus 1, p. 100 et 113, n. 17 (1896) Brasil; Paraguay.

Brasil. —Paraguay.—! Argentina.

Un ejemplar de longitud de más de un metro, que posee el Mu-

seo Nacional y que procede de la República Argentina, al parecer

de Corrientes, tiene la parte superior de un pardo obscuro, adorna=

da de manchas blancas irregulares y más pronunciadas en los cos- tados, en el medio y la mitad posterior del cuerpo. Otro ejemplar procedente de Corrientes, se halla en el Gabinete de Historia Na- tural de la Universidad de Buenos Aires.

Esta especie no habia sido señalada hasta ahora como pertene-

ciente á la fauna de esta República.

Gen. THAMNODYNASTES Wacz.

(1830).

25. Thamnodynastes Nattereri (Mixax) GrHr.

Thamnodynastes Nattereri (Mikan) Gúnther.—Boulenger, Cat.

Snak. Brit. Mus. 1, p. 116,n. 1 (1896) América Meridional al este de los Andes.—Burmeister, Reise durch die La Plata- Staaten. 11, p. 530, n. 28; sub Dipsas Nattereri (1561) Para- ná, Santa Fe.—Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borelli etc..in: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. x, N* 195, p. 18, n. 20 et 21; sub Th. Nattereri et Th. stri- gatus (1895) Argentina (Resistencia, Tucumán); Paraguay (Río Apa).

Guayanas.—Brasil.—Paraguay.—Uruguay.— Argentina.

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. 23

Esta especie es bastante común en la República Argentina, en- contrándose desde Tucumán hasta Buenos Aires (Dock Sud) y en la Pampa Central, en todas las variedades de coloración y dibujo, y con escamas carenadas y lisas.

Gen. TACHYMENIS WieGm.

(1834). 26. Tachymenis peruviana Wircxm.

Tachymenis peruviana Wiegmann.— Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 118, n. 1 (1896) Bolivia; Perú; Chile. —Wer- ner, Beitráge zur Kenntniss der Reptilien und Batrachier von Centralamerika und Chile, etc., im: Verh. Zool.-Bot. Gesell. Wien. xLv1, p. 356 (1896 ).—Berg, Batracios Argen- tinos, In: Anal. Mus. Nac. Buen. Aires. v, p. 152; nota (1896) Neuquen.— Koslowsky, Sobre algunos Reptiles de Patago- nia y otras regiones argentinas, nm: Rev. Mus. La Plata. vir, p- 454 (1896) Neuquen.

Perú.—Bolivia.—Chile.—Argentina (Neuquen ).

El ejemplar por mi mencionado, procedente de Neuquen, tie- ne 2: 2 preoculares, 2: 2 postoculares, 1 + 2 temporales, Y : Y supra- labiales, 157 ventrales y 42 subcaudales.

La parte dorsal del cuerpo muestra las líneas caracteristicas cla- ras y obscuras, en la ventral hay pequeñas manchas negruzcas sa- gitiformes dispuestas con irregularidad en dos á tres series longi- tudinales.

Gen. PSEUDOTOMODON Kosr.

Pseudotomodon Koslowsky, Rev. Mus. La Plata vi, p. 454 (19. x11. 1896).

y Pseudotomodon Peracca, Boll. Mus. Zool. Anat. Tori- no. X11, N” 278 (25. 11. 1897).

El primer autor del género indica la existencia de 6 dientes ma- xilares y entre ellos el último más largo y surcado, mientras que el segundo autor anota 8 dientes pequeños simples y además 2 algo

24 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

más largos y surcados, separados del último simple por un grande intervalo. El ejemplar de serpiente de este género que tengo á mi disposición, posee Y dientes maxilares simples y además sólo 1 débilmente surcado y situado á larga distancia del séptimo simple.

27. Pseudotomodon trigonatus (Levya.) BerG.

Pelías trigonatus Leybold, Excursión á las Pampas Argentinas. Hojas de mi diario, Febrero de 1871, Santiago de Chile, p. 82 (1873) Provincia de Mendoza.

Berg, Rhinocerophis nasus Garm. = Bothrops ammodytoides Leyb., im: Anal. Soc. Cient. Argentina. xIx, p. 240; nota (1885).

Tomodon ocellatus Boulenger (nec. D. B.), Cat. Snak. Brit. Mus. nu, p. 649; nec p. 121 (1896).

y Pseudotomodon mendozinus Koslowsky, Sobre algunos Repti- les de Patagonia y otras regiones argentinas, in: Rev. Mus. La Plata vu, 2, p. 455, tab. 4* (18. xu. 1896) Provincia de Mendoza.

¡ Pseudotomodon Crivellii Peracca, Sopra un nuovo genere di colubride opistoglofo della Repubblica Argentina, im: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. x11, N* 278 (25. 11. 1897) Provincia de San Luis.

Argentina (Provincias de Mendoza y de San Luis).

Al tratar en el año 1885 del Bothrops ammodytoides de Leybold, copié también la descripción del Pelias trigonatus del mismo autor, indicando la posibilidad de una clasificación errónea, pero sin po- der resolver la cuestión, por falta de material.

Hoy me es posible reconocer la especie que modernamente ha sido descrita dos veces con nombres diferentes y establecer su sino- nimia.

El ejemplar que posee la colección del Museo Nacional mide 410 mm de largo y tiene 150 placas ventrales y 40 subcaudales dobles.

1 Debo advertir que cito esta lámina, á pesar de que hasta ahora no ha salido á la publicidad, siendo de lamentar que igual cosa sucede con otras láminas de la mis- ma Revista, como, por ejemplo, tres otras pertenecientes á los trabajos de Kos- lowsky y aun 11 correspondientes al tomo 1, aparecido de 189) á 1591, etc.

IN QU

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA.

Gen. PSEUDABLABES Biar. (1896).

28. Pseudablabes Agassizi (Jax) BLor.

Contía agassizii Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. n, p. 256 et 259, n. 3 (1894) Brasil Meridional; Uruguay.

Pseudablabes agassizii Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. nu, p. 126, n. 1(1896).

Brasil Meridional.—Uruguay.—!Argentina.

Ultimamente trajo del Chaco Santafecino un ejemplar de esta especie, el Sr. Santiago Venturi, que muestra los caracteres de Eire- nis Agassizi Jan.

Gen. PHILODRYAS Wacz.

1830). 29. Philodryas psammophideus GrHk.

Philodryas psammophideus Gúnther.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 127 et 132, n. 6 (1896) Matto Grosso; Tuecu- mán,Catamarca, Córdoba; Uruguay.—Peracca, Rettili ed An- fibi del Viaggio del Dott. Alfredo Borelli nel Chaco bolivia- no enella Repubblica Argentina, in: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. xt, N* 274, p. 15, n. 39 (1897) Bolivia (S. Francis- co); Argentina (Jujuy y Salta).

Brasil. —Bolivia.—Uruguay.—Argentina.

De los dos ejemplares que posee el Museo Nacional, procede el uno de Córdoba, el otro de Salta. Este último, traido por el Sr. Santiago Venturi en el año 1897, tiene 1045 milímetros de longitud total (la cola mide 225 mm), 19 series de escamas, 208 ventrales, 79 sub- caudales y 9 supralabiales al lado izquierdo, de que el séptimo pe- queño no alcanza el primer temporal. En la coloración y los dibujos se asemeja muchísimo á la forma descrita por Cope con el nombre de Dirrho.x lativittatus.

26 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

30. Philodryas Burmeisteri (Jay) BLGr.

Herpetodryas trilineatus (nom. nud.) Burmeister, Reise La Pla- ta-Staaten. 1, p. 309 (1861) Mendoza.

Dryophylax Burmeisteri (Jan) Burmeister, loc. cit., 11, p. 529, n. 26 (1861). —Jan, Elenco Sist. Ofidi, p. 84, n. 10(1863) et Icon. Gén. 49, tab. 5, fig. 1-2 (1879) Mendoza.

Atomophis trilineatus Cope, Synopsis of the Batrachia and Reptilia obtained by H. H. Smith, in the Province of Matto Grosso, in: Proc. Amer. Phil. Soc. Philad. xx1v, p. 59 (1887).

Philodryas trilineatus Koslowsky, Batracios y Reptiles de Rio- ja y Catamarca, in: Rev. Mus. La Plata. vi, p. 368, n. 6 (1895) Catamarca, La Rioja, Patagonia.

Philodryas Burmeisteri Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 135, n. 11 (1896) Catamarca. —Koslowsky, Sobre algunos Reptiles de Patagonia y otras regiones argentinas, In: Rev. Mus. La Plata. vi, p. 456 (1896) Chubut, Neuquen.

República Argentina.

Los ejemplares que posee el Museo Nacional, proceden de Men- doza, San Juan y Chubut.

Mención especial merece el ejemplar chubutense, recogido en el mes de Noviembre de 1897 por el malogrado Dr. Juan Valentin y su ayudante el Preparador E. Gemignani, por tener la parte superior del cuerpo cuatro líneas ó fajas longitudinales poco marca- das, de que las dos son dorsales y las otras laterales. Su longitud total es 1020 y la de la cola 260 mm. Tiene 219 ventrales y sólo 91 subcaudales.

Un ejemplar remitido de San Juan por el Dr. Carlos Bouthery, es muy esbelto y relativamente delgado. Mide 1750 milímetros de longitud total, de que 470 corresponden á la cola. Tiene 215 ven- trales y 115 subcaudales. Es en la parte superior de color pardo, presentándose como salpicado de amarillento ó blanco impuro, por las muchas claras entremezcladas con irregularidad entre las obs- curas; la cabeza y la cola en su parte superior son de un tinte más moreno.

Otro ejemplar, de Mendoza, es parecido en la coloración al san- juanino; dos de Chubut, son mucho más claros, aunque del mis- mo carácter de dibujo.

Las figuras dadas por Jan (Icon. Gén. 49, tab. 5, fig. 1-2) re- presentan bien á los individuos adulto y joven.

(89) sl

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA.

Gen. OXYBELIS Wacz.

(1830). 31. Oxybelis fulgidus (Daup.) D. B.; Jax.

Oxybelis fulgidus (Daudin) Duméril Bibron; Jan.—Boulen- ger, Cat. Snak. Brit. Mus. nx, p. 190 et 191, n.3(1896) Yu- catán; Honduras; Panamá; Perú; Brasil.

México.—Honduras.—S. Salvador.—Colombia.—Perú.—Brasil. Bolivia.—!Argentina.

En vista de un ejemplar bien caracteristico, procedente de Tu- cumán, podemos señalar esta especie como perteneciente á la fauna argentina.

Gen. APOSTOLEPIS Corr.

(1861). 32. Apostolepis eryihronota (Prks.) Corr.

Apostolepis erythronota (Peters) Cope.—Bonulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 233 et 236, n. S (1896) Brasil.

Brasil.—! Argentina.

Una serpiente, que habíamos tomado en la Provincia de Corrien- tes, á principios del año 1877, y que clasifiqué entonces como Ela- pomorphus dimidiatus Jam, resulta ahora, por el nuevo examen del ejemplar que conserva el Gabinete de Historia Natural de la Un:- versidad, ser la Apostolepis erythronota (Ptrs.) Cope, descripta por Peters en 1880.

La lepidosis corresponde muy bien á los caracteres señalados por Peters y Boulenger, con excepción de que no sólo los labiales 5 y 6, sino también la mitad posterior del 4? supralabial toca al parietal.

Esto ya estaba indicado por Strauch, cuya detallada descripción resume bien las particularidades de esta especie, según lo demues- tra el ejemplar que tenemos á la vista, y el cual tiene 244 ventrales y 28 subcaudales.

Cuando viva, esta serpiente tiene la parte dorsal de un rojo de

28 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

ladrillo, coloración mimética del suelo bastante colorado, en que la encontramos.

Anotación.—El Elapohomoeus' dimidiatus Jan, de que no se conoce hasta ahora, á mi saber, sino el ejemplar típico conservado en Milan, es tal vez un individuo anormal de Apostolepis erythronota (Ptrs.) Cope, con el que tiene mucha semejanza en la forma general y en la coloración. Esta opi- nión ya fué emitida por Strauch, en su monografía del gé- nero Elapomorphus (Bull. Acad. Imp. Sc. St.- Pétersbourg. XXIX, p. 588.—1884), y me inclino á ella.

Fam. COLUBRIDAE PROTEROGLYPHAE.

Gen. ELAPS ScHxenp.:; GrTHr. 33. Elaps corallinus Wien.

(Vibora de coral).

Elaps corallinus Wied.—Bonulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. nx, p. 413 et 420, n. 13 (1896) Antillas; Colombia; Brasil.

Antillas. —Colombia.— Brasil. Bolivia. —! Argentina.

Esta especie tiene que figurar también en las faunas argentina y boliviana, en vista de tres ejemplares que posee el Museo Nacio- nal; uno de Tucumán y dos de Tarija.

Por lo general los anillos negros del cuerpo son mucho más an- gostos que los rojos ó amarillentos.

34. Elaps Maregravi Wieb. (Víbora de coral). Elaps Marcgravi Wied.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1,

p- 413 et 428, n. 21 (1896) Trinidad; Guayanas; Ecuador;

(1) Si se conserva el nombre genérico de esta serpiente, debe en vez de Elapomo- Jus 6 Elapomoius escribirse con corrección Elapohomoeus, pues se deriva de ga) y

z OU.OLOS,

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA. 29

Perú; Bolivia; Brasil. —Koslowsky, Batracios y Reptiles de Rioja y Catamarca, in: Rev. Mus. La Plata. vi, p. 369, n. 7 (1895) Catamarca (Chilecito).—Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del Dott. Alfredo Borelli nel Chaco e nella Re- pubblica Argentina, in: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. xxx, N* 274, p. 15, n. 41 (1897 ) Bolivia (Caiza); Argentina (Salta).

Trinidad.—Guayanas.—Ecuador. —Perú. Bolivia. Brasil. Paraguay.—Argentina (Salta, Tucumán).

Dos ejemplares enviados de Tucumán por el Sr. Prof. Miguel Lillo, pertenecen á la variedad E. pyrrhocryptus Cope, por tener el anillo negro intermedio muy ancho en los grupos de tres anillos. En el individuo grueso (long. 750; diam. 12-18 mm), los suprala- biales 5-7 son amarillos, mientras que en el delgado (long. 920: diam. 9-12 mm), estos anillos tienen la mitad posterior negra.

Sq.15. V.239-240. A.'/, Sc.28-32.

Fam. AMBLYCEPHALIDAE. Gen. LEPTOGNATHUS D. B. (1853. 35. Leptognathus Catesbyi (SenTz.) GTHR.; Copr.

Leptognathus Castesbyi (Sentzen) Ginther; Cope.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 447 et 449, n. 1 (1896) Guaya- nas; Ecuador; Perú; Bolivia; Brasil.

Guayanas. —Ecuador.— Perú.—Bolivia.— Brasil. —! Argentina.

El Gabinete de Historia Natural de la Universidad de Buenos Aires tiene un ejemplar de esta especie procedente de Corrientes, y el Museo Nacional, otro, sin indicación de la Provincia argentina donde fué tomado, y uno de Bolivia (Tarija), traido por el Sr. E.

de Carles.

36. Leptognathus turgida Corr.

Leptognathus turgida Cope.—Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 448 et 456, n. 12 (1896) Paraguay; Brasil (Matto

30 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Grosso). —Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del Dott. Alfredo Borelli nel Chaco boliviano e nella Repubblica Ar- gentina, in: Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. x11, N* 274, p. 15, n. 42 (1897) Bolivia (Caiza).

? Anholodon Mikani Burmeister, Reise durch die La Plata- Staaten. 11, p. 530, n. 29 (1861) Parana.

Brasil. —Paraguay.—Bolivia.—!Argentina.

El Museo Nacional posee dos ejemplares de la República Argen- tina (Corrientes y Misiones ), y dos del Brasil (Matto Grosso), que no ofrecen particularidades dignas de una mención especial.

Fam. VIPERIDAE.

Gen. LACHESIS Daun.

(1805). 37. Lachesis alternatus (D. B.) BLar. (Víbora de la cruz).

Lachesis alternatus (Duméril Bibron) Boulenger.— Boulen- ger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 531 et 541, n. 7 (1896) Brasil Meridional; Paraguay; Uruguay; Argentina.—Berg, Actas Acad. Nac. Córdoba. v, p. 96, n. 10; sub Bothrops alternatus (1884) Tandil. —Peracca, Rettill ed Anfibi del Viaggio del dott. Alfredo Borelli nellaRepubblica Argentina e nel Para- guay, m: Bol. Mus. Zool. Anat. Torino. x, N” 195, p. 22, n. 32; sub Bothrops alternatus (1895) Paraguay (Villa Rica).— Koslowsky, Reptiles y Batracios de la Sierra de la Venta- na, In: Rev. Mus. La Plata. vn, p. 156, n. 7; sub Bothrops al- ternatus (1896) Sierra de la Ventana.

Trigonocephalus alternatus Burmeister, Reise durch die La Plata-Staaten. 11, p. 530, n. 32 (1861) Parana.

Brasil Meridional. —Paraguay.—Uruguay.—Argentina.

La Víbora de la cruz tiene distribución vasta en esta República, encontrándose desde las Provincias del norte hasta el sur de la de Buenos Aires, y alcanza grandes dimensiones. Un ejemplar proce- dente de la Sierra Chica mide 1170 milímetros de longitud, y tiene 200 mm de circunferencia en el medio del cuerpo.

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTIN A. 31

38. Lachesis Neuwiedi (Waczr.) BLar.

Lachesis Newwiedi (Wagler) Bonlenger. Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 531 et 542, n.8S(1896) Brasil: Para- guay; Argentina. —Peracca, Rettili ed Anfibi del Viaggio del Dott. Alfredo Borelli nel Chaco boliviano e nella Repubblica Argentina, in; Boll. Mus. Zool. Anat. Torino. xn, N* 274, p- 15, n. 43 (1897 ) Bolivia (Caiza, S. Francisco, Aguairenda); Argentina (Jujuy).

Brasil. —Bolivia.—Paraguay.—Argentina.

Esta víbora tan venenosa como la especie anterior y por lo ge- neral confundida con la misma, habita, al parecer, sólo la región septentrional de la República, y no alcanza las dimensiones de aquella.

39. Lachesis ammodytoides (Leya.) BLor.

Lachesis ammodytoides Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 1, p. 31 et 543 (1896) Patagonia, Argentina.—Berg, Batracios Argentinos, in: Anal. Mus. Nac. Buen. Aires. v, p. 163; nota (1596). —Koslowsky, Sobre algunos Reptiles de Patagonia y Otras regiones argentinas, in: Rev. Mus. La Plata. vn, p. 456 (1896) Patagonia, Mar del Plata, Neuquen, Mendoza, la Rioja. :

Bothrops Burmeisteri Koslowsky, Batracios y Reptiles de Rioja y Catamarca, In: Rev. Mus. La Plata. vi, p. 369, n. 8, tab. 4 (1895) Catamarca (Chilecito).

República Argentina. Esta vibora venenosa tiene distribución geográfica muy vasta en

]a República Argentina, encontrándose desde La Rioja hasta el Puerto Deseado (Patagonia), como ya lo indica el Sr. Koslowsky.

32 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Gen. CROTALUS L.; Gray. 40. Crotalus terrificus (Laur.) Copr. (Víbora de cascabel.—CUrótalo).

Crotalus terrificus (Laurent1) Cope. Boulenger, Cat. Snak. Brit. Mus. 11, p. 972 et 573, n. 1 (1896) México; Venezuela; Guayanas; Brasil; Bolivia; Paraguay; Argentina. Bur- meister, Reise durch die La Plata-Staaten. 1, p. 309 et II, p. 531, n. 33; sub Crot. horridus (1861) Mendoza. Gúnther, Biol. Centr.-Amer. Rept. p. 194, n. 8; sub Crot. horridus (1895) México; Honduras; América Tropical.

Arizona.—Nueva México.— Texas. —México.— Honduras.—Ve- nezuela.—Guayanas.—Brasil.—Bolivia.—Paraguay.—Argen-

tina.

Los ejemplares de esta víbora que posee el Museo Nacional pro- ceden del Chaco Austral (Resistencia y Tres Palmas), donde fue- ron recogidos por los Sres. Niederlein y Sónncke. El más grande mide como 1800 mm de longitud y su cascabel se compone de 10 segmentos ó sonajillas; otro, algo menor, presenta el mismo número, mientras que en uno de 1120 mm de longitud hay sólo 5, y en otro, de 1240 mm, existen 8 sonajillas.

Anotación.—Estando listo este pliego para la impresión, me en- cuentro con dos publicaciones del Dr. Peracca, de las cuales hasta entonces no tenta conocimiento y queson: «Intórno ad una piccola raccolta di rettili di Cononacco (Perú Orientale)» y «Rettili del Viaggio del Dr. Enrico Festa nell' Ecuador e regione vicine», 1m- presos 1n el «Bollettino dei Musei di Zoologia ed Anatomia com- parata della R. Universita di Torino». T. xn, Nos 284 y 300; 1897. Para completar la bibliografía de los ofidios por mi tratados, anoto aquí que el Dr. Peracca menciona las especies siguientes: Epicrates cenchris (N* 284 300), Spilotes pullatus (N* 284), Herpetodryas carinatus (N” 254 £ 300), Liophis reginae (N* 300), Rhadinaea un- dulata (N* 300), Oxyrhopus petolarius (N* 300), Oxyrhopus Cloelia (N* 254) y Leptognathus Catesbyi(N” 284 «€ 300).

C. Bi

ÍNDICE ALFABÉTICO.

(Los nombres sinónimos y los simplemente citados, están en letras itálicas. )

Páginas

A AOS (CONAN a da e Ea 25 Algasstel ( ENTEnIS de oocommccca o 25 Agassizi (Pseudablabes)............ 25 almadensis (CIOphis). o... coca 14 alternatus (.Botlurops).........o.mo.... 30 alternatus (MachesisS)e oia iaa 30 alternatus ( Trigonocephalus)......... 30 An blycephaldae 00. ul a hs mayo 29 ammodytoides (Lachesis )........... 31 ammodytoides ( Bothrops)..........o.. 24 DIS DAVE ye roo opos rte 8 PIS DAMAS... oi iaa S angustifrons (Amphisbaena)........ 8 ADO OI NT da ei 30 LADO TAS AS 3,4 IN ANO MAI 18 AS A 2 AY CACA a ee 3 argentinus (Anisolepis).........ooo.o.. 3,4 Argentinum (Calopisma)....o.o.o.o.o.... 12 ETNIA E A a RR 26

B bifossatus (Drymobius)............ 12 A A ANO OE 10 O NS ON El O AAA ASA OSO 10 LEAR A AR ARO AA 24 ECRIPULO IT IT Add aia lose Toda a ea ae 22 DrUCRi (An solepes suse sete da 4 Burmeisteri ( Bothrops).............. 31 Burmeisteri ( Dryophylax)........... 26 Burmeisteri (Philodryas)......... ZO

C MERO PISTLA a to stas a iros a 12 carinatus (Herpetodryas)........ 13, 32 carinicauda (Helicops).. iaa. all Catesbyi (Leptognathus)......... 29, 32 chilensis (Liolaemus) .............- 4 EVE SS TS AS ANNA 15 GeNCATIS (MUpICTabes Janis daa ei 10, 32 Cloelia(Oxyrhopus)........... 21, 22, 32 ORErAAOBRORUE +3 ela aleta eiaalels iaa 6 Colubridae aglyphae................ 11 35 Opistoglyphae ...oooridocco.o 20 < proteroglyphae.............-. 28 colubrinus ( Xenodon) .......oo...... 18

AnNaL. Mus. Nac. Bs. As.

|

Páginas CONTR CORUBO A da e 11 CES AS AAA A 25 coralinos (Papito oo 28 CONEA NDA ad ta 15 Crivelliñ ( Pseudotomodon)........... 24 Roo Uso oo 32 MEDLALUS rs Al anclar tano A 32 cyanogaster (Liolaemus)........... 5 MO o A O ARIAS 16 D Darwini (Homonota)........ooommco.. 2 E OT y AA 20 le pis (APOLO pS) ea ereceyo als 15 dale LYGOPIAS E Oi dietas 1s dimidiatus ( Elapohomoens)....o.o.o.... 28 dimidiatus ( Elapomorphus).......... PILOT RN oe arabe Me 25 OACI Sra delia ie e 185 ¡PRSYAMIO DEIS. ico oia erat 12 VAINA AE A O A 25 E AL O A O 25 LE POROMIO TUS IN NE Rd 28 VRT SS PSSS OS US dE 28 ENAPDOMOJUE Ls ol 25 EA POMORPRUS a o 27,28 Adria Un QUA RO 28 elegans (Enicognathus)...ooomommo... 19 BAMCOGNARUS +2 ari LS ARI 19, 20 INN OOO Uy aro devo Sa at 10, 32 erythronota (Apostolepis)........ 27,28 A SR 10 EF | fasciatus ( Pristidactylus)....o.ooooo... 6 Fitzingeri (Liolaemus).............. 5 | flavifrenatus (Aporophis).......... 19 |flavoterminatus (Helminthophis)... 9 ¡fuleidus COXybehS a do eds uals 27 G GEECKOMAALE A rt ir 2 paa Oca TS) Rato 16 gigas ( Letosops ti. as ie 16

v1I.— AcGosro 3, 1898.

34 MUSEO NACIONAL

Páginas JUAN CNO OT te ies lali 16 GuenniWOyrbho pus) a 22 Cyan o daciy IS SE 2 H Helicopter e ll! Helrabhopbis. ie 9 Erpetodryas: o fs to 13,33 Her pelo dTyas:. o jet Ein 26 ¡HOTMONOLa. de A Se 2 horridus (Crotalus)........o.o.omomo... 32 TUTO ES a Sat 6 I IEEE. db cos p aos dano aa eo re 3 ammaculatus (Oxyrhopus)......o.o.oo.. 20 anfrataeniatus ( Helicops) ....ooooooo.. al! L Machete ple Core nd elsa 30 Main palasuas a ii 10 Latavitiatus (Dirhoxz). cocoa 25 leopardinus (Helicops)............. 12 Leprieures (Helicops)...o.oo.omm.m.... 12 Deprieuraa (Helacóps) a. cueca o 12 MELO 29, 32 MEP MS e 14 LEO PUSE LO LEN Ri 6 laneatus ( Aporophas)...oomomovecnaas 1s lineatus (Dronmvicus)...cooomomomo.o... 18 meatus (Ugo A 18 liocerecus (Leptophis).........o...... 14 Tola cs le iaa 4 TROPAS E ara da Ma e olaa citan le 15 O o io 14, 32 VENA a TOS ASES 6 longicauda (Aptycholaemus)....... 3,4 longicauda (Cnemidophorus)......... 6 UGD I N Ro o ts 15 M Marconi ClapS)ae ait 28 mattogrossensis (Gymnodactylus).. 2 melanops ( Liolaemus)................ 6 mendozinus ( Pseudotomodon)........ 24 Merrenm(Xenodon o 17 Mica (canholodond. 30 multifasciatus (Oxyrhopus)....o.o.o.... 20 TOTES (Unete ic ¿LO ral N Naiterert (Depas ii Ton 22 Nattereri (Thamnodynates)........ 22 Neuwmiedi(Lachesis). 2.ta rasca. 31 0 obtusa (Coronealad. ta te 18 occrlerialis (BOI e 11 ocellatus(MOMOdOW) A 24 Mata baala daba dono E)

DE BUENOS AIRES.

Páginas Oxybelis. 0 mea a a e 27 OxXyrhopls ts ea la ei 20, 32 E BASE LAA a AE 24 peruviana (Tachymenis)........... 23 petolarius (Oxyrhopus).......... 20, 32 Rhilodryastania rat A 25 phicatilis (Dimades)h o. e 20 plumbeum ( Brachyruton)....ooooo.... 22 poecilogyrus (Liophis).....o.oooooo.oo.. 6 poecilopogon(Rhadinaea).......... 19 PRISUACNUS La RO 6 psammophideus (Philodryas)...... 25 Pseudabla bes. a e 25 PSeado ton do 23 pulcher (Laopis) ii 15 pullatus(Spllotesh on 13, 32 pyrrhocryptus (Elaps)........... E e R re sinae (opa 15732 reggae InoplasS A 6 retieulatus CTypulops 9 rhabdocephalus (Xenodon) .......... 18 Rhadinaca trae 19, 32 RRAÍMACE: a 15 rusticus (Oxyrhopus).......oooo.ooocoo 22 | S sagittifera (Rhadinaea)...o.ooooooo... 15 sagittifer (Uhlorosoma)...oooooooo... 15 sagutafer ( Inopeltis ici la eos 15 Sapiens 15 Saca yodo oda poo cas 63 2 Severus Xenodon) ara e 17 SplloObes. Sr e bletoo praia el 13, 32 T Tachymenis ass asi 23 taeniolata ( Enicognathus)........... 20 |teguexin ( Tupinambis)....ooooooomm.. 8 |teguixin (Tupinambis)............. 7 PE A O ovas 7 DEJAS ia ET 7 tequezmn (Mequsdit aa dde 7 terriicus (Orta 32 Mhamnnodynastes 22 [ROMOONE. ara ele EN 24 trigeminus (Oxyrhopus)............ 21 ragonatus (Rena iiRN 24 trigonatus ( Pseudotomodon)....... 24 | Tragonocephalus. da 30 | tralineatus ( Atomophas) .....ooooo.... 26 trilineatus ( Herpetodryas)............ 26 trilineatus ( Philodryas)........o..... 26 | trevittatus ( Helicops)......«.«oo<...... 11 PUPILAS turgida (Loptognathus)............ 29 "Typhlopidas: 9 ¡TIPOS ai RN 9

BERG: FAUNA ERPETOLÓGICA ARGENTINA.

Páginas U undulata (Rhadinaea)............ 19, 32 undulatus (Anisolepis) ooo... 4 V Wibora de cascabel. ooo. 32 Nibora de coral rd 28 INIDOTA EOL CU creara sao 30 A A A 30

35 Páginas W Wikitel (Hormonota). cocos 2 whitii (Homonot....oooocccc o... 2 XxX A A A A A 17 EA E EE O A 16, 17

ALGUNOS CASOS DE TERATOLOGÍA VEGETAL

FASCIACIÓN, PROLIFERACIÓN Y SINANTIA

POR

ANGEL GALLARDO.

En estos últimos años he tenido ocasión de observar un cierto número de casos teratológicos en varias plantas y, aunque todos ellos son más ó menos conocidos y han sido estudiados y clasifica- dos en las obras fundamentales de Moquin-Tandon (5), Masters (4) y Franck (2) y en numerosas monografías, considero, sin embar- go, que puede ser útil publicar algunos apuntes sobre las defor- maciones más interesantes.

Cada monstruosidad presenta alguna importancia, pues ofrece diferencias con las ya descritas ó por lo menos las confirma.

Por tal motivo los teratólogos piden que sean comunicadas todas las deformaciones que se observen.

A satisfacer ese deseo responde la presente nota.

FASCIACIÓN.

Esta modificación teratológica es sin duda la que se presenta con mayor frecuencia, y consiste en que los tallos ó ramas, en vez de conservar la forma cilíndrica ó prismática que les es propia, se adelgazan en una dirección y se dilatan en la opuesta, como si se les hubiera comprimido en extremo.

Resulta de esto que el eje toma la forma de una banda (lat. fascia: faja, banda), de donde procede el nombre de la deforma- ción.

Sin entrar á discutir las causas que se admiten como necesarias para la formación de esta monstruosidad, ni las cuestiones teóricas que se suscitan sobre si debe considerarse producida por un solo

AnaL. Mus. Nac. Bs. As. vi. AbriL 22, 1898.

38 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

tallo dilatado ó por varios soldados, voy á enumerar algunos casos observados, entre los cuales algunos son verdaderamente notables y hasta cierto punto hermosos.

En la primavera de 1893 fuí designado en compañía de varias otras personas, por la Comisión Directiva de la Sociedad Rural Argentina, para estudiar un ejemplar de azucena blanca (Lilium candidum L.) presentado á dicha Sociedad por el señor Junior, y procedente de un jardín de los alrededores de Buenos Aires.

Llamaba la atención su hermosa inflorescencia de 25 centíme- tros de alto por 18 centimetros de ancho en su parte media, y compuesta de 57 flores de color y dimensiones normales.

El tallo, de un metro y medio de alto, se presentaba fasciado á partir de la mitad de su altura, alcanzando un ancho de 3 cen- timetros.

La abundancia de flores se explica por el exceso de vida que acompaña las fascies, como lo hace notar el señor Godron (3).

El informe elevado por la Comisión (6) señala el interés de este caso por la poca frecuencia relativa con que se observan las fas- ciaciones en monocotiledóneas; Moquin-Tandon (5, página 149) y Clos (1, página 13) citan casos de fascies en azucena blanca.

En el mismo año 1893, el doctor Leonardo Pereyra Iraola halló en su estancia «San Juan», Provincia de Buenos Aires, un cardo de Castilla (Cynara Cardunculus L.), cuyo tallo fuertemente de- primido tenía un ancho de más de 12 centímetros en su parte superior. Cuatro antodios retorcidos sobre mismos y parcialmen- te soldados forman una especie de cresta del más extraño aspecto. La lámina 1 da clara idea de este curioso ejemplar, que se conserva en el Museo Nacional, al que fué donado por el doctor Pereyra Traola. No he encontrado especialmente citada esta deformación para el cardo de Castilla; pero ella es frecuente en las compuestas.

El año pasado, un alumno me presentó varias inflorescencias de Bellis perennis L. con tallo más ó menos aplanado y antodio elíp- tico; pero el ejemplo más hermoso que haya visto, me fué obse- quiado hace poco tiempo por el señor Juan A. Alsina. El aplana- miento de este tallo de Bellis tiene 13 milimetros y el antodio es fuertemente elíptico. En el herbario del Museo Nacional se con- serva el ejemplar. Muchos autores citan análogas deformaciones observadas en esta planta.

Una notabilisima fasciación en la flor morada /Echium viola- ceum L.) me fué regalada en el mes de Noviembre del año pasado por mi distinguido amigo el doctor Leonardo Pereyra Iraola.

GALLARDO: FASCIACIÓN, PROLIFERACIÓN Y SINANTIA. 39

El ejemplar (lámina 2) procedente de la estancia «San Juan » (Provincia de Buenos Aires), presenta un tallo fuertemente dila- tado que se encorva en gotera en la parte superior, dividiéndose luego en varias partes que forman tres grupos principales. Hay, pues, torción y partición. La parte plana tiene 11 centímetros de ancho y 15 centímetros la parte encorvada. Las dos divisiones la- terales terminales tienen 5 y 4 centímetros respectivamente.

El tallo presenta estrías longitudinales poco marcadas y está cubierto de brácteas situadas aproximadamente en secciones trans- versales, pero con ciertas irregularidades de posición, lo que de- muestra que la filotaxis está alterada.

Implantadas principalmente en los bordes de la fascies y agru- padas hacia la extremidad, se hallan más de cien cimas florales con flores normales.

El conjunto floral ofrece un ramo del más extraordinario hábito y muy voluminoso, pues tiene próximamente 30 centímetros de largo, 25 de ancho y 15 de altura.

Clos (1, página 31) y Masters (5, página 20), señalan esta defor- mación en la familia de las Borragináceas. Godron (3, páginas 98 y 100) cita fasciaciones en el Echium vulgare L., acompañada una de ellas de bifurcación.

Moquin - Tandon (5, página 149) dice de una planta del mismo género, Echium pyrenaicum Miégev. «Este último ejemplo hacía parte de la colección de Felipe de Lapeyrouse: es uno de los más bellos que hayan sido recogidos. Imaginese una paleta muy alar- gada y muy poco gruesa, ancha por lo menos como las dos manos: cubierta sobre todo hacia la extremidad por una cantidad de ra- millas cargadas de flores». Y luego añade: «Mi amigo el señor Berthelot, me ha asegurado haber recogido, en Tenerife, un pie de Echium simplex D. C., fasciado desde la base y que presentaba también una dilatación florifera ancha de un decimetro y medio próximamente ».

Se ve que nuestro ejemplar de flor morada no hace mala figura al lado de estas fasciaciones célebres.

Ha sido depositado en el Museo Nacional.

El doctor Eduardo L. Holmberg ha visto un brote de ombú, Phytolacca dioica L., fuertemente fasciado. No conozco las dimen- siones del aplanamiento.

Varias otras fasciaciones he podido observar en espárragos, gli- cines, etc., pero no presentaban el interés de las que acabo de describir.

40 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

PROLIFERACIÓN Y SINANTIA.

El señor Juan A. Alsina me ha presentado flores prolíferas de una rosa Madame Plantier, que ha proliferado abundantemente durante cuatro años seguidos.

El doctor Holmberg ha encontrado proliferaciones laterales en capítulos de Calendula. En uno de los ejemplares partían ejes del centro de cinco flores y terminaba cada uno de ellos con un capí- tulo más ó menos normal.

Análogas deformaciones han sido anotadas por Masters (4, pá- gina 114) y Clos (1, página 35).

En la primavera de 1896 tuve ocasión de observar numerosos ejemplares de dedalera (Digitalis purpurea L.), afectados de ano- malías muy interesantes, principalmente de proliferación y sinan- tia en las flores terminales.

Estas plantas se habían desarrollado en un jardín, de propiedad de mi familia, situado en el partido General Sarmiento (Provincia de Buenos Aires), cerca de la estación Muñiz (F.C. al Pacífico).

Existían más de 30 plantas anormales que representaban las dos terceras partes de los ejemplares, plantados en tres tablones dife- rentes, y en todas ellas la monstruosidad ofrecía diversas aparien- cias. Según la información del jardinero, el año anterior habíanse producido también estas modificaciones teratológicas. Interesado por ellas, hice fotografiar cuatro de los ejemplares más caracte- rísticos y recomendé que se conservaran las semillas para consta- tar la herencia de las modificaciones. Efectivamente, han vuelto á presentarse este año las inflorescencias anormales con los mis- mos caracteres generales que en el año anterior, de manera que este es un caso auténtico de herencia en tres generaciones sucesivas.

La observación confirma, pues, los resultados del interesante tra- bajo de H. de Vries (7) sobre la herencia de las monstruosidades.

Es difícil dar una idea exacta de las múltiples anomalías que afectan á estas plantas, desde que cada ejemplar ofrece un diver- so grado de modificación. Puede decirse, en términos generales, que el racimo que tiene sus flores terminales anormales, posee también flores modificadas en los extremos de los racimillos la- terales.

Voy á describir con cierta minuciosidad los ejemplares represen- tados en la lámina 3, para ayudar la comprensión de las fotogra- fías.

GALLARDO: FASCIACIÓN, PROLIFERACIÓN Y SINANTIA. 41

Primer racimo. Tiene 25 flores normales de color púrpura claro y una rudimentaria. En la parte superior, una roseta de brácteas, algunas de ellas petaloides, rodea un embudo petaloide finamente salpicado con manchas purpúreas y que ofrece 22 lóbu- los en su borde. Debe notarse en uno de sus costados dos limbos doblados hacia el exterior, uno de los cuales está provisto de un borde verde. Por la parte interior no se veía solución de continui- dad en el sitio correspondiente. El centro de este extraño embudo está ocupado por carpelos rudimentarios más ó menos soldados entre y con 10 estilos libres. En las placentas imperfectas de estos carpelos no he visto óvulos bien desarrollados.

Segundo racimo. Ofrece 25 flores normales de color blanco, y termina en un extraordinario conjunto de brácteas, brácteas semi- petaloides, piezas petaloides, estambres normales y estaminodios en todos los grados posibles de soldadura y transformación, pre- sentándose unos como tubulares, otros de formas variadas que ofrecen diversos grados de concrescencia entre y con las piezas petaloides. La parte central está encerrada en una copa formada por piezas de origen evidentemente carpelar, soportada por una es- pecie de columna gimnosténica y coronadas por prolongaciones estilares. El interior de esa copa contiene la más extraña confu- sión de brácteas, piezas petaloides planas ó arrolladas en cartu- cho, estambres normales, estaminodios, pequeños ovarios de flores no desarrolladas, etc. Todas estas piezas están insertas en la pro- longación del raquis floral que parece haber atravesado la copa carpelar, agregando asi un carácter de proliferación á esta curiosa anomalía.

Es imposible contar y describir separadamente todas las piezas que forman este monstruoso bouquet, que tiene 15 centimetros de diámetro y del que da pálida idea la fotografía de la lámina 3.

Tercer racimo. —48 flores ó botones normales, blancas, con al- gunas brácteas estériles. En el extremo una aglomeración de brác- teas sobre espiral muy aplanada, en algunas de cuyas axilas se observa rudimentarios cálices tubulares de un centímetro y medio de largo, sin flor en su interior. Las brácteas superiores son peta- loides ó semipetaloides. Superiormente se hallan ocho piezas pe- taloides con distintos grados de concrescencia entre ellas, las brác- teas, los estambres y estaminodios. Catorce estambres casi norma- les y ocho estaminodios más ó menos petaloides ofrecen diversos grados de coherencia con las piezas del perianto. El centro está ocupado por un brote con numerosas brácteas en cuyas axilas se

42 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

observan pequeños botones florales. Hay, por consiguiente, pro- liferación. Hállanse piezas carpelares provistas de óvulos rudi- mentarios. Este brote está encerrado por piezas carpelares que forman un tubo incompletamente soldado, en cuya parte interior hay hojas de conformación extraña, que parecen provenir de trans- formación de los óvulos. De las axilas de las brácteas inferiores del racimo parten pequeños racimillos terminados por botones de flores anormales con diez estambres y un ovario aparentemente normal.

Cuarto racimo. —34 flores ó botones normales de color rojo. En las tres axilas inferiores brotes floriferos incompletamente desarrollados y que terminan en botones anormales de 6 es- tambres con pistilo más ó menos normal.

El racimo termina en una forma anormal rodeada de más de 20 brácteas, algunas de las cuales son en parte petaloides.

La parte corolina está formada por cinco piezas petaloides, de las cuales una tiene cinco lóbulos; otra siete; la tercera, tres; sels la cuarta, y cinco la quinta; 16 estambres y tres estaminodios, uno de ellos petaloide y delgado. Además una de las piezas petaloides tiene adherido á su borde un saco polénico fértil.

El cuerpo pistilar tiene ocho lóculos con óvulos normales.

En otros ejemplares que no figuran en la lámina encontré flores anormales, pero de una extraña regularidad de forma que podría hacerlas considerar como pelóricas, si no fuese por el aumento de piezas. La más notable tenía aspecto general de (GFloxinia, la co- rola campanulada con quince lóbulos en su borde. Trece estam- bres de igual longitud rodeaban un pistilo cuadrilocular. Tarea imposible sería describir detalladamente todas las particularidades de tan numerosas flores anormales; para dar idea de ellas creo que basta con los ejemplos descritos y figurados.

Puede notarse en términos generales, que en ciertas flores los elementos carpelares se hallan bastante bien desarrollados y pueden producir semillas, mientras que otras son tan anormales que la fructificación es imposible.

En todas, aun en las más monstruosas, hay estambres fértiles con anteras bien desarrolladas y provistas de polen en abun- dancia.

He encontrado descripciones de monstruosidades análogas en Digitalis purpurea L., pero no creo que ellas sean muy comunes entre nosotros, pues, ninguno de los jardineros, aficionados ó bo- tánicos, á quienes mostré los ejemplares anormales, había visto nunca nada semejante.

GALLARDO: FASCIACIÓN, PROLIFERACIÓN Y SINANTIA. —43

El Dr. Clos (1, página 25) dice, refiriéndose á las Escrofularí- neas, que pocas familias ofrecen tantas anomalías y de todo géne- ro. Luego (1, página 29), al enumerar las alteraciones observadas en la dedalera, describe un caso muy análogo al nuestro. He aquí sus palabras:

« Digitalis purpurea con las anomalías siguientes: corola provis- ta de un espolón; corola cuadripartita; flores regulares, corola de cinco divisiones redondeadas, pero sólo cuatro estambres; caliz y corola reemplazados por folíolos, transformándose los estambres en piezas petálicas y, en el centro de la flor, ocupado por peque- ñas hojas blanquizcas, un eje cargado de brácteas y de flores; tallo floral nacido del centro de una cápsula y prolongado hacia afue- ra; flor terminal campanulada; esta última anomalía se reprodujo de semilla y se complicó de proliferación; nueva siembra seguida de flores monstruosas, al mismo tiempo que del ovario de algunas salía un nuevo eje floral; una de estas prolificaciones emitió trece botones florales y el terminal dió una corola campanulada de nue- ve lóbulos, nueve estambres, pero con el pistilo normal; otra flor terminal (que no emanaba de una prolificación) tenía sus estam- bres y sus pistilos enteramente transformados en pétalos entre- mezclados de numerosos botones de flores. »

También Masters (4, página 40) dice, refiriéndose á esta planta:

«Una de las deformaciones más comunes en la dedalera (Digi- talis) resulta de la fusión de varias de las flores terminales en una. En estos casos, el número de las partes es muy variable en los dife- rentes ejemplos; los sépalos están más ó menos soldados entre sí, y las corolas, así como los estambres, son generalmente libres y distintos, los últimos son amenudo de igual largo, así que la flor, aunque verdaderamente compleja, es, en cuanto á su forma exter- na, menos irregular que en condiciones naturales. El centro de estas flores es ocupado por pistilos de dos ó cinco lóculos, entre cuyos carpelos, prosigue, con cierta frecuencia, el eje de la planta, llevando á sus costados brácteas y flores rudimentarias.» Repro- duce una figura tomada del «Gardeners” Chronicle », 1850, pá- gina 435.

Más adelante (4, página 129), al ocuparse de la proliferación, Masters dice lo siguiente, que puede aplicarse á nuestro caso:

«La fusión de dos ó más flores acompañando la proliferación es especialmente común en los ejemplares cultivados de Digitalis purpurea; las flores superiores del racimo se fusionan entre has- ta formar una corola ancha, regular, erecta y en forma de copa á

44 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

cuyo tubo están soldados los estambres, en mayor número que de ordinario, y todos de igual largo; las brácteas y sépalos están con- fusamente arreglados en el exterior de la flor; mientras que en el centro, en el sitio generalmente ocupado por el pistilo, se levanta una prolongación cónica del eje, que lleva en su parte exterior ó inferior un cierto número de carpelos abiertos, provistos á veces de estilos y óvulos; aquéllos encierran una serie interior de brác- teas escamosas, de cuyas axilas proceden flores más ó menos per- fectas; de modo que en el estadio más completamente desarrolla- do puede verse un racimo perfecto de flores que nace del centro de una flor regular en forma de copa, cuyos lóbulos demuestran su carácter complejo. Pueden encontrarse todos los estadios in- termedios de esta deformación, desde los casos en que hay una simple fusión de dos flores con un segundo verticilo de carpelos dentro. del exterior, hasta los casos como el que se acaba de citar. Es digno de notarse que en todos estos casos las flores de la parte superior del racimo son las únicas afectadas, y que, además de la proliferación, hay fusión de dos ó más flores y regularidad en la forma de la corola compuesta y estambres. » ¿

A principios de este año hallé en mi quinta de General Sarmien- to un hermoso policladio en un ejemplar de Pinus halepensis Mill. plantado en 18855, época en que ya tendria cuatro ó cinco años.

Aunque las monstruosidades descritas en las páginas preceden- tes son poco numerosas y ya conocidas, me he decidido á publi- carlas en estos ANALEs, que tan acertadamente dirige mi querido maestro el doctor Carlos Berg, para contribuir en algo al conoci- miento de la teratología vegetal en nuestro pais, sobre la cual

poco ó nada se ha escrito hasta la fecha.

Marzo de 1898.

0D N

Qt

GALLARDO: FASCIACIÓN, PROLIFERACIÓN Y SINANTIA. 45

TRABAJOS CITADOS.

. Cros, D. Essai de Tératologie Taxinomique ou des anomalies

végétales considérées dans leurs rapports avec les divers de- grés de la classification. Toulouse, 1871.

. FraNCck. Die Krankheiten der Pflanzen. Breslau, 1880. . GODRON, A. Mélanges tératologiques, en: Mémoires de la Société

Nationale des Sciences Naturelles de Cherbourg, tomo XVI, 1871-72.

. Masters, MaxweLL T. Vegetable Teratology. An account of

the principal deviations from the usual construction of plants.

London, 1869.

. Moquis-Taxpon, A. Eléments de Tératologie végétale ou

Histoire abrégée des anomalies de l'organisation dans les végétaux. Paris, 18941.

. Ortiz Basuapo, A.; LyncH ARRIBÁLZAGA, E.; GALLARDO, A.;

PELUFFO, V. Azucena común fasciada. Informe de la Co- misión especial, en: Anales de la Sociedad Rural Argentina, volumen xxvHm, N* 11 y 12, páginas 225-227. Buenos Aires, 1893.

. Vries, Huco DE. Over de Erfelijkheid der Fasciatién, en:

Botanisch Jaarboek, 1894, p. 72-118.

de Y , y ' ARA Ane h . ] e 4

'

y 0 ) 4 E ' Ñ SAA A ye? qe , pur FAA y - Ad ¡ j A ei 4 > A mi % “Y 01 ayi E 0 mp 4 ; j a AS: od tt ESA dra ojo Me es á ; h MY pod K 6 l e Y M4 mE ¡EN á A r e le UN pu ly NET Em AE » A ] Ú y he y 1] I 5 ym 1] ñ , F « e * » Ñ o / a ,

AS ESPECIES DE AMPULLARÍA DA REPÚBLICA ARGENTINA

PELO

Doctor H. von IHERING.

O que sabemos das especies de Ampullaria do Rio de la Plata está quasi exclusivamente baseado na excellente obra de A. d'Or- bigny «Voyage dans l'Amérique méridionale. Mollusques. Paris, 1835-1843». Mas as obras de R. A. Philippi (Die Gattung Ampul- laria. Martini-Chemnitz, System. Conchylien-Cabinet, Núrnberg 1851), de Reeve (Conchologia iconica, vol. x. 1858) e outros modi- ficarom bastante a synonymia, de modo que as notas seguintes talvez sejam de utilidade.

Parece que todas essas especies forman um genero só, o de Am- pullaria. Parece pela vista conchologica muito conveniente sepa- rar as especies Chatas, planorbiformes como o genero Ceratodes, mas essas especies passam gradualmente en outras mais ou menos globulosas. U unico genero cuja separacáo parece razoavel é Aso- lene Orbieny ( Ampulloidea Orbigny) caracterisado pela falta do sypháo branchial. Typo aberrante parece tambem Amp. mega- stoma, mas por ora náo se conhece o animal.

ASOLENE ORBIGNY.

Asolene Platae (Maroy ).

Helix Platae Maton, Linn. Transact. x. 1809, T. 24, fig. 16-17. Ampullaria naticoides d'Orbigny, Guérin, Mag. Zool. 1835,

p. 33.

Ampullaria Platae VOrbigny, Voyage Am. p. 379. Pl. 49, fig. 3-6.

Ampullaria Platae Philippi, Martini Ch., p. 34. Taf. 9, Fig. 3.

Ampullaria Platae Hupé, Castelnau, p. 69 (Amazonas).

Rio da Prata.—Rio Grande do Sul.—Amazonas.

48 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Tenho um exemplar typico de Rio Erval e uma variedade mais alongada tirada do Guahyba em frente a Porto Alegre. Alli tam- bem encontrei os ovos formando massas gelatinosas e collocadas em conchas mortas de Unionidas.

Náo conheco exemplares do Rio da Prata. É especie que precisa ser melhor estudada. Gaudion* considera Amp. cyclostoma Spix como synonymo, e Philippi (1. c. p. 17) figura exemplares dessa especie de Corrientes recebidos por d'Ordigny e confundidos por elle com 4. Spixii. Creio antes que nesse sentido o engano está no lado de Philippi.

A. Platae é caracterisada pelo umbigo estreito e a espira de- pressa.

AMPULLARIA Lam.

Ampullaria megastoma Sow.

Amp. megastoma Reeve, l. c. sp. 13. Amp. neritoides Orbigny, 1. c. p. 369. Pl. 40, fig. 1-2. Amp. neritoides Philippi, 1. c. p. 50. Taf. 15, Fig. 1-3.

Especie grande e singular cujo animal por ora é desconhecido como tamben o sáo os ovos. Conhece-se essa especie do Rio Uruguay. Náo é encontrado no Rio Paraguay e Rio da Prata nem nas aguas do Rio Grande do Sul, mas julgo provavel que será en- contrado no alto Rio Paraná.

Ampullaria scalaris Orb.

Amp. scalaris d'Orbigny, Mag. Zool. 1835, p. 31.

Amp. scalaris Orbigny, 1. c. p. 369. P1. 50, fig. 1-3. Amp. scalaris Philippi, 1. c. p. 14. Taf. 11m, Fig. 6. Amp. scalaris Reeve, sp. 13.

Amp. angulata Jay, Catalogue. 1839. Pl. 11, fig. 7, p. 5. Amp. Bridgesii Reeve, sp. 50-51.

Náo acho a descripcáo de A. angulata Jay que Gaudion julga identica considerando o nome de d'Orbigny como synonymo e 1n- dicando-a de Cuba e Mexico. Tenho-a de Paraná, Entre-Rios.

1 M. Gaudion, Liste alphabétique des espéces du genre Ampullaria Lam. Bull. de la Soc. "Etude des Sciences naturelles de Béziers. Béziers, 1880, pag. 19.

V. IHERING: AS ESPECIES DE AMPULLARIA. 40

D'Orbigny indicou-a do Rio Paraná, Paraguay e Bolivia onde occorre uma variedade maior a que Reeve deu o nome de 4. Brid- gesii. D'Orbigny, descreveu o animal mas náo os ovos.

Ampullaria gigas Sbrx. Amp. gigas Spix, Testacea fluviat. brasil. Tab. 1, fig. 1-2. Amp. gigas Philippi, l. c. p. 47. Taf. 14, Fig. 1-2. Amp. insularum d'Orbigny, 1. c. p. 371. Pl. 51, fig. 1-2. Amp. insularum Philippi, 1. c. p. 37. Taf. 10, Fig. 2. Amp. insularum Reeve, sp. 42-43 (Bolivia). Amp. vermiformis Reeve, sp. 54 (Paraguay ). Amp. canaliculata Hupe, Castelnau. Moll. p. 64. Pl. 13, fig. 1 (Amazonas).

Essa especie commum no Rio da Prata occorre tambem em Pa- raguay e Bolivia e no Rio Amazonas (teste Spix). A concha é raras vezes táo aplanada na espira como acontece na Amp. cana- liculata Orb., da qual differe pela cór vermelha da apertura e pela esculptura de mumerosas linhas rugosas longitudinaes. Philippi reuniu-a com a variedade A da Amp. canaliculata Orb. o que náo é bem feito, tendo sido elle, porem, o primeiro a reconhecer a identidade da A. insularum Orb. com A. gigas Spix.

Ampularia canaliculata Orz. (sec Lam. ).

Amp. canaliculata d'Orbieny, l. c. p. 311. PL 50, fig. 4-6. var. A de d'Orbigny (1. c. fig. 5; spira subelongata).

Amp. haustrum Reeve, sp. 23: var. B de d'Orbigny (1. c. fig. 4; spira immersa).

Amp. Dorbignyana Philipp, p. 65. Taf. 21, Fig. 4.

Amp. gigas Reeve, sp. 3.

Amp. immersa Reeve, sp. 52. var. australis d'Orbigny.

Amp. australis d'Orbigny, p. 315. Pl 51, fig. 3-4.

A Amp. australis encontrada numa laguna das pampas sob 36" L. $S., a Laguna del Cacique negro, náo conheco. E variedade de espira alongada de cór escura e de apertura branca. Quanto ás outras variedades encontram-se na mesma localidade formas com espira alongada e curta, differencas que apenas dependem do modo como deseem ou souben as ultimas voltas. Quasi sempre reunem-se as riscas longitudinaes no interior da apertura para formar uma

AxNaL. Mus. Nac. Bs. As. vi. —Acosro 13, 1898. 4

50 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

borda preta a que segue para fora uma orla branca. Parece-me que Philippi tem razáo dizendo que a descripcio da Amp. canali- culata de Lamarck refere a outra especie de Guadeloupe que náo pode ser reconhecida. Acceitese provisoriamente o nome de d'Or- bieny náo sabendo qual o nome definitivo será dessa especie. Náo sel o que sera Amp. canaliculata Reeve sp. 19 com a columella cór de laranga e proveniente de «Cashmere », indicacáo provavelmen- te errada.

Essa especie é muito commum no Estado do Rio Grande do Sul onde nunca v1 Amp. insularum Orb.

Ampullaria pulchella Awxtox (1839). Amp. pulchella Philippi, p. 33. Taf. A, Fig. 4-5; Taf. 9, Fig.2- Amp. crassa d'Orbigny, Guérin, Mag. Zool. 1835, p.33 (nec Swalns. ). Amp. Roissyi d"Orbigny, l. c. p. 377. Pl. 52, fig. 1-3. Amp. Roissyi Reeve, sp. 105.

Especie commum do Rio Paraná, de 25-30 mm de compri- l ) Pp mento, que náo encontrei no Rio Grande do Sul, onde julgo pro-

vavel que ainda seja encontrada.

Ampullaria Spixii Orb. Amp. zonata d'Orbigny, Guérin, Mag. Zool, 1835, p. 32 (nee Sp1x ). Amp. Spixti d'Orbigny, l. e. p. 376. Pl. 52, fig. 7-8. Amp. Spixii Philippi, p. 32. Taf. 9, Fig. 1. Amp. cyclostoma Philippi p. part., l. c. p. 16. Taf. 4, Fig.

5-6 (nec SpIx).

Amp. Spiaii e especie um poco maior e mais larga que a prece- dente da qual se distingue pelo umbigo mais largo.

Se Philippi alem das tres especies difficilmente a distinguir (A. Platae, Spixii, pulchella) ainda distingue como quarta a Am. eyclostoma Spix referindo-se a exemplares de Corrientes recebidos por d'Orbigny, creio que nisso ha engano. Provavelmente a Á. cy- clostoma Spix é synonyma de A. Spixó Orb., mas sem conhecer exemplares do Amazonas julgo difficil a resolver a questáo.

A. Spixii é especie commum de Corrientes e Entre-Rios do qual tenho un exemplar colligido por d'Orbigny e dous pequenos de Sao Leopoldo, Rio Grande do Sul.

V. IHERING: AS ESPECIES DE AMPULLARIA. 51

Ampullaria cornu arietis L. Ceratodes cornu-arietis d'Orbigny, l. c. p. 366. Pl. 48, fig. 7-9. Amp. cornu-arietis Philippi, p. 55. Taf. A, Fig. 1; Taf. 18, Hire:

Especie deprimida do subgenero Ceratodes, que parece ser espe- cie da regiáo amazonica e da Venezuela, que occorre em Corrien- tes e Entre-Rios e tambem perto do Rio Jacuhy no Rio Grande do Sul.

Confermam-se por esses e outros novos estudos os resultados do meu estudo* publicado em 1891. A excepcáo da Amp. megastoma da qual presumo que alem do Rio Uruguay ainda haja de ser en- contrada no alto Rio Paraná, todas as especies encontradas no Rio Grande do Sul e no Rio da Prata sáo encontradas tambem nos rios do systema amazonico. Esso carece de estudos mais apro- fundados pelo grupo da A. pulchella e Spixti.

No contrario encontra-se desde o Estado de Santa Catharina até a Rio de Janeiro a Amp. sordida Sws. (intermedia Fér.), que por engano foi notada por Gaudion como occorrente no Rio da Prata. Nos anvios da costa de S. Paulo temos outra especie singu- lar com a sutura accompanhada por uma estreita zona marginal de aspecto differente e que até agora náo alcancei identificar com uma das especies descriptas *. Essas duas especies occorrem no littoral. Acima da Serra do Mar, perto da capital de S. Paulo e no interior do Estado como perto de Piracicaba, Sorocaba, etc., náo vivem especies de Ampullaria. Se ha delles no Rio Grande, Rio Paraná-Panema e outros rios do systema hydrographico do Rio Paraná, náo o sabemos por ora.

1 H. von Iherins. Ueber die geographische Verbreitung der Ampullarien im -siidlichen Brasilien. Nachr.- Blatt d. deutschen Malacozoolog. Gesellschaft. N* 5-6. Frankfurt a. M. 1891, p. 93-109.

2 Descrivo essa variedade que tenho de Iguape sob o nome de Amp. decussata Moricand var. commissionis, dedicando-a á Comissáo Geographica e Geologica de S. Paulo cujo pessoal pela primeira vez a tem observada. Eis a diagnose dessa var- a: Ampullaria testa angustissime umbilicata vel imperforata, sutura late marginata,

A Amp. decussata é especie da Bahia.

ly a 2

1 sño Paulo 28:06 Jumbo de 1800 ra $ Sa de Par PTE

DIAGNÓSTICOS

DE NUEVOS

DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS.

POR EL

Docror FELIPE SILVESTRLI.

Con la esperanza de obtener nuevos materiales de regiones aun muy poco exploradas de la América Meridional, creo conveniente postergar la publicación de un trabajo extenso sobre Diplópodos sudamericanos. Entre tanto daré á luz paulatinamente las descrip- ciones diagnósticas de las especies nuevas que he tenido ocasión de reconocer.

En esta primera publicación describo las especies recogidas por el Dr. Meinert en Venezuela, por el Dr. Biirger en Colombia, y por el Sr. Ortoneda en la República del Ecuador.

PSELAPHOGNATHA. 1. Polyxenus Meinerti, sp. n.

Luride pallescens, setis obscure cinereis. Antennae longae, arti- culo sexto ceteris longiore, septimo octavo magis quam duplo longiore. Oculi magni ocellis 9. Setae fasciculorum lateralium pa- rum longae. Penicillum anale magnum, longum, setis biformibus, externis tantum dentatis, clavatis, internis apice acuto, sub apice hamatis. Pedes sat longi ungue inter unguiculas duas. Long. corp. 4,5; lat. corp. 1,1 mm.

Hab. Carácas (Meinert). Mus. Kjóbenhavn. ANAL. Mus. Nac. Bs. As. vi. Acosro 13, 1898.

D4 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

2. Lophoproctus obseuriseta, sp. n.

Pallidus, setis obscure cinereis. Antennae perlongae, articulo sexto ceteris longiore, septimo octavo parum longiore. Setae fa- sciculorum lateralium longae. Penicillum anale magnum setis lon- gis 6-7 hamulis instructis. Long. corp. 5; lat. corp. 1,2 mm.

Hab. Carácas, La Moka (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

COLOBOGNATHA. 3. Siphonophora felix, sp. 1.

Pallide |terrea. Caput subtetragonale, rostro non multo longo utrimque setis instructo, et ad basin utrimque setis 4 longioribus. Antennae elongatae, subclavatae, articulo septimo minimo, rostro multo longiores. Pedes breves. Segmentoram numerus Y0. Long. corp. 26; lat. corp. 1,4 mm.

Hab. Guayaquil (Ortoneda). Collec. Silvestri.

4. Siphonophora Meinerti, sj. n.

Flavida. Caput subsemiellipticum, rostro tenul sat brevi, utrim- que setis paucis aucto, ad basin setis 3 longis. Antennae subclavatae, rostro aliquantum longiores, articulo septimo minimo. Segmento- rum numerus 39. Long. corp. 9; lat. corp. 0,7 mm.

Hab. Rio Catuche (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

5. Siphonophora nigrosignata, sp. n.

Rufescens, medio dorso fascia nigrescenti notato. Caput, ut ce- terum corpus, pilosum; rostrum sat longum attenuatum utrimque apud basin setis duabus longis instructum, et usque ad apicem pi- lis brevibus. Antennae subclavatae rostro longiores. Segmenta om- nia pilis vestita lateribus parum carinatis. Segmentoruam numerus 62. Long. corp. 19; lat. corp. 2 mm.

Hab. Trinidad: Port of Spain (Búrger). Mus. Góttingen.

QU

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. :

6. Siphonophora taenioides, sp. n.

Flavo-pallida tota. Corpus totum pilis obsessum. Caput valde attenuatum, rostro subtili apud basin setis 3 longioribus, usque ad apicem setis brevibus. Antennae attenuatae spatio sat magno ro- trum superantes. Segmenta lateribus vix carinatis. Segmentorum numerus 130. Long. corp. 40; lat. corp. 1 mm.

Hab. Monteredondo: Buenavista (Búrger). Mus. Góttingen.

7. Siphonotus virescens, sp. n.

Virescens vel fusco-virescens. Caput triangulare oculi macu- lis duabus notati. Antennae sat attenuatae, apicem labri aliquan- tum superantes. Segmentorum numerus 41. Long. corp. 10; lat. corp. 0,9 mm.

Hab. Trinidad: Port of Spain (Birger). Mus. Góttingen.

LIMACOMORPHA. S. Glomeridesmus virescens, sp. n.

Virescens, maculis nonmullis lurido-pallidis. Caput facie obscu- riore pilis nonnullis ornata. Antennae breves articulo septimo ceteris crassiore. Segmenta omnia laevigata. Tergitum ultimum latum, angulis rotundatis. Pedes breves articulo ultimo valde at- tenuato. Long. corp. 6.5; lat corp. 1,4 mm.

Hab. La Moka (Menert). Mus. Kjóbenhavn.

STEMMATOIULOIDEA.

9. Stemmatoiulus Meinerti, s). ».

Rutfo-virescens, medio dorso fascia pallido-rufa, circa poros macula pallido-rufa, lateribus parum sub poris, ventre pedibusque

+ pallido-rufis. Caput pilis nonnullis instructum. Antennae longae, segmentum quartum superantes. Collum lateribus infra inflexis, striiss profundis utrimque 5. Segmenta cetera striis obliquis consue-

36 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

tis. Pedes sat longi. Organum copulativum lamina antica apice me- dio valde exciso, externe triangulariter producta, lamina postica longitudine anticae subaequali, apice sat attenuato truncato, fla- gello consueto. Segmentorum numerus c. 45. Long. corp. e. 30; lat. corp. 2,5 mm.

Hab. Carácas, La Moka (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

10. Stemmatoiulus cognatus, sp. n.

d': Luride rufescens, maculis pallidis parvis variegatus, fasciola mediana pallida, ventre pedibusque pallido-rufis. Caput pilis brevibus auctum. Antennae elongatae. Collum lateribus latis striis tribus profundis, angulo postico magis rotundato. Segmenta ce- tera striiss obliquis profundis. Pedes secundi paris biarticulati, obsoleti. Organum copulativum lamina antica interne apice trun- cato pilis nullis, summa parte lata, reversa, setis longis, praesertim in angulo externo, latere parum triangulariter producto, setis 3 longioribus instructo. Segmentorum numerus 50, Long. corp. 25; lat. corp. 1,8 mm.

Hab. Tequendama (Birger). Mus. Góttingen.

11. Stemmatoiulus monticola, sp. n.

$: Rufo-fuscus, linea mediana in dorso pallida, pedibus rufe- scentibus, maculis sparsis consuetis. Caput pilis brevibus auctum. Antemnae? Collum lateribus latis, angulo postico magis rotundato, striis utrimque tribus. Pedes secundi paris breviores, obselet1. Or- ganum copulativum lamina antica interne apice rotundato breviter piloso, externe in processu brevi producta, latere triangulariter producto; pseudoflagello longo. Segmentorum numerus? Long. corp. c. 20; lat. corp. 1,5 mm.

Hab. M. Sibaté m. 2700 (Búrger). Mus, Góttingen.

POLYDESMOIDEA. 12, Alocodesmus Hanseni, sp. ».

Fusco-rufus, margine carinarum, ventre pedibusque pallidis. Caput circa labrum pilis vestitum, vertice sulco minus profundo.

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 57

Antennae segmentum tertium parvo spatio non superantes, totae pilosae. Collum segmento secundo minus latum, antice rotundatun, angulo postico acuto vix retrorsum producto supra in parte postica seriebus 2 granulorum auctum. Segmenta cetera parte antica gra- nulis minimis obsessa, parte postica sulco transversali media exa- rata, ante sulcum granulis majoribus 2-3, pone sulcum seriebus duabus granulorum majorum instructa. Carinae deorsum paululum vergentes, angulo antico rotundato, postico acuto retrorsum ver- gente. Poriin margine postico carinarum siti. Segmentum praeana- le cauda triangulari, apice truncato. Segmentum anale sternito sat magno, semicirculari apice vix producto, tuberculis parvis. Sterna in segmentis 14-17 ad basin pedum primi paris spina sat brevi armata, ad basin pedum secundi paris spina magna. Pedes perlon- 21, pilosi. Organum copulativum articulo ultimo hastis duabus constituto, quarum altera aliquantum longiore apice lato, triparti- to, altera breviore apice profunde inciso. Long. corp. 50; lat, corp. 5,4 mm.

Hab. La Moka (Memert). Mus. Kjóbenhavn.

13, Alocodesmus serenus, sp. 1.

Cinereus aut fusco-rufus, carinis pallidis. Caput vertice sulco manifesto, facie setis hispida, ad latera sulci verticis setis 272. Antennae segmentum tertium superantes, pilosae. Collam subse- micirculare margine postico serie tuberculorum ceteris majorum ornatum. Corpus totum granulis parvis obsessum, parte postica segmentoram etiam seriebus tribus tuberculorum majorum plus minusve distinctis aucta (serie postica magis distincta). Sulcus transversalis minus profundas. Carinae sat parvae angulo antico rotundato, postico acuto, praesertim in parte posteriore Ccorporis. Carinae segmenti 19i spiniformes. Segmentum praeanale cauda sat lata, triangulari, tuberculis lateralibus sat magnis, setis longis, apice setis 4 longis. Pedes longiores pilosi; sterna pilosa e in parte posteriore corporis ad basin secundi paris pedum spina par- va, acuta aucta. : Organum copulativum hasta breviore proces- sibus duobus terminata, quorum alter magis attenuatus, obliquus; hasta longiore etiam bifida, parte altera magis lata apice acumi- nato, reverso. Long. corp. 30; lat, corp. 3,2 mm.

Hab. Orocué (Birger). Mus. Góttingen.

QU

( MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

14. Alocodesmus solitarius, sp. n.

$ : Luride rufus totus. Caput facie hispidula. Antennae se- ementum tertium superantes. Collum subsemicirculare. Segmenta omnia granulis parvis obsessa, margine postico segmentorum serie egranulorum majoram parum distincta aucto. Sulcus transversalis parum profundus. Carinae parvae angulo antico exciso rotundato, postico acuto, producto. Carinae segmenti 19 spiniformes. Segmen- tum praeanale cauda triangulari tuberculis utrimque magnis. Se- ementum anale sternito subsemicirculari apice vix producto, tuber- culis parvis. Pedes longiores, pilosi; sterna in parte posteriore corporis ad basin secundi paris pedum spina acuta armata. Or- ganum copulativum articulo ultimo hastis duabus constituto, quarum altera aliquantum longior apice bifido: ramo lato, trunca- to, ramo attenuato, altera apice lato. Long. corp. 35; lat. corp. 9,3 MIN,

Hab. Villavicencio (Búrger). Mus. Góttingen.

15. Alocodesmus rapidus, sp. ».

Nigrescens, angulo postico carmarum, ventre pedibusque pallidis. Caput facie hispida. Antennae segmentum tertium superantes. Col- lum subsemicirculare, granulis parvis obsessum. Segmenta ommia eranulis parvis obsessa, seriebus tuberculorum majorum indi- stinctis, Carinae perparvae, angulo antico exciso, postico acuto ro- tundato in parte posteriore corporis acuto, producto. Carinae se- egmenti 19 spiniformes. Segmentum praeanale cauda lata triangu- lari tuberculis setigeris sat magnis, approximatis. Segmentum anale sternito subsemicirculari, apice autem aliquantum producto, tu- berculis setigeris parvis. Pedes longiores, pilosi. Sterna in parte posteriore corporis praesertim ad basin secundi paris pedum spina acuta aucta. Y : Organum copulativum hasta longiore ap1ce bifido: quoque ramo bifido parte altera attenuata, unciform1, alte- ra lata laminari; ad basin primae bipartitionis processu unciforma. Long. corp. 32; lat. corp. 3 mm.

Hab. Venezuela (Birger). Mus. Góttingen.

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 373)

Gen. ENANTIURODESMUS, nov.

Antennae longae, vix subclavatae, articulo sexto quinto sub- aequali ceteris crassiore. Segmenta ommia supra serie- bus tribus setarum ornata, carinis sat magnis, porigeris 4-lobatis, ceteris 3-lobatis. Pori superi, in parte posteriore carinarum siti, in segmentis 5,7,9,10,12,15,15-18, 7: Orga- num copulativum articulo ultimo a basal: aliquantum com- plexo, hastis tribus constituto.

16. Enantiurodesmus clavatus, sp. n.

Rufo-brunneus, ventre pedibusque pallido-rufis. Caput pilis brevibus vestitum, vertice sulco perparvo. Antennae segmentum secundum superantes. Collum subellipticum margine antico tu- berculis setigeris c. 12, et seriebus duabus 27-2, 24-2 supra. Se- gmenta cetera seriebus tribus granolorum setigerorum 2-2, 242, 3+3supra aucta. Carinae sat magnae, angulo antico rotundato, po- stico acuto, praesertim in parte posteriore corporis, margine laterali in illis porigeris 4-lobato, in ceteris 3-lobato, in angulo singulo seta instructo. Setae ommes breves, claviformes. Segmentum 19m ca- rinis parvis, acutis. Segmentum praeanale cauda sat elongata, apice sat lato, triangulari, supra seriebus tribus setarum aucta, setis terminalibus attenuatis. Segmentum anale sternito magno, triangulari, tuberculis magnis. Pedes breves pilosi. F: Organum copulativum articulo ultimo hastis tribus terminato, quarum duae longiores: altera parum brevior apice arcuato integro, altera apice inciso, tertia brevior, frustuliformis, apice piloso. Long. corp. S; lat corp. 1 mm.

Hab. Guayaquil (Ortoneda). Collec. Silvestri.

Gen. CRYPTOGONODESMUS, nov.

Antemnae longae, articulis secundo et tertio longitudine sub- aequalibus, quarto secundo breviore, quinto et sexto lon- gitudine subaequalibus, septimo brevi, articulo sexto ceteris crassiore. Segmenta omnia seriebus tribus granulorum seta singula brevi instructorum aucta, carinis sat magnis porige- ris 4-lobatis, ceteris 3-lobatis. Segmentum 19uw carimis

60 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

nullis 20um obtegens, Pori superi, in parte posteriore cari- narum siti, in segmentis 5, 7, 9, 10, 12, 13, 15-18. Sterna lata. S : Organum copulatinum articulo ultimo a primo fere omnino obtecto.

17. Cryptogonodesmus clavidives, sp. n.

Rufescens, ventre pedibusque pallidis. Caput totum pilis brevibus vestitum. Antennae longae. Collum tergito secundo minus, antice rotundatam, apud marginem serie 10 granulorum setigerorum aucto, et seriebus duabus 37-3,3+3 supra. Segmenta cetera seriebus tribus granuloram, 272, 2+2, 121. Carinae angulo antico rotundato, postico acuto praesertim in parte posteriore corporis, margine laterali trilobato in segmentis non porige- ris, in ceteris 4-lobato, angulo singulo seta aucto. Setae omnes breves, claviformes. Carinae segmenti 181 parvae, acutae, retror- sum vergentes. Segmentum 192 carinis nullis tuberculis posticis magnis tergitum praeanale obtegens. Segmentum praeanale posti- ce cauda brevi, sat lata. Segmentum anale sternito magno, semiel- liptico, tuberculis magnis. S: Organum copulativum articulo ulti- mo fere omnino obtecto, basi lata constituto et apice claviformi integro. Long. corp. 6; lat. corp. 1 mm.

Hab. La Moka, Carácas (Meimmert). Mus. Kjóbenhavn.

15, Oncodesmus promaculatus, sp. »n.

Obscure rufus parte antica segmentorum pallida maculis tri- bus nigrescentibus, antennis, ventre pedibusque pallido-flavis. Caput medium carinis duabus parvis. Antennae breves, articulo quinto ceteris longiore, crassiore. Colluam parvum antice fere recte truncatum, postice rotundatum. Segmentum secundum carinis per- latis, angulo antico antrorsum vergente, rotundato, postico parum rotundato, margine postico biinciso. Segmenta cetera carinis deor- sum vergentibus, angulis rotundatis, margine postico ad basin carmarum profunde inciso. Segmentum praeanale supra latum, non productum, utrimque carinis perparvis. Pedes breves. Dorsum se- gmentoram omnium seriebus granulorum obsessum. Long. corp. 3; lat. corp. 1,5 mm.

Hab. Rio Catuche, Carácas (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 61

Gen. SCHEDYPODESMUS,. nov.

Segmenta 19. Caput a collo non omnino obtectum. Segmenta omnia seriebus tribus granulorum transversalibus et seriebus 2 tuberculoruam majorum longitudinalibus, lateralibus. Dor- sum valde convexum. Carinae parvae, porigerae bilobatae, ceterae trilobatae. Pori in segmentis 5, 7, 9, 10, 12, 13-15 siti, in latere lobi secundi carinarum sese aperientes. Se- ementum praeanale postice breve, rotundatum.

19. Sechedypodesmus convexus, sp. 1.

Pallide terreus, maculis obscure rufescentibus sparsis. Caput vertice sulco profundo. Antennae sat breves, articulo quiuto ceteris crassiore. Collum antice lobis 6 instructum, lateribus lobo magno, medio vix inciso. Segmenta cetera ommia parte antica granulis perparvis obsessa, parte postica seriebus tribus granulo- rum transversalibus et seriebus duabus tuberculorum majorum lon- gitudinalibus, lateralibus aucta. Carinae non porigerae margine laterali parum profunde trilobato, porigerae profunde bilobatae. Segmentum praeanale postice late rotundatum. Segmentum anale sternito semielliptico tuberculis sat magnis. Pedes breves. Long. corp. 4; lat. corp. 0,6mm.

Hab. Las Trincheras (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

20. Stictodesmus laetus, sp. ».

O: Rufescens, ventre pedibusque pallidis. Caput vertice sulco profundo granulis minimis setigeris aucto. Collum antice rotunda- tum, lobis 10 vix distinctis. Segmenta omnia minus aspera, margine postico serie transversali tuberculorum 4 rectangularinm aucto. Ca- rinae sat parvae, margine antico recto, postico incisura parva, met- gime laterali in segmentis porigeris 4-lobato, in ceteris 3-lobato, lobis sat parvis, seta singula auctis. Segmentum praeanale postice param producto triangulari apice rotundato. Pedes breves, pilosi. Long. corp 5; lat. corp. 1 mm.

Hab. La Moka (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

62 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

21. Docodesmus centralis, sp. 1.

Pallide terreus totus. Caput facie pilis brevibus nonnullis im- structa. Antennae breves articulo quinto ceteris longlore, crassiore; vertice aliquantum elevato. Collum vix distincte 10-lobatum. Se- gmenta omnia seriebus 4 granulorum transversalibus, et duabus utrimque granualoram majoram aucta. Carinae porigerae angulo an- tico recto, margine laterali trilobato,lobo posteriore magis distincto, attenuato, porigero, margine postico bidentato. Carinae non porige- rae inter segmenta 2-15 margine laterali trilobato, margine postico incisura singula parva. Carinae 17-19 margine lateral: indistincte lobato. Segmentum praeanale cauda magna apice rotundato, utrim- que lobo sat magno rotundato. Segmentum anale sternito magno, triangulari, tuberculis setigeris sat parvis. Pedes breves. F : Orga- num copulativum articulo ultimo hasta una lata constituto apice autem attenuato in punctis duabus terminato, ante apicem processu magno, longo, spiniformi aucta. Long. corp. 5,5; lat. corp. 1,2 mm.

Hab. Gambe La Guayra (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

Gen. ENANTIGONODESMUS, nov.

Segmenta 19. Caput a collo obtectum. Antennae articulo sex- to ceteris param longiore. Segmentum praeanale postice breve, rotundatum. Carinae porigerae 4-lobatae, ceterae 3-lobatae. Pori in segmentis 5, 1, 9, 10,12, 13, 15-18 inter tertiuam et quartum lobum.

22. Enantigonodesmus planus, sp. n.

$: Pallide terreus. Caput granulis parvis obsessum. Antennae breves, articulo sexto quinto longiore, quinto crassiore. Collum ca- put vix obtegens, margine antico rotundato, indistincte lobato. Se- ementa omnia granulis minimis obsessa et utrimque seriebus duabus granuloram majorum aucta. Carinae sat magnae, angulis fere rectis, margine laterali in segmentis porigeris 4-lobato, in ceteris 3-loba- to. Segmentum praeanale postice breve, latum, rotundatum, utrim- que tuberculis setigeris 4, sub cauda tuberculis setigeris 4. Se- ementum anale sternito triangulari, setis sat parvis. Pedes breves. Organum copulativam articulo ultimo hastis duabus constituto,

SILVESTRE: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 63

quarum altera magis attenuata, aliquantum longior et arcuata apice vix bilobo, altera latior magis flexa apice bipartito. Long. corp. 3,5; lat. 0,1 mm.

Hab. Rio Catuche (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

23. Tridesmus serralus, sp. n.

Rufo-fuscus totus. Caput a collo omnino obtectum. Antennae articulo 5” longiore. Collum capite latius, antice rotundato, lobis 10 vix distinctis. Dorsum segmentorum omnium seriebus 4 granulo- rum parvorum transversalibus et seriebus duabus tuberculorum majorum longitudinalibus. Carinae margine antico lobis 4 minus profundis, margine postico lobis duobus magnis, quorum alter major, margine laterali tridentato in segmentis non porigeris, in 1lis porigeris in lobis duobus majoribus partito, quorum anticus parum bilobatus, posticus magis productus et medius incisus; ante hane incisuram pori se aperiunt. Carinae 15-19 margine laterali subaequaliter 4-lobato. Segmentum praeanale postice rotundatum tuberculis setigeris instructum. Pedes sat longi, pilosi. Organum copulativum apice lato, maniformi. Long. corp. 13; lat. corp. 3,3 MM.

Hab. Carácas: Dos Caminos (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

24. Tridesmus cognatus, sp. n.

Differt a praecedenti: Seriebus transversalibus granulorum ma- gis distinctis, longitudinalibus vix minus. Organo copulativo apice magis elongato, attenuato. Long. corp. 9; lat. corp. 2,4 mm.

Hab. Carácas (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

25. Tridesmus Ortonedae, sp. n.

Corpus rectangulare antice et postice aliquantum rotundatum. Rufo-fuscus, parte antica segmentorum, ventre pedibusque, facie et antemnnis albicantibus. Caput fronte aliquantum elevata, tuber- culata, ad libellam radiciaum antennarum carinata, facie pilosa. Antennae breves, articulo quinto ceteris crassiore et longiore. Col-

64 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

lam magnum, caput obtegens, antice rotundatum, distincte 12-lo- batum, utrimque oblique truncatum, postice fere recte truncatum. Segmenta cetera parte postica tuberculis rotundatis, parvis plena, indistincte 5-7 seriatis, et seriebus duabus longitudinalibus tuber- culorum 3 majorum aucta. Carinae magnae margine antico inci- suris duabus parvis, margine laterali trilobato, in carinis porigeris lobo posteriori magis distincto et porum gerente, margine postico incisura permagna et altera minore affecto. Carinae segmenti Di bilobatae, lobo ante illum porigerum integro. Carinae segmento- rum 15-19 4-lobatae. Segmentum praeanale cauda brevi, postice rotundata, tuberculis setigeris 6 aucta. Segmentum anale sternito magno triangulari, tuberculis setigeris magnis. Pedes breves: $ : Organum copulativum articulo ultimo integro apice non atte- nuato, rotundato, et unco parvo, laterali aucto. Long. corp. 11; lat. corp. 2,5 mm.

Hab. Guayaquil (Ortoneda). Collec. Silvestri.

Gen. PLUSIOPORODESMUS, nov.

Pori in segmentis 5,1-19. Segmentum praeanale cauda brevi subquadrata.

26. Plusioporodesmus bellicosus, sp. n.

$ : Fusco-cinereus, parte antica segmentoram nigrescenti, ma- culis duabus rectangularibus pallidis ornata, margine carinarum vix pallido. Caput granulatum, media fronte supra radices antenna- rum processu magno bilobo, sursum vergente armata. Antennae crassiusculae, articulo sexto ceteris longiore, segmentum secun- dum superantes. Collum capite parum latius, subellipticum gra- nulis magnis obsessum. Segmenta cetera parte postica supra gra- nulis magnis omnino obsessa. Dorsum deplanatum. Carinae hori- zontales angulis antico et postico rectis. Segmentum 19um carinis late rotundatim parum productis. Pori in parte supero-posteriore carinarum siti, c. triplo diametron anuli a marginibus externo et posteriore distantes. Segmentum praeanale cauda brevi, subqua- drata, angulis vix rotundatis. Segmentum anale sternito subsemi- circulari, tuberculis parvis. Sterna lata. Pedes sat breves, pilosi. Pedes paris 3i articulo tertio processu parvo, conico infra aucto. Organum copulativum articulo ultimo brevi, recto, hastis duabus

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 65

constituto, quarum altera lata, laminaris, altera minus lata, parum brevior apice bifido, ramis tenuibus, externo longiore. Long. corp. 30; lat. corp. 4 mm.

Hab. Honda (Birger). Mus. Góttingen.

27. Orthomorpha proxima, sp. n.

GS : Rufus, parte antica segmentorunm, carinis, ventre pedibusque rufo-pallidis. Caput facie pilis instructa. Antennae segmentum se- cundum superantes. Collum subellipticum. Segmenta cetera cari- nis sat magnis angulo antico rotundato postico antice vix acuto, postice magis acuto retrorsum vergente; margine laterali in parte anteriore carinae dente parvo setigero affecto. Sulcus transversalis partis posticae profundus. Sutura crenulata. Segmentum praea- nale cauda apice truncato medio inciso, setis longis instructa. Se- gmentum anale valvulis marginatis, sternito trapezoideo, sat magno, tuberculis parvis. Pedes longi, infra setosi. Organum copulativam articulo paenultimo pseudoflagellum gerente, articulo ultimo pro- cessibus tribus terminato, quorum duo attenuati longi, tertius bre- vior laminaris, pseudoflagellum complectens, ad basin horum processium dente longo, apice subtruncato aucto. Long. corp. 19; lat. corp. 2 mm.

Hab. Bogotá (Birger). Mus. Góttingen.

28. Leptodesmus areatus, sp. ».

O: Niger, margine carimarum et cauda ochracels. Caput fere laevigatum, vertice sulco profundo. Antennae attemuatae, pilosae, segmentum tertium fere superantes. Collum antice leviter rotunda- tum, utrimque oblique truncatum, medium postice excisum. Segmen- ta cetera supra seriebus tribus arearum polygonalium impressa. Carinae parvae margine integro, angulis antico et postico rotunda- tis, angulo postico in parte posteriore corporis acuto, producto. Pori a pulvino gesti, supero-laterales. Segmentum 1912 carinis mi- nimis tuberculiformibus, rotundatis. Segmentum praeanale cauda triangulari, attenuata utrimque tuberculis 2 setigeris. Segmentum anale triangulare apice incrassato tuberculis setigeris parvis. Sterna lata, laevia. Pedes sat longi pilis instructi. Long. corp. 68; lat. corp. 11,5 mm.

Hab. Villavicencio m. 1000 (Búrger). Mus. Góttingen.

AxnaL. Mus. Nac. Bs. As. vi.—Acosro 16, 1898. 5

66 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

29. Leptodesmus Ortonedae, sp. n.

Rufus, parte postica segmentorum macula magna rectangulari pallido-flava plus minusve distincta ornata, carinis pallido-flavis, auttota parte postica segmentoram pallida, antennis pedibusque pallidis. Caput laevigatum, vertice sulco profundo, facie pilis sat longis. Antennae longae segmentum tertium superantes. Collum antice rotundatunm, lateribus etiam rotundatis, tergito secundo mi- nus latum. Segmenta ommia laevia, laevigata, carinis parvis, margi- natis, rotundatis. Porl laterales a pulvino gesti. In parte postica cor- poris carinae angulo postico subrecto, 1n segmentis 17-18 angulo postico producto. Segmentum 19um carinis minimis. Segmentum anale cauda elongata et sat attenuata. Segmentum anale sternito magno postice rotundato utrimque tuberculo setigero parvo. Pedes longi, articulis 1-5 setis nonnullis subapicalibus, ultimo setis plu- rimis. Sterna sat lata, laevia. ': Femina minor, magis attenuatus. Sternum inter pedes 31 paris processu parvo, conico, setoso auctum. Organum copulativum articulo ultimo hastis duabus longitudine subaequalibus, laminaribus. Long. corp. 42; lat. corp. 4,8 mm.

Hab. Guayaquil. (Ortoneda). Collec. Silvestri.

30. Leiodesmus acutangulus, sp. ».

S : Rufus, parte postica segmentorum postice macula brevi, lata, tlavescenti, carinis macula magna, postica, trianguliformi, pedibus flavescentibus. Caput laevigatum. Antennae longae, segmentum quartum superantes. Segmenta ommia laevia, laevigata, carinis sat magnis, marginatis, angulo antico rotundato, postico acuto, in parte posteriore corporis|retrorsum producto. Pori supero -laterales. Se- gmentam 19 minimum carinis perparvis, acutis. Segmentum praeanale cauda attenuata setis nonnullis circa instructa. Segmen- tum anale sternito magno, rotundato, apice acuto, utrimque tuber- culis parvis. Pedes longi. Sterna laevia. Organum copulativum articulo ultimo hastis duabus constituto, quarum altera longiore apice falciformi, altera brevior apice lato, incisura magna. Long. corp. 58; lat. corp. Y mm.

Hab. Guayaquil (Ortoneda). Collec. Silvestri.

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 67

Gen. LEPTURODESMUS, nov.

Antennae longae, articulo sexto ceteris crassiore, septimo minimo. Collum angulo postico angulum anticum tergiti 21 fere aequans. Segmenta ommia laevia carinis sat parvis, margine integro. Pori in angulo postico, supero-laterali siti. S': Pedum par tertium articulo primo processu longo, pe- dum paria 4-5 articulo primo parum rotundatim producto. Sterna sat lata, laevia.

31. Lepturodesmus Meinerti, sp. n.

Plus minusve fusco-rufescens, medio dorso fascia minus lata, pallida ornato, angulo postico carmarum, ventre pedibusque pal- lidis. Caput laevigatum, vertice sulco minus profundo. Antennae segmentum tertium superantes. Collum antice rotundatum, margl- natum, angulo postico fere recto. Segmenta cetera laevigata, carinis sat parvis angulo antico rotundato, postico acute producto. Segmentum 19um parvum, carinis acicularibus. Segmentum praea- nale cauda elongata, attenuata. Segmentum anale sternito sat magno, apice vix producto, tuberculis parvis. Pedes longi, infra setis nonnullis. d': Pedes magis pilosi et magis elongati. 1lli paris 31 articulo primo processu longo attenuato, aliquantum arcuato aucto; illi parium 4i-5í articulo primo parum rotundatim pro- ducti. Organum copulativuam articulo ultimo hasta una summa parte arcuata, apice acuto, constituto. Long. corp. 35; lat. corp. 5 mm.

Hab. Carácas, Rio Catuche (Meinert ). Mus. Kjóbenhavn.

32. Arcidesmus ologona, sp. n.

GS : Luride fuscus totus. Caput granulosum. Antennae segmen- tum secundum superantes. Collum latitudinem capitis parum superans, angulis acutis; supra granulis sat magnis auctum, mar- ginibus antico et postico serie granulorum majorum. Segmenta cetera parte antica densissime et subtilissime rugosa, parte po- stica granulis parvis obsessa et seriebus tribus granulorum majorum (serie postica praesertim distincta). Dorsum parce con- vexum. Carinae sat magnae, angulo antico rotundato postico vix

68 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

acuto, in parte posteriore corporis angulo antico obtuso, postico magis acuto. Carinae segmenti 191 postice rotundatae. Margines laterales carinarum dentibus tuberculiformibus 3-5. Pori pone mediam carinam siti magis quam duplo diametron annuli a mar- gine distantes. Segmentum praeanale cauda postice magis quam ad basin lata, angulis rotundatis. Segmentum anale sternito trian- eulari tuberculis magnis. Pedes sat longi, pilis attenuatis vestiti, Organum copulativum articulo ultimo integro apice parum atte- nuato flexo ita ut angulum rectum formes. Long. corp. 70; lat. corp. 12 mm.

Hab. Villavicencio (Búrger). Mus. Góttingen.

33. Eurvurus flavocarinalus, sp. n.

Rufo-cinereus vel rufescens, parte mediana segmentorum nigre- scenti, carinis pedibusque pallido-flavis. Caput laevigatum vertice sulco profundo. Antennae segmentum secundum vix superantes. Collum segmento secundo parum minus latum, lateribus antice ro- tundatis, postice oblique truncatis. Dorsum convexum. Segmenta ommia laevia carinis parvis, angulo antico rotundato, postico acuto in parte anteriore corporis vix producto, in parte posteriore magis producto; margines carinarum integri, inflati. Pori laterales. Se- egmentum praeanale cauda subquadrata angulis posticis vix rotun- datis. Segmentum anale sternito subsemicirculari, tuberculis mini- mis. Pedes articulis seta singula longiore, subapicali instructis, articulo ultimo setis nonnullis. $ : Dorsum minus convexum. Pedes Jongiores. Organum copulativum articulo ultimo brevi, ap1ce bifido processu altero longiore arcuato, apice reverso, altero aliquantum breviore parum arcuato, apice acuto. Long.corp.59; lat. corp. S mm.

Hab. Villavicencio m. 1000, Monteredondo-Buenavista (Búr-

ger). Mus. Góttingen.

34. Euryurus melanostigma, sp. n.

Q: Fusco-fuligineus totus, collum maculis duabus longitudi- nalibus nigris lateralibus, parte antica segmentorum utrimque macula magna nigra ornata. Caput laevigatum, vertice sulco profundo in sulcis duabus ad radicem antennarum pertinentibus terminante. Antennae segmentum secundum fere superantes. Col-

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 69

lum lateribus triangularibus, antice etiam oblique truncatis. Se- gmenta cetera apud carinas seriebus tribus transversalibus arearum polygonalium in dorso evanescentibus notata. Carinae sat magnae, angulo antico rotundato, postico acuto parum producto, in parte posteriore corporis magis producto. Segmentum praeanale cauda subquadrata angulis posticis rotundatis. Segmentum anale ster- nito subsemicirculari tuberculis parvis. Sterna nuda. Pedes sat longi, articulis seta singula subapicali longiore instructis. Long. corp. 52; lat. corp. 8 mm.

Hab. Monteredondo: Bellavista (Búrger). Mus. Góttingen.

CAMBALOIDEA. 35. Nannolene major, sp. n.

Q: Pars antica segmentorum pallida, pars postica rufo-cinerea. Caput laevigatum vertice sulco manifesto. Antennae subclavatae segmentum quartum fere superantes. Oculi ocellis deplanatis c. 20. Collum lateribus minus latis, inflexis, utrimque striiss 3. Segmenta cetera laevigata, tantum in ventre striiss nonnullis raris; sutura minus profunda. Segmentum praeanale supra postice sat latum, rotundatum valvulas anales spatio parvo non superans. Segmen- tum anale valvulis immarginatis, sternito subsemielliptico. Pedes breves infra setis nonnullis. Segmentoram numerus 69. Loxg. corp. C. 50; lat. corp. 4 mm.

Hab. Conruela (Honda) m. 15800 (Búrger). Mus. Góttingen.

36. Nannolene alticola, sp. n.

Nigra, pedibus rufis. Caput laevigatum, vertice sulco manifesto. Antennae subclavatae, segmentum tertium superantes. Oculi ocel- lis distinctis c. 17, 3-seriatis. Collum lateribus sat latis angulo antico magis rotundato, utrimque stria singula profunda. Segmen- ta cetera laevigata, parte postica antica aliquantum altiore, longe sub poris striis raris; sutura profunda sub poris grosse crenulata. Segmentum anale valvulis immarginatis, sternito semielliptico. Pedes longi infra setis nonnullis. Y: Org. copulativum basi trian- gulari externe rotundata, parte postica longe producta attenuata apice reflexo dente parvo externo aucto, ad basin etiam processu

YO MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

attenuato aucta. Segmentorum numerus 46. Long. corp. 30; lat. corp. 2 mm.

Hab. Paranco m. 3300; Alto M. Sibaté m. 2800; Tequendama (Búrger). Mus. Góttingen.

31. Nannolene bifasciata, sp. n.

Rufo-cinerea, fasciolis duabus lateralibus nigrescentibus. Ca- put laevigatum. Antennae subclavatae segmentum secundum su- perantes. Oculi ocellis distinctis 11, 2-seriatis. Collum lateribus latis angulo antico valde rotundato, postico acuto vix rotundato. Segmenta cetera laevigata, sutura parum profunda, crenulata, longe sub poris striis raris. Segmentum praeanale cauda parum angulata valvulas anales vix vix non superante. Segmentum ana- le valvulis immarginatis, sternito semielliptico. Pedes breviores. S : Org. copulativum magis elongatum, parte postica non atte- nuata tantum in processibus duabus brevibus, subaequalibus, valde attenuatis, producta. Segmentorum numerus 58. Long. corp. 28; lat. corp. 1,5 mun.

Hab. Alto M. Sibaté m. 2800; Paranco, Bogotá (Búrger). Mus. Góttingen.

SPIROSTREPTOIDEA. 38. Orthoporus peregrinans, s). 1.

Fusco-rufus, parte postica segmentorum nigrescenti. Caput punctis minimis obsessum, facie rugis etiam impressa. Oculi ocel- lis distinctis c. 60. Antennae segmentum tertium fere superantes. Collum lateribus latis angulo antico parum acuto, postico rotun- dato, utrimque plicis 6. Segmenta cetera punctis minimis omnimno obsessa, parte postica paruam sub poris striis sat raris, parum pro- fundis impressa; sutura parum profunda vix crenulata. Sterna laevia. Segmentum praeanale parum angulatum apice acuto val- vulas anales spatio majore non superante. Segmentum anale val- vulis marginatis, sternito sat magno, subtriangulari. Pedes infra setis paucioribus. y: Pedes et antennae parum longiores quam in Q . Pedes articulis 4 et 5 soleatis. Collum angulo antico acuto antror-

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 11

sum aliquantum vergente, angulo postico octuso-rotundato. Orga- num copulativum lamina postica processu laterali nullo. Segmen- torum numerus 66. Long. corp. 110; lat. corp. 7,5 mm.

Hab. Villavicencio (Búrger). Mus. Góttingen.

39. Orthoporus alticola, sp. n.

S : Nigrescens, parte antica segmentorum rufescenti, pedibus rufescentibus. Caput facie rugis nonnullis. Oculi ocellis c. 42. An- tennae segmentum tertium superantes. Collum lateribus latis non inflexis, angulo antico acuto antrorsum parum vergente, angulo postico octuso, parum rotundato, striis utrimque 3. Segmenta cete- ra punctis minimis obsessa, parum sub poris striis raris impressa; sutura minus profunda. Sterna laevia. Segmentum praeanale vix angulatum valvulas anales magno spatio non superans. Segmentum anale valvulis marginatis, sternito semielliptico. Pedes sat breves infra setis paucioribus. Organum copulativum lamina postica pro- cessu externo magno, attenuato, sursum vergente. Segmentorum numerus 53. Long. corp. 60; lat. corp. 4 mm.

Hab. La Unión Chingasa m. 1500-2400 (Búrger). Mus. Góttingen.

40. Orthoporus Biirgeri, sp. 1.

G': Fusco-niger, parte antica segmentorum rufescenti. Caput punctis minimis obsessum, vertice sulco profundo. Oculi ocellis distinctis c. 55, Antennae segmentum secundum superantes, arti- culo secundo ceteris longiore, sexto quinto breviore, septimo mini- mo. Collum lateribus latis angulo antico acuto-rotundato antror- sum aliquantum vergente, angulo postico obtuso; utrimque strils 3. Segmenta cetera supra punctis minimis, densis obsessa, parum sub poris striis longitudinalibus profundis. Sterna laevia. Segmen- tum praeanale vix angulatum valvulas anales spatio majore non superans. Segmentum anale valvulis marginatis, sternito brevi, lato, subtriangulari. Pedes sat longi, articulis seta singula subapi- cali longa instructis. Organum copulativam lamina postica apice magis lato, fere quadrato, processu externo apice valde acuto, et sursum magis vergente. Segmentorum numerus 61. Long. corp. 98; lat. corp. 6,5 mm.

Hab. Mine Purnio (Birger). Mus. Góttingen.

12 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

41. Orthoporus variegatus, sp. n.

O: Fusco-rufus, vel rufo-nigrescens, parte antica segmen- torum maculis irregularibus pallido-rufis ornata. Caput supra labrum rugulosum. Oculi ocellis instructis c. 52. Antennae se- gmentum secundum superantes. Collum lateribus latis angulo an- tico magis quam postico rotundato, utrimque striis 3. Segmenta cetera punctis parvis, sat profundis omnino obsessa, parum sub poris striis raris impressa. Sterna laevia. Segmentum praeanale vix angulatum valvulas anales spatio sat magno non superans. Se- gmentum anale valvulis marginatis, sternito brevi, lato, apice ro- tundato. Pedes sat longi, infra setis paucioribus. Segmentorum numerus 51. Long. corp. 85; lat. corp. 6 mm.

Hab. Pacho; Susa. (Birger). Mus. Góttingen.

42. Orthoporus centralis, sp. n.

Q : Pars antica segmentorum rufescens vel cinerea, pars postica nigra, pedibus nigro-rufescentibus, articulis fascia apicali minus obscura notatis. Caput circa labrum poris 4, facie plus minusve rugosa, vertice sulco profundo. Oculi elongati inter se minus quam diametron oculi distantes, ocellis c. 61,7-seriatis. Antennae segmentum secundum superantes, articulo septimo minimo. Col- lam lateribus latis, angulo antico acuto, rotundato, postico valde obtuso utrimque plicis 5. Segmenta cetera plus minusve laevigata, sutura parum distincta, parte postica parum sub poris striis longi- tudinalibus profundis. Sterna laevigata. Segmentum praeanale postice parum angulatum valvulas anales spatio majore non supe- rans. Segmentum anale sternito lato, brevi, articulis 1-5 seta sin- gula, articulo ultimo setis nonnullis. $: Organum copulativum la- minis posticis plus minusve externe rotundatis, processu lateral longo vel brevi auctis. Pedes usque ad 36un soleat1, Segmentorum numerus 66. Long. corp. 210; lat. corp. 11 mm.

Hab. Valencia, Las Trincheras, La Moka (Meinert). Mus. Kjó-

benhavn.

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 73

45. Orthoporus vegetus, sp. 1.

dG :Pars antica segmentorum cinerea, postica nigrescens rufo limbata, pedibus rufescentibus. Caput vertice sulco profundo, laevigatum. Antennae segmentum secundum superantes. Oculi inter se diametron oculi distantes, ocellis c. 43. Collum angulo an- tico acuto, rotundato, antrorsum aliquantum vergente, postico obtuso, utrimque plicis 5. Segmenta cetera supra punctis minimis obsessa, aliquantum sub poris striis profundis. Sutura minus pro- funda, minime crenulata. Sterna laevigata. Segmentum praeanale postice angulatum valvulas anales spatio magno non superans. Organum copulativam laminis posticis externe rotundatis, processu nullo. Segmentoram numerus 59. Long. corp. 78; lat. corp. 5 mm.

Hab. Carácas “Meimert). Mus. Kjóbenhavn.

Gen. ISOPOROSTREPTUS. nov.

Antennae articulo secundo ceteris longiore, quinto ceteris crassiore. Oculi inter se magis quam diametron oculi di- stantes. Par primum org. copulativi in processibus duobus latis partitum. Segmentum praeanale rotundatum valvulas anales magno spatio non superans.

44. Isoporostreptus viilicola sp. n. ,

Fusco-cinereus, parte postica segmentorum rufescenti. Caput facie rugosa. Oculi ocellis vix deplanatis c. 40. Antennae segmen- tum secundum superantes. Collum lateribus latis angulo antico valde inflexo, angulis antico et postico fere rectis utrimque pli- cis 5. Segmenta cetera supra laevigata, sub poris ipsis striis lon- eitudinalibus raris impressa, sutura sat profunda, crenulata. Sterna transversaliter striata. Segmentum praeanale non angulatum, ro- tundatum, valvulas anales magno spatio non superans. Segmentum anale valvulis rotundatis, marginatis, sternito lato, brevissimo. Pedes breves, articulis seta singula subapicali. S : Org. copulat. la- mina postica apice parum triangulari rotundato; par primum bi- partito, parte altera breviore minus lata apice acuto, altera lon- giore, apice lato. Segmentorum numerus 60. Long. corp. 85; lat. corp. 6 mm.

Hab. Villavicencio. m. 1000 (Birger). Mus. Gottingen.

14 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Gen. NANOSTREPTUS Silv.

Hoc genus a genere Archispirosteptus Silv. differt praesertim pare antico organi copulativi hasta una constituto.

45. Nanostreptus incertelineatus, sp. n.

$ : Fusco-cinereus, medio dorso linea obscura, pedibus pallido terreis. Caput laevigatum circa labrum poris 2 + 2. Oculi inter se magis quam diametron oculi distantes, ocellis distinctis ec. 32. Antennae segmentum tertium superantes. Collum lateribus latis angulo antico acuto deorsum et antrorsum aliquantum vergente, angulo postico valde obtuso, rotundato. Segmenta cetera tota laevigata, in ventre tantum parte postica striata; sutura sat pro- funda subtiliter crenulata. Segmentum praeanale cauda triangu- lari acuta, valvulas anales magno spatio non superante. Segmen- tum anale valvulis compressis, marginatis, sternito triangulari apice acuto. Pedes longi, articulo 4” et 5” soleatis. Organum copu- lativum lamina antica postica aliquantum breviore apice rotundato; lamina postica summa parte incisa, externe processu crasso, unci- formi aucta; par primum perlongum, attenuatum, revolutum. Se- egmentum numerus 60. Long. corp. 54: lat. corp. 3 mm.

Hab. Monteredondo: Buena - Vista (Búrger). Mus. Góttingen.

GS immaturus pallidior, parte postica segmentoram supra ma- cula parva pallido-flava evanescente. Collum lateribus latis an- gulis antico et postico rotundatis. Pedes soleis nullis. Segmento” rum numerus >7.

46. Epistreptus Ehlersi, sp. n.

Rufo-cinereus, parte postica segmentoram nigra, pedibus rufe- scentibus. Caput vertice sulco manifesto, facie plus minusve rugo- sa. Oculi ocellis distinctis c. 42. Antennae segmentum tertium vix superantes. Collum supra totum punctatum, lateribus latis inflexis, angulo antico parum obtuso, postico fere recto, utrimque carinis 3. Segmenta cetera parte postica supra dense et profunde rugosa, sub poris carinis sat elevatis longitudinalibus obsessa. Sterna vix transversaliter striata. Segmentum praeanale supra

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 75 postice non angulatum, rotundatum, valvulas anales spatio magno non superans. Segmentum anale valvulis profunde punctatis, marginibus permagnis, sternito parvo ad sternitum segmenti praenalis adnato. Pedes infra setis paucioribus longis. ¿F-: Orga- num copulativum lamina postica apice interne exciso, externe rotundato, par primum bipartitum, parte altera breviore aliquan- tum attenuata, altera longiore ad apicem lata, apice attenuato. Segmentoram numerus 58. Long. corp. 70; lat. corp. 3,5 mm.

Hab. Mine Purnio; Honda (Búrger). Mus. Góttingen.

Gen. MICROSPIROBOLUS, nov.

Labrum indistincte dentatum, circa poris + + 4. Antennae breviores, articulo sexto ceteris crasslore, septimo minimo. Collum lateribus latis marginem ventrali segmenti 21 fere attingentibus. Segmentum praeanale postice vix angulatum valvulas anales non superans. Scobina nulla. F: Organum copulativum pare interno brevi apice in hastis duabus ter- minato.

+47. Mierospirobolus pulchellus, sp. n.

Rufus au rufo-pallidus, fasciis duabus lateralibus, latis, ni- gris, medio dorso fasciis duabus angustioribus, in segmento sin- gulo postice confluentibus. Caput laeyigatum, medium sulco inter- rupto. Oculi parvi. Antennae breviores. Collum lateribus latis marginem ventralem segmenti secundi fere attingentibus, antice multo magis quam postice excisis. Segmenta cetera laevigata, parte postica antica magis elevata, sutura profunda, minus profun- de crenulata. Segmentum praeanale postice vix angulatum valvu- las anales spatio magno non superans. Segmentum anale sternito semielliptico. Pedes breves. Organum copulativum lamina ven- trali perlata, laminis anticis aliquantum breviore, apice truncato angulis rotundatis; par internum breve apice in hastis duabus per- brevibus, latis terminato, quarum altera recurva apice in uncis duobus, tenuibus terminato, altera in processu triangulari, acuto brevi et processu longiore arcuato. Segmentorum numerus 40. Long. corp. 18; lat. corp. 1,9 mm.

Hab. Las Trincheras, Sn. Estéban (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

(6 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

48, Rhinocrius varlifasciatus, sp. n.

Rufescens aut rufo-pallidus totus, parte mediana segmentorum supra lineam pororum nigra. Caput medium sulco interrupto, laevigatum. Antennae breves, oculi subrotundi ocellis distinctis c. 34. Collum lateribus latis minus rotundatis. Segmenta cetera parte postica antica aliquantum magis elevata, parte antica sulco trans- versali integro; segmenta ommia lineis rugiformibus plena, ali- quantum sub poris parte postica lines longitudinalibus raris im- pressa. Sterna striata. Scobina in segmentis Y -c. 38. Segmentum praeanale cauda triangulari valvulas vix superante. Segmentum anale sternito triangulari. Y: Organum copulativam lamina ven- trali laminis posticis parum breviore, apice lato, triangulari, par internum apice in ramis duobus terminato, quorum alter apice lato, alter attenuatus, subtilissine serratus. Segmentoram numerus 49. Long. corp. 58; lat. corp. 5 mm.

Hab. Las Trincheras, Carácas (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

49. Rhinocrius segnis, sp. ».

$ : Nigrescens, margine postico segmentorum obscure rufo, an- tennis pedibusque rubescentibus. Caput laevigatum, medium sulco vix interrupto. Antennae breves. Collum lateribus latis mediis. minus rotundatis. Segmenta cetera parte postica antica magis alta, sulco partis anticae manifesto, integro; parte postica rugis minimis obsessa, aliquantum sub poris striis nonnullis, Sterna striata. Scobina in segmentis c. 10-38, Segmentum praeanale postice triangulare, valvulas anales vix superans. Segmentum anale sternito semielliptico. Pedes paris 3i articulo primo infra parum producto. Organum copulativam lamina ventrali laminis posticis paululum longiore, triangulari; par internum apice in processibus duobus laminaribus terminato longitudine subaequalibus, sed alte- ro latiore. Segmentoram numerus 49. Long. corp. 45; lat. corp. 4 mm.

Hab. Carácas (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

1 —]

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS.

50. Rhincericus Meinerti, sp. n.

Fusco-niger aut niger, dorso pone scobina macula semilunarj pallido-rufa, margine postico rufescenti, antennis pedibusque plus minusve rufescentibus. Caput laevigatum, sulco integro; oculi triangulares, rotundati ocellis c. 36. Antennae breves. Collum la- teribus sat aequaliter rotundatis. Segmenta cetera parte antica obtecta laevi, cetera circulariter rugoso-lineata, parte postica sub poris striis crebris, longitudinalibus exarata. Sterna striata. Scobina in segmentis S ad c. 40. Segmentum praeanale cauda longa, acuta, apice sursum parum vergente, valvulas anales spatio majore, superante. Segmentum anale sternito triangulari, apice rotundato. 7: Pedum par tertium articulo primo infra parum pro- ducto. Organum copulativum lamina ventrali laminis anticis lon- gitudine subaequali, triangulari, apice sat acuto; laminis posticis aliquantum longioribus; par internum apice in processibus duobus attenuatis terminato, quorum alter parum longior. Segmentorum numerus 44. Long. corp. 52; lat. corp. Y mm.

Hab. Las Trincheras (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

51. Rhinocricus insignarius, sp. 1.

Q: Pars antica segmentorum pallida, mediana fusco-cinerea, postica rubra, antennis pedibusque rubris. Caput medium sulco integro, fronte depressione affecta. Antennae breves. Oculi ocellis c. 30, Collum lateribus rotundatis. Segmenta cetera supra nitida, striis minimis nonnullis, longe sub poris striiss longitudinalibus minus profundis. Sterna laeviter striata. Scobina in segmentis 8? ad c. 42. Segmentum praeanale cauda longa, acuta, recta val- vulas anales spatio magno superante. Sternito magno, postice rotundato. Pedes sat long1. Segmentorum numerus 46. Long. corp.

125; lat. corp. 12,8 mm.

Hab. Las Trincheras (Meinert). Mus. Kjóbenhavn.

52. Rhinocricus ruberculinus, sp. ».

OQ: Pars antica et postica segmentorum rufescentes, pars me- diana fusco-cinerea, antennis pedibusque rubescentibus. Caput

18 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

medium sulco interrupto, laevigatum. Antennae breves. Oculi triangulares rotundati, ocellis c. 36 distinctis. Collum lateribus sat rotundatis. Segmenta cetera supra lineis rugiformibus, subtili- bus plena. Pori magni; pone poros stria profunda. Segmentum praeanale cauda elongata, acuta, apice sursum vergente, valvulas anales spatio magno superante. Segmentum anale sternito magno, apice late rotundato. Scobina in segmentis Cc. Sad penultimum. Segmentorum numerus 42. Long. corp: 72; lat. corp. 9 mm.

Hab. Carácas (Meimert). Mus. Kjóbenhavn.

53. Rhinocricus Biirgeri, sp. ».

O”: Cinereus, parte postica segmentorum fusca, margine rufe- scenti, pedibus rufescentibus. Caput laevigatum, medium sulco fere integro. Oculi ocellis parum distinctis c. 32. Antennae breves, depressae, articulis ultimis pilosis. Collum lateribus latis, valde rotundatis. Segmenta cetera supra nitida, laevigata, lateribus sub poris striis subtilissimis, vix distinctis, raris 1mpressis, in ventre striis profundis. Sutura minime profunda. Segmentum praeanale cauda elongata, acuta apice sursum vergente valvulas anales spatlo majore superante. Segmentum anale valvulis marginatis, sternito subsemicirculari. Scobina usque ad segmentum 36um, Pedes breves; 1lli paris 3-4 coxis processibus parvis subcylindricis auctis. Orga- num icopulativum lamina ventrali laminis anticis longitudine subaequali, apice lato, truncato, vix inciso; par internum apice bipartito, parte altera breviori, valde attenuata, altera longiore, lata incisione magna. Segmentorum numerus 48. Long. corp. 65; lat. corp. 5 mm.

Hab. Mine Purnio (Birger). Mus. Góttingen.

54, Rhinocricus capucinus, sp. ».

Rufo-nigrescens, margine postico segmentorum, segmentis praea- nali et anal: rubescentibus, pedibus virescentibus. Caput medium sulco fere integro, laevigatum. Oculi ocellis distinctis c. 32, An- tennae minus breves, articulis ultimis pilis longis. Collum margi- ne postico striis profundas, latis abbreviatis impressum, lateribus angustato-rotundatis. Segmenta cetera sutura profunda, parte postica striss profundioribus, latis, subcariniformibus omnino im-

SILVESTRI: DIPLÓPODOS SUDAMERICANOS. 19

pressa; inferne striis minus profundis. Scobina parva in segmentis S-30. Segmentum praeanale cauda triangular brevi valvulas anales parvo spatio non superante. Segmentum anale valvulis compressis, sternito triangular, apice aliquantum rotundato. Pedes sat. longi. articulis seta singula subapicali. Segmentorum numerus 41. Long. corp. 88; lat. corp. 10 mm.

Hab. Sibaté-Fusagusagu m. 2000 ( Birger). Mus. Góttingen.

e A mm anix me ee

A A gi cae 0 Ri mae o 0 A e ER TS AS Ap e Ml a do pe FL UM y o SN a JD 3 O red, Ñ AO mada pt 04 ' ar dl : il : ds Ens E A A e

31

FUNGT ARGENTIN]

CAROLO SPEGAZZINI.

Después de diez años vuelvo á presentar un trabajo de Micolo- gía, que considero de bastante importancia para el estudio de los hongos argentinos.'

Esta publicación es el fruto de mis estudios y observaciones du- rante este lapso de tiempo, en los cortos ratos que me dejaban libres mis ocupaciones profesionales.

Las especies que son objeto de este tratado han sido recolectadas, en su mayor parte, personalmente por mi mismo, en diferentes regiones, tanto septentrionales como meridionales de esta Repúbli- ca, y vienen á comprobar nuevamente la grande riqueza de la Flora Micológica Argentina.

La enumeración descriptiva de este trabajo comprende tanto hongos comestibles ó útiles, como también venenosos ó perjudicia- les, viniendo á aumentar el gran catálogo de los vegetales que la Ciencia, con largo y paciente estudio, está levantando, en beneficio de la humanidad, á pesar de que no faltan quienes miran tal ocupa- ción con cierto menosprecio, por no darse exacta cuenta de su importancia.

Lo que lamento, es no poder ofrecer una obra más extensa que diera á conocer de una manera más completa la abundancia de esta clase de vegetales en este país de vasto territorio, que sin duda posee millares de especies, representando las hasta ahora descubier- tas, sin duda, tan sólo una mínima parte de esta flora criptogámica. Empero, ereo que los que conocen las dificultades con que se tiene

1 Desde mi «Fungi Fuegiani» (Bol. Acad. Nac. Córdoba. xt, p. 135-308, y aparte; Buenos Aires, 8” Págs. 176.—1887 ), he contribuido á la Micología sólo con pequeños trabajos de escasa importancia.

Axa. Mus. Nac. Bs. As. vi. NovIEMBRE 5, 1898. 6

S2 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

que luchar por acá, con respecto á los estudios de las Ciencias Na- turales, comprenderán lo que me ha costado la reunión del material, su investigación y descripción y reconocerán debidamente esta contribución al estudio de la Micología Argentina.

Es casi por demás manifestar que no considero esta obra libre de errores, pero creo que no han de ser muy numerosos, gracias á la monumental «Sylloge fungorum » de mi ilustrado Maestro el Dr. P. A. Saccardo, que me ha servido de guía, prestándome valiosos servicios.

Confío en que será recibido con interés este modesto opúsculo que doy á la publicidad como muestra de buena voluntad y de cariño hacia aquella ciencia, á la cual debo las mejores horas de mi vida intelectual, y que á menudo ha despertado en mi espiritu fatigado, agradables recuerdos de los felices días de la juventud.

La Plata, Marzo de 1898.

Hymenomyceteae Fr.

(Saccardo, Sylloge fungorum, vol. V et VI.)

1. Lepiota /procera) bonaérensis Speg.—Speg.. F. Arg., pug. ll, ml

Hab. Vulgatissima ubique fere per totam Rempublicam Argentinam, prope Córdoba, Rosario, Colonia Resistencia, Concordia, Corrientes, Buenos Aires, La Plata, Sierra del Tandil, Sierra de Curá-malal, Tucumán, Salta nec non Mon- tevideo lecta. Lepiota platensis Speg. (n. sp.).

Diay. Procera, alba, pileo centro crasse umbonato cervino ambitu albo-pruinuloso farinosulo, lamellis integris albis, sti-

¡89

pite cylindraceo albo subglabro basi grosse bulboso, fistuloso, annulo mobili farinoso concolore, sporis ellipsoideis majoribus, grosse 1- guttulatis.

£ e

00 )

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI,

Hab. Vulgata in herbosis umbrosis prope La Plata, hie- mali tempore per annis 1888- 92.

Obs. Pileus primo ovatus dein subcampanulatus postremo hemisphaerico-expansus (5-8 em diam.=2-3 cm alt.) sem- per grosse umbonatus, umbone glabro laevi obtuso, saepius centro depressulo, in prima juventute fusco-pallescens v. cer- vinus totus laevis, per aetatem centro laevis, medio diffracto - areolatus maculatusque, ambitu candidus squamulis plus minusve laxis fibrilloso-v. araneoso-farinosulis detersilibus ornatus, margine integer v. vix erosulus estrius; caro crassin- scula (5-8 mm crass. ) flocculosa exsucca candida v. perdilute subrosea; lamellae confertae membranaceae utrimque attenua- tae sed obtusiuscule rotundatae latiusculae (28-32 mm long. =5- 6 mm lat.), a stipite remotae, acie integerrimae candidae; stipes rectus erectus (12-18 cm long. = 6-12 mm diam.) teres basin versus sensim incrassatulus, ima basi abruptiuscule in bulbo subgloboso (30-35 mm diam.) expansus, sub lamellis minutissime albo-farinosulus, ceterum laevis v. rarius (per aetatem) subimperspicue adpresseque fibrilloso - granulosus, candidus (tactus leniter roseus ut in senectute) fibroso-tenax, fistulosus, cavitate fibrillis sericeis columellam utroque apice adnatam efformantibus donata, bulbo saepius mycelio denso sossypino candido vestito. Collarium pilei coriacellum rugu- loso-elevatum areolam (4-5 mm lat.) majusculam circum sti- pitis apicem limitans. Annulus majusculus mo bilis membrana- ceus tenacellus margime fibrillosus diu persistens. Sporae ovatae (16-18 y. long. = 9-10 y diam.) subinaequilaterales, inferne subapiculatae, primo granuloso-farctae, dein grosse 1- guttulatae, laeves, hyalinae; sporarum pulvis primo albus, se- rius perdilute roseus. Odor fere nullus,

Species praecedenti sat affinis sed carne exsucca pileoque farinosulo acute distinguenda. Edulis.

Lepiota kerandí Speg. (n. sp.).

Diag. Procera, albescens, pileo centro crassiuscule umbonato testaceo-fusco, ambitu albescente dense minuteque testaceo -squa- mauloso, lamellis albis integris, stipite laevi cylindraceo basi par- cissime incrassato fistuloso, annulo mobili, sporis ellipsoideis minoribus grosse 1-guttulatis.

Hab. In pratis sub arborum umbra, La Plata, Mart. 1885.

Obs. Pileus primo ovatus dein conoideo-expansus postremo applanatus (4-5 em diam.) centro umbone crassiusculo obtuse

Si

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

acutato testaceo-rufescente subvelutino donatus, ceterum albus squamulis densis fibrillosis triangularibus (1-1,5 mm lat.) marginem versus gradatim evanescentibus notatus, am- bitu tenuissimus fibrilloso-subflocculosus integer v. erosu- lus breviter denseque striato - plicatulus; caro tenuis (2-2,5 mm crass.) subexsucca flocculosa, ex albo perdilute (praecipue in senectute) subfuscescens inodora; lamellae confertae mem- branaceae utrimque attenuatae sed antice rotundatae et postice acutatae, latiusculae (15-20 mm long. = 4 mm lat.) a stipite subremotae, acie integrae sed saepius albo-granulosae tenacel- lae, primo candidae dein pallidissime roseo-cinerascentes; stipes teres rectus v. saeplus tortus gracilis (5-6 cm long. = 3 mm diam.) deorsuam gradatim vix incrassatulus, basi non bulbosus, primo candidus dense adpresseque pulverulentus, dein pallide fusco-roseus glaber minute subimperspicueque fibroso -striatulus, fibrilloso-tenacellus, fistulosus, cavitate vacua v, parcissime sericeo-fibrillosa. Annulus mobilis e mem- branaceo furfuraceo-pulverulentus facillime frustulatim eva- nescens. Collarium pilei coriacellum vix rugoso-elevatum, aream (1 mm lat.) angustam circa stipitis apicem relinquens. Sporae ovatae (10-11 long. 6-7 p diam.) inaequilaterales inferne subapiculatae grosse 1-guttulatae laeves hyalinae: sporarum pulvis primo albus, dein pallidissime subaurantius.

Species inter £. bonaérensem Speg. et L. platensem Speg. media sed ab utraque satis riteque distincta.

Lepiota pygmea Speg. (N. sp.).

Diag. Procera, pusilla albescens, pileo centro non e. vi. um- bonato fuscescente ambitu albescente grosse denseque squamoso, lamellis albis integris, stipite laevi terete basi crasse bulboso fistuloso, annualo amplo mobila, sporis ellipsoideis minutis.

Hab. In cultis prope Arrecife, Maj. 1883 (leg. Cl. L. E. Holmberg).

Obs. Pileus griseo-albus primo hemisphaericus dem conve- xulo-explanatus (1-2,5 cm diam.) postremo saepe subrevolu- tus, non v. vix centro umbonatus ac fuscescens, jam in juven- tute grosse densiusculeque squamosus, squamis omnibus aequa- libus v. centrum versus gradatim minoribus saepeque in gra- nulationes transeuntibus, margine non flocculosis apiceque fuscescentibus ornatus, ambitu integer v. laxe minuteque ero- sulo-fibrillosus; caro tenmis sed ubique bene evoluta candida subfloceulosa exsucca; lamellae confertiusculae membranaceae

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. S5

utrimque obtuse acutatae albo-pallescentes, acie integerri- mae; stipes breviusculus (10-14 mm long. =2-3 mm diam.) antice laevissimus albus, postice ex albo subcinerascens glaber, basi abrupte bulboso-incrassatus (5-7 mm diam.), bulboque mycelio candido parco fibrilloso vestito, intus fistulosus, cavi- tate vacua. AÁnnulus mobilis membranaceus tenacellus pro ra- —tione amplus albus integer diu persistens. Collariam pilei flaccidalum valide rugoso-elevatum, aream (pro ratione) la- tiusculam (1 ma lat.) cireum stipitis apicem limitans. Sporae ovatae (6-8 y long. =4-4,5 y diam.) inaequilaterales, grosse 1-guttulatae laeves hyalinae; sporarum pulvis primo albus dem pallide roseus.

Species praecedentibus etiamsi satis affinis, rite tamen di- stincta.

. Lepiota toba Speg. (n. sp.).

- Diag. Procera, alba, pileo centro laevi fuscescente parce acu- tiusculeque umbonato, ambitu candido dense minuteque fibril- loso-gossypinulo, lamellis concoloribus integris, stipite laevi compressulo basi non v. vix incrassatulo fistuloso, annulo mobi- li, sporis albíis.

Hab. In sylvis inter folia dejecta putrescentia, prope Colonia Resistencia, Jan. 1886.

Obs. Pileus hemisphaerico-explanatus (4 cm diam.), centro umbone subacutiusculo ac parvulo glabro laevi pallide e ru- fescente cinerascente ornatus, ceterum candidus suavis fibril- lis gossypino-subsericeis densis radiantibus vestitus, margine obtusus integer; caro pauca vix ad collarium evoluta, odore fungino, exsucca, gossypino-fibrosula candida: lamellae con- fertiusculae membranaceae pileo concolores utrimque acuta- tae (16-18 mm long. = 4-5 mm lat.), acie integerrimae ex albo pallescentes subceraceae subfragiles; stipes compressus gracilis saepius tortus (10-80 mm long. =2,5-3 mm diam.) deorsum lenissime incrassatus basi non bulbosus (5-8 mm diam.) candi- dus glaberrimus laevissimus intus fistulosus, cavitate fibrillis sericeis laxis farcta; annulus mobilis adscendens parvulus mem- branaceo-flocculosus facillime evanescens. Collarium rugulo- sum vix prominulum, areolam latiusculam (1,5-2 mm lat.) circum stipitis apicem limitans. Pulvis sporarum albus. Lepiota Goliath Speg. —Sacc., Syll. Fung. v, f. 664 (sub An- nularia.).

Hab. In sylvis pampeanis prope Rio Salado, aest. 1887.

00

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Obs. Pileus fere exumbonatus dense majusculeque fibrilloso- squamulosus candidus. Pulvis sporarum recens albus, diu ser- vatus roseus evadit.

Lepiota cinerascens Speg. (n. sp.).

Diag. Procera?, pileo exumbonato cinerascente ad presse squa- moso margine cortinato, lamellis confertissimis albis denticu- latis, stipite cylindraceo non bulboso farcto, annulo mobili, sporis hyalinis.

Hab. Vulgata in agris post pluvias, Colonia Resistencia, Jan. 1886.

Obs. Pileus primo hemisphaericus albus, dein planus (8-10 em diam.) non v. obsoletissime subumbonatus e cinerascente argenteus, squamis plus minusve grossis adpressis densiusculis triangularibus, vertice intensius tinctis v. subfuscescentibus vestitus, margine obtusus integer late membranaceo-appendi- culatus; caro crassa (1-8 mm crass.) candida compacta subex- succa fragilis, odore farinaceo; lamellae confertissimae latiu- sculae (30-35 mm long. =7-8S mm lat.) crassiusculae primo albae dein pallescentes, antice attenuato-obtusatae postice rotundato-cuneatae a stipite parum remotae, acie saeplus denticulatae; stipes candidus teres erectus crassiusculus (S—10 cm long. = 10-12 mm diam.) antice glaber laevis v. vix sub- pulverulentus, postice lenissime incrassatus laxe adpresse irregulariterque fibrilloso-squamosus, basi non bulbosus, intus fibroso-carnosus farctus; annulus amplus mobilis descendens crassiuscule membranaceus diu persistens. Collarium fere nullum, areola inter lamellas et stipitis apicem angustissima (1-1,5 mm lat.). Pulvis sporarum albus; sporae lente non inspectae.

Lepiota laeviceps Speg. (n. sp.).

Diag. Viscosa, magnitudine ludens, pileo saepius exumbonato atque laevissimo ex albo subargenteo margine cortinato, lamellis albis, stipite laevi candido basi plus minusve incrassato, annulo fixo descendente amplo concolore, sporis ellipsoideis minoribus.

Hab. Vulgata in herbosis et sub arborum umbra prope La Plata, hieme, per annis 1885-96.

Obs. Solitaria v. pauci-caespitosa, statura atque omnibus partibus magnitudine summopere variabilis; pileus primo glo- bosus v. cuboideo-subglobosus candido v. perdilute ex argen- teo subroseus laevissimus, sed tactu velutinus, dein gradatim convexo -expansus postremo applanatus (4-12 cm diam.)

e)

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. ST

centro non v. vix subumbonatulus albus v. plus minusve argen- teus Opacus v. subnitens, rarius centrum versus v. ambitu ob- solete subsquarrulosus v. subrimuloso-reticulatus, margine integerrimus, fere semper latiuscule membranaceo-appendien- latus; caro crassa (S—15 mm crass.) candida primo compactin- scula fragilis dein subflocculosa parumque succosa, odore fungino grato donata; lamellae confertae membranaceae sub- fragiles utrimque attenuatae latinsculae (4-10 mm lat.) primo albae dein subpallescentes, in senectute subfuscescentes (in sieco sordide fuscae) a stipite parum remotae, acie integerrimae sed saepe per aetatem eroso-denticulatae; stipes teres rectus v. subtortus, erectus v. flexuosulus longitudine crassitudineque ludens (4-16 em long. =5-—30 mm diam. ) basi saepius plus mi- nusve subbulbose incrassatus, candidus, glaber laevis v. rarius minutissime adpressissimeque farinosulo-fibrillosus, fibroso - carnosus, subfistulosus, cavitate vacuna v. fibrillis sericeis re- pleta; annulus candidus fixus descendens crasse membranacens glaber laevis v. subpulverulentus diu persistens. Collarium carnosum non rugiforme, areolam semper angustam (1-2 mm lat. ) limitans. Sporae ovatae (6-8 y long. = 4-6 y. diam.) hya- linae, grosse 1-guttulatae, laeves; pulvis sporarum semper albus v. diu servatus lenissime flavescens. Sapor acidulus dulcis. Species edulis, etsi nonnihil subcoriacea.

Lepiota lycoperdinea Speg. (n. sp.).

Diag. Clypeolaria? candida, pileo hemisphaerico-applanato, dense tuberculoso-squamoso pulverulento, lamellis albis integris, stipite terete denseque farinoso-tuberculoso basi incrassatulo farcto, annulo descendente squarroso-farinoso, sporis hyalinis.

Hab. Ad terram cultam inter caespites Sacchari officinarum, im Colonia Resistencia, Jan. 1886.

Obs. Pileus candidus primo globosus dein hemisphaericus postremo applanato-expansus (5-6 cm diam.) exumbonatus ubique squamis suberectis triangulari-subpyramidatis gossy- pinulo -pulverulentis concoloribus tectus, margine obtusus integer non v. vix subappendiculatus; caro subtenuis (2-3 mm crass.) flocculosa candida exsucca inodora insipida; lamellae confertiusculae albo-pallescentes membranaceae (20-25 mm long. = 5 mm lat.) antice attenuato-rotundatae, postice cu- neato-sinuatae, acie integerrimae, a stipite vix remotae; stipes teres rectus erectus (10-12 cm long. = 7-10 mm diam.) deor- sum incrassatus basique subbulbosus (15-20 mm diam. ) candi-

10.

da

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

dus, superne annulo vestitus glaber laevis ceterum (praecipue basin versus) dense grosseque squamoso-farinosus carnoso- fibrosus farctus; annulus fixus membranaceus descendens amplus, margine repandus grosse squarroso-farinosus, frustu- latim per aetatem evanescens. Collarium fere nullum ac areola circum stipitis apicem angustissima (1 mm lat.). Pulvis spo- rarum albus; sporae vitro non inspectae.

Lepiota pluvialis Speg. (n. sp.).

Diag. Clypeolaria, alba, pileo subecampanulato umbonato pul- verulento-farinoso, lamellis candidis integris, stipite cylindraceo basi grosse bulboso pulverulento fistuloso, sporis hyalinis.

Hab. Inter ramos et folia putrescentia in sylvis prope Co- lonia Resistencia, Febr. 1886,

Obs. Pileus candidus primo conoideo-digitaliformis grosse tuberculoso-farinosus, dein hemisphaerico-expansus (1-8 cm diam.) grosse obtuseque umbonatus, postremo applanatus margineque fissus atque plus minusve revolutus non squamo- sus sed lepra farimosa candida reticulato-rimulosa detersili vestitus estrius exappendiculatusque; caro tenuissima (1-3 mm crass.) alba flocculosa exsucca, odore fere nullo; lamellae confertissimae candidae membranaceae (30-35 mm long. = 3-3,5 mm lat.) antice attenuato -rotundatae postice cuneato- acutatae, acie integerrimae a stipite remotae; stipes teres sae- pius decumbens (7-8 cm long. =4-10 mm diam.) candidus, sursum laevis, deorsum dense leproso-farinosus, basi abrupte in bulbo (25-30 mm diam.) incrassatus, fibroso-carnosulus, intus stricte fistulosus, cavitate substantia fibrilloso - pulveru- lenta plus minusve farctus; annulus fixus descendens primo submembranaceus majusculus, serius fibrilloso-pulverulentus ac evanescens, Collarium non coriaceum rugula tenuissima cinctum, areolam circum stipitis apicem majusculam (1,5-2 mm lat.) limitans. Pulvis sporarum albus.

Lepiota coepaestipes Sow.—Sacc., l c., f. 43.

Hab. In trunco emortuo Filicis arborescentis cujusdam 1n calidario, Buenos Aires, Febr. 1883.

Obs. Pileus membranaceus hemisphaerico-expansus (4 cm diam.) centro umbone apice umbilicatulo majusculo obtuso donatus, margine striato-plicatulus albus, velo niveo supra umbonem subcrustaceo - compactiusculo, ambitu floceuloso- pulverulento tectus; caro nulla odorque nullus; lamellae con- fertae tenul-membranaceae tenacellae (25 mm long. =5 mm

12.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. S9

lat.) candidae antice acutato-rotundatae postice cuneato-sub- sinuatae, a stipite remotiusculae acie integerrimae sed pulve- rulentae; stipes longiusculus gracilis (8 cm long. = 2-6 mm diam.) membranaceo -subcartilagineus albus, ubique pulveru- lento -flocculosus, basi incrassatulus sed non bulbosus (10 min diam.) mycelio fere nullo radicatus, intus fistulosus, cavitate vacua; annulus mobilis latiusculus submembranaceus persi- stens albus pruinula farinosa candida densa adspersus. Colla- rium nullum atque areola circum apicem stipitis angusta (1-1,5 mm lat.). Pulvis sporarum albus; sporae hyalinae ova- tae (10-12 y. long. 7-8 y. diam.) laeves grosse 1 - guttulatae.

Totus fungus tenuissimus niveus mox corrugato-flaccescens sed non putrescens.

Lepiota flos - sulfuris Schnitz —Sacc., l. c., f. 44 (cum praec.) Agaricus citrinus Pass., 1b1d.

Hab. Ad truncos Filicum putrescentium in calidario, Buenos Aires, Febr. 1888.

Obs. Pileus tenuissime membranaceus campanulato-digita- liformis (4 cm diam. bas. =6 mm diam. apic.=4 cm alt.) apice truncatus sulfureus e margine ad medium usque dense valideque striato-plicatus pallidior, im dimidia parte supera estrius farinoso-squamulosus intensius coloratus praecipue ad apicem, margine integer sulcato -crenulatus, hinc inde frustulis furfuraceo -pulverulentis appendiculatus; caro nulla; lamellae confertissimae latiusculae (40 mm long.= 61m lat.) tenuissime membranaceae sericeo-subnitentes pallide ex albo luteae, an- tice acutato-attenuatae, postice attenuatae abrupteque sinua- to-rotundatae, astipite remotiusculae acie integerrimae; stipes teres longiusculus gracilis (10-11 cm long. = 3-5 mm diam.) deorsum sensim incrassatus sed non bulbosus (12 mm diam.), pileo concolor, ubique pulvere citrino detersili adspersus, bas1 mycelio sericeo-gossypino albo late radiante radicatus, intus fistulosus, cavitate fibris gossypinis laxis subfarctus; anuulus lateus mobilis latiusculus adscendens membranaceo - pulveru- lentus mox evanescens. Collarium nullam sed circum stipitis apicem areolam latiusculam (2-3 mm lat.) efformans. Pulvis sporaram albus; sporae hyalinae ovatae (7-8 y.long. =4-5 y. diam.) laeves grosse 1-guttulatae.

Species certe praecedenti peraffinis sed magis hiatuloidea, colore atque sporarum magnitudine sat recedens; sec. el. +od- frin cum £. luteae Withering jungenda!

90

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

13. Lepiota citrinella Speg. (n. sp.).

14.

Diag. Anmulosa, pallide citrina parvula delicatissima farino- sula, pileo tenuissimo dense striato-sulcato, stipite pruinuloso e farcto cavo, sporis minoribus hyalinis.

Hab. Ad ramenta putrida vulgata, La Plata, Mart. 1888 et in sylvis prope La Viña, Salta, Jan. 1897.

Obs. Gregaria v. caespitosa; pileus tenuissime membrana- ceus (e membranis duabus juxtapositis efformatus ) primo ellipticus dein subglobosus (5-7 mm diam.) postremo applana- to-expansus (15-20 mm diam.) centro latiuscule obtuseque umbonatus (umbon. 2-3 mm diam.) ac intense citrinus, cete- ram pallidior minute denseque pulverulento-subfurfuraceus dense longeque (ad medium usque) striato-sulcatus, margine acutus integer; caro nulla; lamellae confertiusculae utrimque attenuato-acutatae (5-7 mm long. =1-1,5 mm lat.) ex albo citrinae, acie integerrimae, a stipite vix remotae; stipes teres erectus gracilis (20-40 mm long. =1,5 mm diam.) deorsum leniter incrassatulus sed non bulbosus, ex albo citrinus laxe minuteque pruinuloso-furfuraceus, intus primo farinoso -far- cto dein vix subfistulosus, mycelio parcissimo albo gossypinu- lo-radicatus; annulus mobilis tenuissime membranaceus stipite concolor descendens, intus glaber extus furfurellus persistens. Collarium nullum, areola cireuam apicem stipitis vix manifesta. Sporae ovatae subinaequilaterales (6 p. long. =4 y diam.) lae- ves hyalinae.

Species pulchella Hiatulis affinis, non marcescens, praece- denti cognata sed ut videtur satis distincta, per aetatem primo pallescens dein fuscescens.

Lepiota hiatuloides Speg. (n. sp.).

Diag. Anmnulosa, albescens, pileo membranaceo conoideo-cam- panalato, centro crasse umbonato sublaeri, ceterum flocculoso- squamuloso striato-plicatulo, lamellis albo-roseis integris, stipite eylindraceo basi subattenuato fistuloso glabro, annulo fixo, spo- ris sub, lobosis minoribus.

Hab. Ad truncos putrescentes Eucalypti globuli prope La Plata, April. 1892.

Obs. Pileus albus membranaceus primo conoideo-ovatus dein e campanulato expansus (15-20 mm lat. bas. 4-5 mm lat. ad umb.=15 -20 mm alt.) semper crassissime grosse obtuseque carnoso-umbonatus, in prima aetate laevis glaber, dein centro vix pulverulentus, ceterum dense floceuloso-squamulosus,

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. 91

umbone et squamulis per aetatem fuscescentibus, margine integer acutus densissime (ad medium usque) minute plicato” striatus; caro vix in umbone evoluta albo-fuscescens fibroso” flocculosa tenacella inodora; lamellae confertissimae polyma- criae membranaceae latiusculae (12-15 mm long. = 3-4 mm lat.) tenues adscendentes antice attenuato-acutatae, postice attenuatae abruptiusculeque sinuatae a stipite remotinsculae, primo candidae dein roseolae; stipes teres parce elongatus (40-50 mm long. =1,5—5 mm diam. ) sursum gracilis, deorsum leniter subfusoideo-incrassatus, basi iterum attenuatus, glaber laevis albus, mycelio concolore gossypino parcissime radicatus, intus late fistulosus, cavitate fibrillis araneoso -sericeis repleta, carne fibrosula roseola donatus; amnulus fixus descendens membranaceus mediocris farinosulo-furfuraceus facillime fru- stulatim evanescens. Collarium crasse carnosum, ruga non li- mitatum, areola circum stipitis apicem angusta (1 mm lat.). Pulvis sporarum primo albus deim perdilute roseus; sporae subglobosae (6-8 y. long. =5-—7 y diam.) apiculatae saepius grosse 1-guttulatae laeves, primo hyalinae dein dilutissime roseolae.

Lepiota denticulata Speg. (n. sp.).

Diag. Procera?, pileo non e. vix umbonato ex hemisphaerico explanato carnosulo sordide fusco laevi, ambitu plus minuste reticulato +. radiatim rimuloso, margine erassissimo late lamel- las excedente erosulo, lamellis albo-roseis acie dense minuteque denticulatis, stipite albo cylindraceo basi plus minusve incras- sato fistuloso, annulo crasso mobili albo adscendente, sporis laevibus.

Hab. Ad terram in umbrosis herbosis prope La Plata, Mar- tio, 1894.

Obs. Solitaria v. laxe gregaria; pileus primo ovatus obtusus laevis glaber dein hemisphaerico-explanatus (5-8 cm diam.) centro non v. obsolete umbonatus laevis sordide 'fuscus, ambi- ta albus v. pallide fuscus quandoque dense adpresseque prul- nuloso-squamulosus, quandoque grosse laxeque reticulatim v. radiatim rimulosus, margine crasso membranaceo -flocculoso erosulo late (2-3 mm lat.) lamellas excedente; caro subcrassin- scula alba immutabilis: lamellae antice attenuato-acutatae, postice attenuato-cuneatae (18-25 mm long. = 4-5 mm lat.) stipite vix remotae confertae membranaceae ex albo perdilute roseae acie minutissime albo-granulosae v. denticulatae; sti-

16;

MUSEO NACIONAL DE BUENOS ATRES.

pes erectus rectus teres (6-8 cm long. =Y--22 mm diam.) candidus glaber laevis, deorsum leniter incrassato-obclavatus fibroso-tenacellus, intus fistulosus, cavitate fibrillis albis araneoso-gossypinis repleta; annulus adscendens crassus membranaceo-subflocculosus mobilis concolor. Collarium fere deficiente, areola angustissima v. nulla. Pulvis sporarum al- bus; sporae ovatac (S—10 y long. =6-—7 p. diam.) superneob- tusae, inferne lateraliter acutatae laeves hyalinae, guttula par- va praeditae.

Species L. erythrellae Speg. nec non L£. rimosulae Speg. valde similis, sed statura majore, lamellis roseis acie granuloso- denticulatis recedens.

Lepiota platensis Speg. (n. sp.).

Diag. Granulosa, pileo crasse carnoso hemisphaerico-expla- nato exumbonato, minute adpresseque furfurello-squamuloso centro saepe subtuberculoso leniterque subcinerascente, ambitu albo laevi, lamellis albo-sublutescentibus, stipite cylindraceo albo-pallescente adpresse squamuloso farcto, annulo mobil subevanido.

Hab. In graminosis umbrosis prope La Plata, Mart. 1894,

Obs. Solitaria; pileus primo e globoso hemisphaericus laevis subcinerascens, deim convexo-explanatus (20-35 mm diam.) fere absolute exumbonatus, dense minuteque adpresse furfu- rello-fibrillosus, rarius subsquamulosus, centro saepe tuber- culis subpyramidalibus pusillis ornatus, quandoque cinereo- subargenteus, ambitu saepius pallidior, margine primo crasse membranaceo erosulo v. fisso latiuscule (1 mm lat.) lamellas excedente, dein evanescente obtuso subintegro donatus; caro alba floceculosa immutabilis crassa (4-6 mm crass. ad centr.) usque ad marginem evoluta; lamellae subremotiusculae crasse membranaceae latiusculae (9-14 mm long. = 4-5 mm lat.), an- tice obtuse rotundatae, postice sinuato -rotundatae, subadnatae acie integerrimae obtusae, primo candidae den e margine cen- trum versus pallide (praecipue sub luce refracta) lutescente- pallescentes; stipes facillime secedens erectus rectus teres (40— 60 mm long. =5-7 mm diam.) inferne pallescens ac laxe albo- fibrillosus v. squamulosus, superne laevis albus, intus farctus albus (sed fractus v. compressus praecipue basin versus fla- vescens), basi saepius breviuscule attenuato-radicatus (non bulbosus); annulus superus mobilis, membranaceus crassiuscu- lus sed tenerrimus atque facile frustulatim evanescens. Colla-

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINLI 93

rium et areola nulla et apex stipitis lamellis contiguns, Pulvis sporarum albus, sporis.... .. Odor et sapor nulli. Lepiota erythrella Speg. (n. sp.).

Diag. Mesomorpha, pileo tenuiter carnoso umbonatulo e cam- panulato hemisphaerico roseo-aurantio laevi, rimoso +. squa- moso, lamellis albis integris, stipite albo cylindraceo, basi plus minusve incrassatulo fistuloso, annulo mobili +. subfixo, sporis ovato -ellipsoideis laeribus.

Hab. Non rara im herbosis umbrosis prope Colonia Resis- tencia, Feb. 1886, prope La Plata, hieme, per ann. 1886-93 et prope Tucumán, Jan. 1894.

Obs. Species summopere variabilis, carne tenui alba floc- culosa subexsucca et facile species plurimas affines et difficil- lime inter se distinguendas colligens; nunc subspecies sequen- tes describendae videntur:

a) levigatula. Solitaria; pileus laevis integer primo ovoideus totus pallide roseo-aurantius dein hemisphaerico-explanatus (20-30 mm diam.) centro intensiuscule rubro-roseus, leniter erasseque umbonatus, umbone saepius centro depressulo v. subumbilicato, ambitu albo-roseus, margine integer saepius minute squarruloso -appendiculatus; lamellae antice attenuato- rotundatae, postice cuneato-acutatae (S-13 mm long. = 2-3 mm lat.) a stipite vix remotae candidae, acie integrae v. vix

obsolete remoteque erosulae; stipes erectus rectus gracilis teres (15-45 mm long. =2-5 mm diam.) candidus laevis, deorsum vix incrassatus v. leniter subbulbosus (5-10 mm diam.) fistulosus; annulus mobilis albus submembranaceus adscendens saepe evanescens. Collarium parum manifestum, areola stipitis apicis angustissima. Sporae ovoideae (6-7 y. long. = 2,5-4 y diam.) grosse 1-guttulatae hyalinae; cystidia cla- vulata (20-25 1 long. =10-11 y diam. ) apice cuneato-umbo- hata, apice umbonis saepius granuloso-spinuloso.

b) fibrillosa. Solitaria; pileus ex hemisphaerico campanu- lato-expansus (3--4 cm diam.) centro crasse umbonatus rufe- scente-roseus, glaber laevis, ceterum albus y. vix rosellus adpresse minuteque fibrillosus, margine depauperato lamellas breviore atque squarrulose appendiculato; lamellae antice ob- tuse lateque rotundatae, deorsum sensim attenuatae non v. vix sinuatae (16-18 mm long. =5 mm lat.) albae acie integrae a stipite vix remotae; stipes erectus rectus gracilis teres (40-45 mm long. =2-4 mm diam.) fistulosus candidus laevyis deorsum

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

lenissime incrassatus sed nunquam bulbosus (5 mm diam. ); annulus mobilis albus membranaceus adscendens subfugax. Collarium param manifestum, areola apicis stipitis strictissima. Sporae ellipsoideo-ovoideae (1-9 y long. =3-4 y. diam.) 1-v. 2-guttulatae, hyalinae, laeves; cystidia clavato -fusiformia (25-30 y. long. = 10-12 y. diam.) apice acutiuscula laevia.

c) rimulosa. Solitaria; pileus glaber dense radiatim rimulo- sus, rubro-rufescens, primo globosus v. ovoideus dein campa- nulatus postremo convexulo -expansus (30-50 mm diam, ) cen- tro obsolete umbonatus, umbone saepius integro umbilicato, ambitu saepius pallidior atque densius albo-rimulosus, margi- ne acutissimus, integer exappendiculatus; lamellae antice cu- neato-acutatae, postice attenuato-rotundatae atque subsinua- tae (12-17 mm long. =3.5—4 mm lat. ) a stipite remotiusculae, candidae, acie integerrimae; stipes erectus rectus crassiusculus teres (25-50 mm long. ==3-8 mm diam.) candidus, laevis, deor- sum saepius valde incrassatus atque bulbosus (5-15 mm diam.) parce fistulosus; annulus fixus albus descendens, mem- branaceus saepe plicatulo-striatus subpersistens. Collarium bene evolutum carnosum, areolam pro ratione latiusculam (1-1,5 mm lat.) circum stipitis apicem efformans. Sporae ovideae (1-8 y long. =5 y diam.) intus dense. minuteque gra- nulosae hyalinae; eystidia ellipsoideo -fusiformia apice supero eranuloso-hispidula, Cutis pilei lacerata v. perforata saepius pulchre azurea evadit.

d) squamulosa. Solitaria; pileus primo globoso-ovatus den convexulo-applanatus (35-40 mm diam. ) centro leniter umbo- natus atque rubro -rufescens saepeque per aetatem depressulus, ceterum albus, ubique squamulis triangularibus fibrillosis rubro -rufescentibus plus minusve densis adpressisque vestitus, margine acutiusculus hinc inde rimulosus v. fissus, exappen- diculatus; lamellae antice acutiuscule rotundatae, postice lon- emuscule cuneato-attenuatae (12-15 mm long. =3-3,95 mm lat.) a stipite remotae candidae acie integerrimae; stipes erec- tus rectus crassitudine ludens, teres (35-60 mm long. = 4-6 mm diam. ) candidus laevis, deorsum plus minusve incrassatus saepeque subbulbosus (7-12 man crass.) late fistulosus; annu- las mobilis albus descendens membranaceus saepe margine plicatulus subfugax etsi tenacellus. Collarium bene evolutum, ragula prominula limitatum, areolam stipitis apicis latiusculam (1,5-2 mm lat.) efformans. Sporae e globoso ovoideae (6-7

18.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI 95

(rarius 10) y long.= 4-5 y diam.) grosse 1 -guttulatae, laeves, hyalinae; cystidia clavatula non v. vix umbonatula, umbone saepius granuloso.

e) virescens. Solitaria v. caespitosa; pileus primo ovatus dein e campanulato convexo-explanatus (10-30 mm diam.) centro majuscule umbonatus laevis rubro-testaceus, radiatim rimulo- sus atque pallidior, ambitu albus fibrilloso-squamulosus, fibril- lis squamulisque rubescentibus, margine substriato-plicatulus v. fissus pallide e virescente cyanescens (praecipue per aeta- tem); lamellae utrimque attenuato-acutatae (5-15 mm long. = 2-5 mm lat.) a stipite vix remotae, subcrassiuscule membra- naceae primo albae, dein pallide roseae, acie integerrimae, in senectute intense virescente-cyanescentes; stipes erectus rectus eracilis teres (30-40 mm long. =2-2,5 mm diam.) candidus deorsum non y. lenissime incrassatulus fistulosus, annulo fixo albo-glaucescente membranaceo fugaci ornatus ibique dilute coerulescens. Collarium vix evolutum, areolam apicis stipitis vix perspicuam (1 mm lat.) efformans. Sporae elliptico-ovoi- deae (S-11 y long. =4-5 y diam.) grosse 1-guttulatae, hyali- nae laeves; cystidia clavato-fusoidea, apiculo glabro laevi. Lepiota fusco-roseola Speg. (n. sp.).

Diag. Mesomorpha, pileo umbonatulo campanulato-hemi- sphaerico subcarnosulo e fusco rufescente-roseo subimperspicue- que pulrerulento-fibrilloso, lamellis albis, stipite eylindraceo non bulboso fistuloso, annulo mobili, sporis ovatis mediocribus.

Hab. Ad terram pinguem inter folia dejecta, prope La Plata, Apr. 1882.

Obs. Solitaria; pileus primo ovatus dein subcampanulatus postremo hemisphaerico-expansus (10-15 mm diam.) centro crasse umbonatus, umbone obscure fusco -testaceo v. atro-ru- fescente glabro laevi, ceterum rufescente-roseus minute ad- presseque e pulverulento fibrilloso -squamulosus, margine sub- albicans integer v. fissus acutiusculus exappendiculatus; caro alba tenuis; lamellae utrimque rotundatae (4-6 mm long. = 2 mm lat.) deorsum sinuatae candidae acie integerrimae a stipite vix remotae:; stipes erectus rectus gracilis teres (30-35 mm long. =1,5-2,5 mm diam.) candidus v. pallide roseus, laevis glaber v. vix deorsum parcissime fibrillosus basi subin- erassatulus (3-3.5 mm diam.)sed non bulbosus atque conice in terram penetrans, ad partem superam annulo submembra- “1aceo mobili adscendente facillime evanido candido ornatus.

19.

20.

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Collariam vix evolutum carnosulum rugula destitutum, areo- lam angustissimam (0,5 mm lat.) limitans. Pulvis sporarum albus; sporae ellipsoideae (S-10 y. long. = 5-6 y. diam.) grosse 1-guttulatae, laeves hyalinae; cystidia clavata superne obtusa laevia.

Species praecedenti sat affinis, sed rite distincta.

Lepiota microscopica Speg. (n. sp.).

Diag. Mesomorpha, pileo hemisphaerico exumbonato ylauco- cinereo laevt, lamellis albis integris, stipite filiformi ex albo ylaucescente, basi non bulboso, fistuloso, annulo subpulrerulento albo, sporis subylobosis parvulis.

Hab. Inter muscos in foveis prope La Plata, Mart. 1888.

(Obs. Solitaria; pileus primo globosus dein hemisphaerico- expansus (2,5-3,5 mm diam.) exumbonatus glaber laevis mat- gime obtusus, obscure ce -cinereo glaucus submembranaceo- carnosulus; caro vix ulla alba floceulosa inodora; lamellae laxiusculae crassiusculae membranaceae utrimque acutiusculae, latiusculae (1,5 mm long. =1 mm lat.) albo-pallescentes acie integerrimae; stipes filiformis rectus erectus teres (6-8 mm alt. =0,5 mm diam.) subfistulosus, apice albescens, medio olaucus atque subcinereo - pruimulosus, ceterum sordide albus, basi non bulbosus; annulus fixus descendens membranaceo- pulverulentus albus. Collariam nullum, areola circuam stipitis apicem fere nulla. Sporae ex ovato subglobosae (5-6 long. = 4 y diam.) grosse 1-guttulatae laeves hyalinae.

Lepiota pusilla Speg. (n. sp.).

Diag. Mesomorpha, pileo hemisphaerico acute umbonatulo albo furfurello, lamellis albis integris, stipite filiformi albo pul- verulento basi bubilloso subfarcto, annulo majusculo membrana- ceo albo ; sporis ovatis parvulis.

Hab. In herbosis umbrosis prope La Plata, Mart. 1888.

Obs. Laxe gregaria v. subcaespitosa; pileus albus primo ovatus deim hemisphaerico-expansus (4-6 mm diam.) centro saeplus acutiuscule umbonatus laevis, ceterum minute adpres- seque fibrilloso-pulverulentus, margine obtusus integer non v. vix subimperspicue striatulus, exappediculatus; caro vix ulla alba floceulosa inodora; lamellae subconfertiusculae antice rotundatae, postice attenuato-sinuatae latiusculae (1-2,5 mm long. =1,5-2 mm lat.) membranaceae acie integerrimae a stipite vix separatae primo candidae, per aetatem dilutissime roseae; stipes erectus rectus teres gracilis (10-20 mm lorig. =

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. 97

0,5 mm diam.) candidus non v. vix subpulverulentus subfar- ctus, basi saepius abrupte minuteque bulbose incrassatulus (2-3 mm diam.) atque mycelio albo gossypinulo vestitus; annulus fixus majusculus membranaceus subfuscus persistens. Colla- rium vix evolutum, rugula destitutum, areolam angustissimam vix perspicuam efficiens. Sporae ovoideae (6-8 ». long. =3- 4 u diam.) grosse 1- guttulatae, laeves, hyalinae. 21. Lepiota Holmbergi Speg. (n. sp.) ..

Diag. Mesomorpha, pileo hemisphaerico exumbonato carno- sulo rufescente-castaneo rimuloso glabro, lamellis albis integer- rimis, stipite brevi cylindraceo basi bulbosulo pileo concolore farcto, annulo mobili amplo albo, sporis......

Hab. Ad terram graminosam in montuosis Sierra del Tan- dil, Febr. 1882 (leg. Cl. E. L. Holmberg).

Obs. Solitaria; pileus hemisphaerico -expansus (20 mm diam.) umbone plane destitutus, rufescente-castaneus, laevis v. prae- cipue per aetatem rimulis minutis paucis subconcentricis orna- tus, margine rectus integer estrius v. vix parcissime minuteque radiatim rimuloso-fissus; caro vix in centro pilei evoluta alba, spongiosulo-araneosa, inodora; lamellae confertiusculae mem- branaceae (S mm long. = 2 mm lat.) albae acie integerrimae, antice acutato-rotundatae postice attenuato-sinnatae, a stipite remotiusculae; stipes erectus rectus teres brevis (15 mm long. =2-3 mm diam.) rufescente - castaneus, pileo obscurior glaber laevis farctus rigidulus basi abrupte crasseque subbulboso- incrassatus (5-6 mm diam.); annulus membranaceus mobilis latiusculus, stipite vix pallidior persistens. Collarium minutum rugula destitutum areolam angustam (0,5—1 mm lat.) cireum stipitis apicem limitans. Sporae...... non visae.

22. Lepiota submarasmioides Speg.— Sacc., 1. c., f. 68.

Hab. Inter caespites Graminacearum majorum prope Arreci-

tes, Febr. 1882 (leg. Cl. E. L. Holmberg). 23. Armillaria? Ameghinoi Speg. (n. sp.).

Diag. Tricholoma annulata, pileo hemisphaerico albo +. pal- lidissime aurantio plus minusve grosse squamoso exumbonato, margine subinvoluto, lamellis albis sinuato-rotundatis stipite subsquamuloso terete farcto concolore, annulo amplo descenden- te, sporis laevibus mediocribus. Venenata.

Hab. Sporadice non rara in campis prope La Plata, aut. 1888-94.

Obs. Solitaria; pileus hemisphaerico-explanatus (5-10 cm

AxaL. Mus. Nac. Bs. As. ví. NoviEmMBRE 5, 1898. (

24.

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

diam.) non umbonatus saepeque centro depressulus albus v. pallidissime e roseo aurantio-marmoratus, primo laevis integer dein squamis majusculis ex albo sordide fuscescentibus densis ac subcircinantibus vestitus, margine subinvolutus obtuse ro- tundatus lamellas vix excedens saepeque frustulatim appendi- culatus; caro alba succosa sublactescens immutabilis centro crassa (5-7 mm crass.) sensim marginem versus attenuata; lamellae confertiusculae crassiuscule membranaceae subrigi- dulae subfragiles albae v. albo-pallescentes ellipsoideae, antice attenuato -rotundatae, postice rotundato-sinuatae atque sub- adnatae latiusculae (20-50 mm long. =5-—10 mm lat.) acie integerrimae; stipes candidus v. pallide subaurantius centralis rectus erectus plus minusve elongatus (5-9 cm long. =10-15 mm diam.) teres v. sursum leniter attenuatus basi non bulbo- sus sed vix incrassatus atque abruptiuscule conico -rotundatus, superne glaber laevis, caeterum plus minusve grosse denseque squamulosus; annulus descendens amplus membraceus per- sistens albus. Pulvis sporarum albus, diu servato pallide e roseo fulvescente; sporae ellipsoideo-ovatae (12-14 y. long. = 9-10 y. diam.) leniter inaequilaterales laeves hyalinae.

Odor funginus debilis; sapor primo dulcis dein in gutture acris; species valde venenosa.

Armillaria platensis Speg. (n. sp.).

Diay. Collybia annulata, pusilla, pileo hemisphaerico-con- vexo murino furfuraceo-squamuloso, margine lacei obtuso, la- mellis sublaxiusculis latis albis, stipite terete subcartilagineo fistuloso albo glabro, annulo amplo albo.

Hab. In graminosis umbrosis ad terram, Parque de la Plata, Mart. 1893.

Obs. Solitaria v. laxe paucigregaria; pileus convexus ex applanato hemisphaericus (6-12 mm diam. ) non v. vix umbo- natulus murinus, dense minute adpresseque furfuraceo-squa- iulosus carnosulus firmulus, margine laevi late obtuseque rotundatus, carne alba marginem versus evanescente compa- ctiuscula donatus; stipes teres (10-15 mm long. =1-2 mm diam.) subcartilagineus apice non v. vix incrassatulus, deorsum attenuatus basi leniter subbulbosulus albus v. ex albo dilute sordideque roseus, glaber laevis, sub lente vix fibrilloso- striatus, ad tertium superum annulo descendente persistente mobili membranaceo candido ornatus, intus fistulosus atque rufescens; lamellae pro ratione latissimae albo-ceraceae acie

19) ot

26.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. 99

integrae utrimque late rotundatae, membranaceae sublaxiu- sculae a stipite liberae sed subadnexae; sporae late ovatae (5 6 y long. =3-3,5 p diam.) non v. grosse 1-y. > laeves e E alino perdilute chlorinae.

Species pulchella distinctissima, sporis tamen leniter colora- tis (praecipue in senectute) a genere nonnihil recedens. Armillaria saltensis Speg. (n. sp.).

Diag. Collybia? annulata, gregaria, pileo hemisphaerico exumbonato albo-rubescente squamuloso, lamellis confertis cras- siusculis sinuatis albo-pallescentibus, stipite albo terete laevi ». subsquamuloso farcto, annulo tenui fugace.

Hab. In herbosis rupestribus in Pampa grande, prov. Salta, Jan. 1897.

Obs. Plus minusve dense gregaria; pileus convexus hemi- sphaerico-applanatus (S-10 cm diam.) exumbonatus, rube- scente-albus, squamis tenuibus latis adpressis majusculis ob- scurioribus confertis heterogeneis vestitus, cute crassa facile secedente tectus, margine acutiusculus integer; caro alba com- pacta aglutinosa insipida crassiuscula (4—6 mm crass. ); lamellae confertae crassiusculae latae (30-35 mm long. = 12-14 mm lat.) postice sinuatae antice rotundato-obtusatae, ex albo pal- lescentes subceraceae, acie integrae fragillimae; stipes ere- ctus teres (Scm long. =12-15 mm diam.) apice albus ce- terum pileo concolor, laevis v. vix hinc inde subsquamosus basi non v. vix incrassatus, fibroso -tenacellus sed non vere cartilagineus, farctus, carne fibrosa compacta, in senectute sabmucosa; annulus ad quartum stipitis superam membrana- ceus tenuis facillime frustulatim evanescens. Sporae...... Odor nullus.

Armillaria argentina Speg. (n. sp.).

Diag. Collybia annulata, pileo rufo-virescente umbonato laevi glabro, lamellis rotundato-sinuatis subvirescentibus, stipite cy- lindraceo subcavo glabro laevi pileo concolore, annulo fibrilloso- squamuloso fugace, sporis laevibus minoribus.

Hab. Ad terram humosam (an in mycelio Geastri cujusdam?) prope La Plata, Jan. 1889,

Obs. Pileus primo e globoso hemisphaericus v. subovatus, margine obtusus atque subinvolutus, dein campanulatus v. he- misphaerico-expansus, margine non v. vix subrevolutus (25- 30 em diam.) obsolete crasseque umbonatus laevis glaber, in ju- ventute pallescente v. lutescente-virescens, ambitu pallidior, per

100

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

aetatem centro pallescente-rufescens ambitu pallescente-vire- scens; caro ad umbonem tantum evoluta acquoso-floceulosa hygrophana; lamellae confertae crassiusculae rigidulo-fragiles latiusculae (10-12 mm long. =5 mm lat.) acie integrae, primo ex albo virescentes, dein sordide rufescentes ac subdiffluentes, antice attenuato-acutatae, postice rotundato-sinuatae subli- berae; stipes teres elongatus (35-40 mm long. =3-—6 ma diam.) saepius flexuoso-crispatulus, cute fibrosa crassa vestitus, intus primo flocculoso-farctus deim fere cavus, laevis glaber, in juventute ex albo lutescente-virescens, per aetatem sordide rufescens; annulus albus primo submembranaceus integer, dein frustulatim margine pilei adhaerens et stipitis partem superam squamulose vestiens. Pulvis sporarum primo candidus, dein pallidissime sublutescens; sporae ellipsoideae inaequilaterales (4,5-6 y long. =3-3.5 mm diam.) laeves grosse 1-v. 2-guttu- latae hyalinae.

Tricholoma argentinum Speg. (Collybia lacerata Lasch var. argentina Speg., Fung. argent., pug. 1v, n.3—SBace., l. e., f. 247.)

Diag. Tricholoma hygrophanum, pileo subcinerascente sub- carnoso ex umbonato infundibuliformi glabro hygrophano, mar- gine plus minusve involuto, stipite farcto saepius fibrilloso-reti- culato concolore, lamellis adnato - subdecurrentibus ex albo subrufescente-cyanescentibus; sporis laevibus.

Hab. Vulgatum ad folia dejecta putrescentia in umbrosis prope La Plata, hiem. 1885-95.

Obs. Totum firmum tenacellum; pileus primo ex hemisphae- rico ovatus dein applanato-expansus (2-8 cm diam.) grosse ob- tuseque umbonatus, postremo saepius depressus v. subinfundi- buliformis saepeque excentricus, glaber laevis (rarius prunula tenuissima cinerascente detersili adspersus ), in juventute cane- scente-albus per aetatem pallide cinereo-subrufescens v. cine- reo-glaucus, sub Jove pluvio sordide fusco-rufescens ac saepe subviscosulus, margine integer v. undulatus, rarius fisso-lace- ratus, stricte involutus; caro primo compacta alba deim sub- flocculosa pallidissime e roseo violascens; lamellae confertiu- sculae membranaceae rigidulae (5 mm lat.) subfragiles, primo albae, dein subcinerascente-violascentes, postremo sordide pallideque rufescentes, antice attenuato-acutatae, postice ad- nato- (rarius subsinuato-) decurrentes, acie integrae; stipes primo obclavatus, dem subceylindraceus teres rectus v. CUrvu-

28.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. 101

lus superne saepius incrassatus (15-50 mm long. = 5 mm diam.) albescens saepeque compressulus, inferne rotundato- acutatus quandoque attenuatus quandoque subincrassatus gla- ber, minute denseque fibrilloso -reticulatus, deorsum pallide e cinerascente roseus v. cyanescente-rufescens, tenacellus fissilis, carne flocculosa albo-rosea v. violascente farctus, mycelio parcissimo albo-gossypino radicatus. Sporae ellipsoideae (6-9 v long. =4-6 y diam.) laeves, hyalinae non v. 1-guttulatae. Species Tricholomati nudo Bull. et Tr. sordido Fr. peraffinis sed ut videtur ab utroque sat distincta.

Tricholoma pampeanum Speg. (n. sp.).

Diag. Caespitosum, pileo applanato plus minusve irregula- riter fisso, isabellino laxe minuteque pulverulento, lamellis con- fertis adnato - subdecurrentibus albíis, stipite brevi subterete, sursum sensim in pileo ampliato, pileo pallidiore glabro laevi,

sporis obtuse ellipsoideis laevibus.

Hab. Non rarum ad terram in herbosis umbrosis prope La Plata, hiem. 1885-95.

Obs. Species pulchella Pr. melaleuco Pers. (Sacc., 1. c., f. 135) ut videtur valde affinis. Caespitosum hygrophanum; pileus primo ovatus dein explanatus postremo plus minusve concavo- depressus (4-10 cm diam.) centro plus minusve grosse obtu- seque umbonatus laevis, primo integer, serius irregulariter fissas, albo-isabellinus, in sicco umbrinus, minutissime laxe subimperspicueque pruinuloso-pulverulentus; lamellae con- fertae, membranaceo -crassiusculae, antice attenuatae, postice dilatatae (3-7 mm lat.), primo adnato-rotundatae dein subsi- nuato-decurrentes, acie integerrimae albae immutabiles ; stipes farctus brevis subteres (3-5 cm alt. =10- 15 mm = diam.) sur- sum gradatim incrassatus ac in pileo expansus, ad partem superam saepius compressus v. irregulariter subcanaliculatus, ima basi albus farinosus (mycelii causa ), superne sordide albus v. pallide isabellinus laevis glaber v. vix laxissime minuteque longitudinaliter fibrillosus, sub pileo saepius iterum albus sae- peque farinoso-puberulus; caro alba in pilei umbone fere tan- tum evoluta et margine tenuis flocculoso-spongiosa hygro- phana exsucca, illa stipitis fibrosa valde scissilis concolor. Sporae ellipsoideae utrimque obtusae (S—10 y long. =6-8 y. diam.) laeves, hyalinae, granuloso-farctae. Totus fungus in prima aetate rigidulus dein fragilis, cute pilei facillime sepa- rabili atque in fibras solvenda; odor funginus, sapor parum

evolutus amarus.

102

29.

al.

92.

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Tricholoma latifolium Speg. (n. sp.).

Diag. Hygrophanum, pileo membranaceo-carnosulo hemi- sphaerico testaceo glabro laevi, lamellis flavescentibus, stipite fistuloso terete brevi, sporis laevibus.

Hab. Ad ramenta combusta putrescentia in umbrosis prope La Plata, Apr. 1888.

Obs. Pileus primo globosus dein applanato-expansus (15— 20 mm diam.) in juventute glaber laevis centro rufescente— testaceus ambitu pallidior atque subfibrillosus, non striatus, per aetatem sordide testaceus rugulosus margine fissus hine inde subrevolutus; caro vix centro evoluta (2 mm crass.) ex albo flavescens; lamellae trigonae confertiusculae latissimae (7-8 mm long. =5 mm lat.) antice rotundatae postice adscen- dente-sinuatae vix denticulo adnatae, membranaceae flave- scentes, acie integerrimae concolores; stipes teres apice basique non v. vix incrassatulus laevis (v. vix fibrilloso -striatus) glaber e rufescente flayvescens, apice pallidior, basi abrupte truncato- myceliferus (25 mm long. = 3 mm diam.) late fistulosus. Sporae

ellipsoideae (6 y. long. = 3 y diam.) saepius grosse 1-guttula- tae laeves hyalinae. Clitocybe laccata Scop.—Sacc., l. c., f. 197.

Hab. Vulgata in herbosis umbrosis prope La Plata et Buenos Aires, hieme et vere 1883-95.

Obs. Forma argentina saepius gracilis tenacella; pileus pri- mo hemisphaericus dein applanatus centroque depressulus (5-12 mm diam.) e rubescente testaceus, udus obscurior saepe- que radiatim striatus glaber laevis; caro vix evoluta flocculosa

rosea; lamellae relaxatae crassiusculae postice sinuatae v. trun- cato-adnatae, subfragiles e violascente v. rufescente roseae, prumnulosae. Stipes teres erectus rectus v. tortus gracilis (20— 60 mm long. =1-2 mm diam.) glaber laevis pileo concolor. Sporae globosae (10 y. diam. ) verruculosae hyalinae. Clitocybe echinospura Speg.—Sacc., l. c., f. 198,

Hab. Ad ramenta lignea putrescentia Buenos Aires, Árreci- fes et La Plata per ann. 1885-93.

Clitocybe guachiparum Speg. (n. sp.).

Diag. Parvula, pileo convexo exumbonato hygrophano laevi estrio pulchre livido, lamellis confertis albis, stipite fistuloso gla- bro laevi pileo concolore.

Hab. In rupestribus herbosis prope Pampa Grande, prov. Salta, Jan. 1897.

33.

94.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINL. 103

Obs. Solitaria; pileus subhemisphaerico-applanatus (20 mm diam.) non v. vix obsolete umbonatulus, non v. leniter depressus, hygrophanus, margine integer acutus leniter stri- cteque involutus, siccus lividus glaber laevis, udus livido - pur- purascens subviscosulus; caro vix centro evoluta alba v. albo- subcaerulescens compactiuscula; lamellae polymacriae con- fertissimae (10 mm long. =1,5-2 mm lat.) albae tenues acie integerrimae, utrimque acutae postice adnatae leniterque de- currentes; stipes teres erectus (25-35 mm long. = 2,5-3 mm diam.) glaber laevis, pileo concolor, basi breviter attenuatus atque sordide pallescens.

Collybia ? perstrictifolia Speg. —Speg., Fung. Puiggar., n. 18.

Hab. Abunde in sylvis densioribus supra folia dejecta pu- trescentia Chusqueae Lorentzianae, in alpinis Pampa Grande, prov. Salta, Jan. 1897.

Mycena corticola Schm.-—Sacc., 1. c., £. 302.

Hab. Ad corticem truncoram lichenibus muscisque inter- mixta in Melia azedarach prope La Plata, hiem. 1888-95 et in Alno ferruginea prope Pampa Grande, prov. Salta, Jan. 1897.

Obs. Pileus aquose rufescens grosse sulcato-plicatus (prae- cipue in sicco) glaber v. minutissime adpresse laxeque sub- squamulosus; lamellae pileo concolores; stipes concolor de- orsum vix intensius coloratus, strictissime fistulosus. Sporae globosae (12-14 1 long. =11-12 y diam.) laeves v. subimper- spicue pulverulentae, hyalinae. Huc certe spectat M. melii- gena B. C.

Mycena cortinaricides Speg. (1. Sp.).

Diag. Cortinarioides, pileo campanulato-digitaliformi gros- se obtuseque umbonato rubro-lateritio pruinuloso, lamellis albis margine integris concoloribus, stipite terete laevi glabro subfi- stuloso pallidiore, annulo araneoso mox evanido, sporis ovatis laevibus.

AD. Ad terram humosam inter folia putrescentia et Grami- na prope La Plata, hieme 1893.

Obs. Solitaria; pileus primo ovatus dein e digitaliformi subcampanulatus grosse obtuseque umbonatus (6-12 mm diam. = 6-8 mm alt.), margine stipite adpresso, rubro-lateri- tius centro obscurior ac minutissime adpresseque pruimuloso- squamulosus, ambitu pallidior glaber laevis; caro vix centro evoluta rufo-lateritia subexsucca; lamellae laxae crassiuscule membranaceae acie integrae concolores, latinsculae (2-3 mm

104 j MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

lat.) antice rotundato -attenuatae postice attenuato -sinuatae non v. vix adnatae primo albae dein subpallescentes; stipes rectus v. subflexuosus (20-30 mm long. = 1-2 mm diam.) tenacellus laevis v. vix subimperspicue ad partem superam fibrillosus, superne pallescens inferne pileo concolor, cum pileo continuus, strictissime fistulosus basi non v. vix incras- satus vix radicato-myceliferus. Sporae ovatae (83-10 y long. —4-5 y diam.) inaequilaterales laeves hyaimae eguttulatae.

In prima aetate margo pilei et stipes velo fibrilloso-araneo- so candido (Inocybarum Cortinariorumque more) connexi et species novam mycenarum sectionem sistens.

36. Mycena galericulata Scop. —Sacc., 1. c., f. 268.

Hab. Ad ramenta lignea et Gramina putrescentia coacer- vata, prope La Plata, hiem. 1888-93.

Obs. Specimina platentia notis nonnullis a typo recedunt et facile speciem v. varietatem novam sistunt. Caespitosa; pileus primo pileo turcico similis dein e campanulato hemisphaeri- cus (5-10 mm diam.) non v. vix umbonatus, ambitu lenissime sulcato -striatus fuliginens glaber laevis; caro alba vix evolu- ta: lamellae subconfertae albo-subroseae sinuato-adnatae; stipes teres flexuosulus (25-35 mm long. =1-1,5 mm diam.,) apice albus v. pallescens, ceterum e fuligineo roseus v. glau- cescens, sub lente lenissime striatus ac pruinulosus, basi longe attenuato -radicatus ac dense strigoseque albo -hirsutus, fistu- losus rigidus tenacellus. Sporae obovatae (8-9 y long. =4 y diam.) laeves hyalinae.

37. Mycena kerandí Speg. (n. sp.).

Diag. Solitaria, basipes, pileo convexulo glabro laevi rufe- scente, stipite tenace fibrilloso-radicato compressulo concolore, lamellis tenuibus albis subdecurrentibus.

Hab. Ad terram humosam inter quisquilia prope La Plata, Mart. 1888.

Obs. Pileus e convexo planus (15 mm diam.) exumbonatus glaberrimus laevissimus pallide e rubescente testaceus, mar- gine integer acutissimus; caro vix evoluta alba; lamellae laxae remotiusculae subcrassiusculae albo-ceraceae, antice acutatae postice subsinuatae saepeque adnatae v. denticulo decurren- tes, acie integerrimae concolores; stipes erectus (25 mm alt.) medio attenuatus (1 mm diam.) superne glaber albescens in- crassatulus (2 mm diam.) rectus teres, inferne pileo concolor laevis compressus tortus crassiusculus (2-3 mm diam.) basi

38.

39.

40.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. 105

areola alba fibrilloso -hispidula orbiculatim expansa (3-4 mm diam.) radicatus, intus stricte fistulosus. Sporae ellipsoideae (4 y long. =3 p diam.) laeves hyalinae. Species submarasmia- cea M. vulgari Prs. et M. stylobati Pers. affinis atque fere im- termedia.

Mycena hiemalis Osb. —Sacc., l. c., f. 302.

Hab. Ad ramenta lignea putrescentia prope La Plata, Oct. 1888.

Obs. Subsolitaria v. laxe gregaria; pileus ex hemisphaerico campanulatus (4-6 mm diam.) pallide testaceus, udus laevis, siccus pulverulentus; lamellae albae concolores integerrimae adscendentes postice subadnatae saepeque denticulo subdecur- rentes; stipes setaceus (25-30mm long. = 0,5-1 mm diam.) sursum albo-farinosus deorsum rubescente-fuscescens glaber, supra basin inflatulus longe patuleque albo-strigosus, basi insititius. Sporae ellipsoideae (6 -8 p- long. =4-5 y diam.) laeves hyalinae.

Mycena pirrhuarum Speg. (n. sp.).

Diag. Adonidea, pileo ovato-convideo acute umbonatulo gla- bro laevi hygrophano flavo -aurantiaco, lamellis albis confertis crassiusculis sinuatis, stipite glabro laevi pileo concolore.

Hab. In alpinis herbosis Pirrhuas del Sol vocatis in Prov. Salta, Jan. 1897.

Obs. Solitaria; pileus primo ovato-conoideus dein plus minusve explanatus (30 mm diam.) acute minuteque umbo- natus laevis glaber hygrophanus, margine acutus integer v. vix denticulatus estrius, centro aurantiacus, ambitu flavidus; caro vix ulla; lamellae crassiusculae membranaceae subconfer- tae latiusculae (3 mm lat.) albae acie integrae concolores, anti- ce acutatae, postice rotundato-sinuatae; stipes teres (60-65 mm long. =5 mm diam.) deorsum sensim incrassatus, basi abrupte truncatus laevis glaber, pileo concolor apice pallidior. Species valde aquosa fragilis, tacta mox nigrescens et linfa ex illa scatente chartam colore nigro tingente; habitu fere Hygropho- ri sed magis tenacella, M. punicellae Fr. ut videtur affinis. Mycena polygrammoides Speg. (n. sp.).

Diag. Rigidipes; pileo carnosulo conico- campanulato sordide fusco glabro grosse laxeque striato, lamellis albis integris conco- loribus, stipite compresso tenace dense albo-hispido, sporis lae- vibus.

Hab. In truncis putrescentibus Eucalypti globuli in Parque de La Plata, Jul. 1885.

106

41.

42,

43.

+,

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Obs. Caespitosa; pileus membranaceo-carnosulus e conico campanulatus grosse obtuseque umbonatus fuscus v. casta- neus margine integer v. vix denticulatus in sicco eximie gros- seque striatus, glaber laevis (15-35 mm diam.); lamellae laxae crasse carnosulae non costulatae integerrimae, antice rotundato-acutatae, postice attenuato-sinuatae v. denticulo adnato-decurrentes albae, per aetatem albo-cinerascentes, acie integerrimae concolores; ES rigidus tenax compressu- lus sulcato-striatus brevis (20-25 mm long. =5 mm diam.) totus dense strigoseque albo-hispidus. Pulvis sporaram albus; sporae...... Species caespitoso-fasciculata, dense hispido- radicata, M. polygrammae satis affinis, sed stipite curto hispido fasciculato longe abhorrens.

Mycena pura Pers.—Sacc., l. c., f. 256. *

Hab. Ad terram ea im sylvulis Eucalyptorum pr ope Buenos Aires et La Plata, hiem. 1885-93.

Obs. Specimina argentina saeplus rosea.

Mycena saccharifera B.« Br.—Sacc., 1. c., f. 299.

Hab. Ad truncos et ramos dejectos putr escentes Casnarinae cujusd., prope La Plata, hiem. 1887 et 1888,

Obs. Specimina platensia atypo nomnihil recedunt et facile varietatem sistunt. Pileus hemisphaericus (4 mm diam.) stria- tulus pulverulentus (non v. vix nitens) albus v. perdilute cine- rascens; lamellae sinuato -adnatae albae; stipes brevis (7-8 mm long. =0,5 mm diam.) albus, deorsum pulverulentus basi bul- billosus atque hirsutus.

Mycena setosa Sw.—Sacc., 1. c., f. 303.

Hab. Ad ramenta osas putrescentia Boca del Ria- chuelo prope Buenos Aires, Apr. 1881.

Obs. Specimina argentina candida, stipite ad tertium infe- rum subannulato donata.

Mycena tremula Speg. (n. sp.).

Diag. Insititia, albo-hyalina, perpusilla, pileo hemisphaerico umbonatulo e pruinuloso glabrescente, lamellis arquatis, stipite capillari deorsum pruinuloso, sporis hyalinis.

Hab. Ad ramos cortices nec non folia coriacea putrescentia, prope Buenos Aires et La Plata, hiem. 1881-95.

Obs. Solitaria v. 2-5-subcaespitosa; pileus primo e globoso ellipticus dein hemisphaerico-expansus (1-3 mm diam.) plus minusve umbonatus, primo papilloso - pruinulosus dem glabra- tus, ambitu obsolete substriatus, margine integer; lamellae

46.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. AE

arquatae, membranaceae, pro ratione crassiusculae integrae; stipes filiformis rectus v. tortus (4- 15 mm long. =0,3-0,5 mm diam.) sursum glaber, deorsum leniter incrassatulus atque puberulus insititius. Basidia clavulata (22 y. long.=5 y. diam.); sporae ellipsoideae v. obovatae (7-9 y long. = 3 y diam.) laeves hyalinae. Totus fungus delicatissimus sed non fragilis, mox flaccescens atque evanescens.

Omphalia paraguariensis Speg.—Sacc., l. c., £. 335.

Hab. In truncis dejectis putrescentibus in sylvis prope Co- lonia Resistencia, Chaco, Jan. 1886.

Omphalia caesio-atra Speg. (n. sp.).

Diag. Collybiaria umbellifera caespitosa, pileo primo yrosse acuteque umbonato dein explanato atro-caesio glabro laevi invo- luto, lamellis distantibus albis, stipite tenui fuscescente glabro tenacello.

Hab. Ad culmos et radices putrescentes Graminacearum, La Plata, Apr. 1888.

Obs. Pileus primo ovato-conoideus grosse acuteque umbo- natus margine involutus, dein applanato-expansus (4-7 mm diam.), postremo saepe depressus atque subirregularis, atro- caesius, in sicco velutinus, membranaceus tenacellus; caro alba tenuissima; lamellae inter se remotae aquose albae mem- branaceae, acie integrae, antice acutae, postice adnato decur- rentes saepeque furcatae v. connexae; stipes erectus rectus (10 mm long. =0,5-0,8 mm diam. ), apice compressulus albus, postice teres fuscescente-rufescens tenacellus glaberrimus lae- vissimus, intus minute fistulosus. Sporae ellipsoideae v. obo- vatae (10 y long. =5 y diam.), laeves hyalinae, saepius nucleo maximo donatae.

Omphalia pusillima Speg. (1. sp.).

Diag. Collybiaria umbraculifera non ¡caespitosa, pusillima tota candida, pileo convexulo margine involuto e glabro pulve- rulento, lamellis membranaceis subdistantibus concoloribus, sti- pite curto deorsum subbulbilloso atque hispidulo farcto.

Hab. Vulgata ad terram pinguem in umbrosis inter Gramina, prope La Plata per aut. et hiem. 1892-97.

Obs. Pileus primo hemisphaericus margine eximie involutus, dein explanatus (1-5 mm diam. ) postremo saepe plus minusve depressus, umbilicatus v. subcalyciformis atque ambitu repan- dulus tenuissime membranaceus candidus, in juventute pruinula araneosa tectus, per aetatem glabratus laevis v. obsolete ra-

108

48,

409.

50.

51.

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

diatim undulato-subsulcatus; caro candida vix centro evoluta; lamellae paucae, inter se remotiusculae segmentiformes utrim- que attenuatae postice decurrentes membranaceae candidae acie integerrimae; stipes candidus centralis v. rarius subex- centricus e basi crasse bulbosa atque hispido-villosula (1,5-3 mm diam.), in senectute minute cava, terete-attenuatus (1-5 mm long. =0,5—1 mm diam.) carnosulus farctus glaber laevis. Basidia obovato-clavulata (20 y long. =8 y. diam.) hyalina; sporae ellipsoideo-ovatae (8-10 y long. 5-6 y. diam. ) hyali- nae laeves, non v. minute guttulatae. Pili bulbi stipitis tenues cylindracei continul v. parce septati, non v. breviter sub- furcati apice obtusi (50-200 ». long. = 4 y crass.) hyalini. Omphalia umbilicata Schaeff.—Sacc., l. c., f. 810.

Hab. In herbosis umbrosis ad terram prope La Plata, Sept. 1888 et 1894.

Obs. Sicca candida, uda fuscescens et hygrophana tena- cella glabra; pileus tenuis carnosus ex applanato infundibu- lariformis (2-7 cm diam.) repandulus margine incurvulus olaber laevis; lamellae confertiusculae membranaceae lineares decurrentes albae; stipes teres v. compressulus utrimque in- crassatulus e farcto cavus, pileo concolor, primo adpresse mi- nutissimeque pulverulento-pruimulosus dein glaber. Sporae ovoideae (3-4 y long. =2-2,5 y diam.) laeves, hyalinae. Pleurotus pulmonarius Fr.—Sacc., l. c., f. 362.

Hab. Ad truncos putrescentes Salicum prope Buenos Aires et La Plata, hiem. 1881-93.

Obs. Specimina platentia habitu europaeis simillima sed sporae elliptico-subcylindraceae majores (12-15 » long. =5 y diam.) laeves hyalinae.

Pleurotus hirneola Speg.—Sacc., 1. c., f. 385.

Hab. Ad ramos et culmos putrescentes non rarus in um- brosis prope Buenos Aires, La Plata, Chaco et Salta per ann. 1881 -97.

Pleurotus pusillimus Speg. (n. sp.).

Diay. Cinerascente-albidus, pileo dimidiato postice puberulo ambitu striatulo lamellis confertiusculis latis.

Hab. Ad muscos et hepaticas viventes in foveis prope La Plata, Mart. 1888.

Obs. Solitarius v. laxe gregarius; pileus tenuis membrana- ceus dimidiato-obovatus (2-3 mm diam.) spathulatus v. reni- formi-dimidiatus, postice sessilis v. vix tuberculo adnatus,

52.

59.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. 109

rarissime subresupinatus, primo convexo-subinvolutus dein expansus subapplanatus, e pallescente cinerascens margine acutus integer, deorsum pruinmulosus v. puberulus, ambitu glaber minute denseque striatulus; lamellae latiusculae tenui- membranaceae confertiusculae, antice acutae postice sinuato- confluentes acie integrae, ex albo cinerascentes. Sporae glo- boso-obovatae (5 y long. = 3 y diam.) laeves, hyalinaes. A ?. hypnophilo Brk. et P. perpusillo Fr. satis riteque distinctus. Marasmius pseudoperonatus Speg. (n. sp.).

Diag. Collybia, scorteus mitis inodorus; pileo membranaceo- subearnosulo convexo-applanato umbilicato subroseo opaco laeri glabro, lamellis angustis confertis albo-pallescentibus, stipite rufescente farcto compresso dense pubescente- puleerulento, basi squamuloso-hirto.

Hab. Non rarus ad terram pinguem in umbrosis prope La Plata, hiem. 1885-98.

Obs. Gregarius saepeque 2-3-fasciculato-caespitosus; pi- leus primo hemisphaericus deim applanato-convexulus po- stremo applanato -subrevolutus (1-3 mm diam.) integer, centro umbilicatus, subcrassiuscule membranaceus tenacellus, car- neus v. roseo-cinerascens glaber laevis; lamellae albae strictae confertae, antice acutato-attenuatae postice attenuatae vix adnatae membranaceo-lentae acie integerrimae, in sicco sot- dide pallescentes; stipes erectus rectus v. flexuosus (2-5 cm long. =2-3 mm diam.) compressus farctus rufescens, villo furfuraceo v. hirsuto brevi denso subcinerascente densissime vestitus basi radicatus strigoso-hispidus, tenax, cute crassa facile separabili tectus; sporae albae laeves hyalinae. Species M. peronato Fr. valde affinis sed notis plurimis satis distincta. Marasmius platensis Speg. (1. sp.).

Diag. Collybia terginus mitis inodorus, pileo membranaceo applanato subhygrophano rufescente-lutescente laevi glabro, la- mellis latiusculis "albido-roseis, stipite fistuloso lateritio terete glabro.

Hab. Ad terram humosam frustulis putrescentibus commi- xtam in umbrosis prope La Plata, Apr. 1892.

Obs. Pileus primo subhemisphaericus dein applanato-expan- sus (25-30 mm diam.), medio depressus, umbone nullo v. ob- tusissimo vix evoluto, tenuis membranaceus tenacellus, in sicco pallide carneus, udus subhygrophanus e lutescente fusco-ru- fescens, margine incurvulus obtusus integer obsolete striatus

110

54.

Qu

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

olaber; caro alba floceulosa tenacella vix centro evoluta; la- mellae membranaceo-crassiusculae confertae, acie Integrae, antice acutatae, postice rotundato-subadnatae lentae latiuscu- lae (3 mm lat.) ex albo perdilute roseae; stipes erectus rectus (40 mm long. 2-3 mm diam.) teres glaber laevis tenax fibroso-cartilaginens, deorsuam sensim incrassatulus, ad basin pruinula tabacina parum perspicua tenuissima adspersus, hy- grophanus, deorsam lateritius, sursum pallidior, sub pileo fere albus, late fistulosus, tenuiter modiceque radicatus. Spo- rae minutae ovatae (5-6 p. long. =2-3 p diam.) laeves, hya- linae.

Marasmius bonaérensis Speg. (n. sp.).

Diag. Collybia calopoda inodora, pileo hemisphaerico laevi glabro e roseo rufescente +. perdilute roseo crassiuscule mem- branaceo estrio, lamellis latiusculis subconfertis albis, stipite rigidulo sursum glabro alboque, deorsum fuscescente atque prul- nuloso, insititio.

Hab. In corticibus radicum nec non in foliis coriaceis putre- scentibus, prope La Plata, Mart. 1888 et Jan. 1889.

Obs. Species pulchella in vivo sublenta in sicco flaccidula, sparsa v. laxe gregaria pusilla; pileus semper hemisphaericus (3-5 mm diam.) crassiuscule membranaceus lentus laevis glaber nec umbilicatus nec striatus, in ¡uventute e roseo rufescens, per aetatem ex albo rosens; lamellae subcrassiusculae subcon- fertiusculae latiusculae, postice primo subsinuato-adnatae dein leniter decurrentes atque subcollariatae, acie obtusiusculae atque e pulverulento denticulatae albae; stipes tenuis rigidu- lus erectus rectus v. flexuosulus (10-15 mm long. =0,5 mm diam.) sursum albus glaber, deorsum plus minusve rufescens v. lateritius et fugacissime laxeque albo-pulverulentus, opacus insititius. Sporae non visae.

Marasmius ramealis ( Bull.) Fr.—Sacc., l. c., f. 531.

Hab. Ad ramulos dejectos putrescentes in Parque de La Plata, Mart. 1888.

Obs. Pileus hemisphaerico-explanatus candidus glaber lae- vis lento -membranaceus; lamellae laxae candidae crassae acie integrae Obtusae, antice rotundatae, postice attenuato-adna- tae; stipes compressus apice sordide ex albo hyalinus, deorsum fusco-rufescens glaber in sicco tortus basi insititius; sporae elliptico-cylindraceae utrimque obtusiusculae (10 y. long. =3 p diam.) leniter inaequilaterales laeves hyalinae.

56.

(1 =1

58.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. 111

Marasmius pallipes Speg. Sacc., 1. c., f. 544.

Hab. Ad ramenta putrescentia sub arbustis in pratis prope La Plata, Apr. 1889.

Marasmius sphaerodermus Speg. Sacc., 1, c., f. 540.

Hab. Ad ramulos dejectos putrescentes in dumetis prope La Plata per ann. 1888-96.

Marasmius brachypus Speg. (n. sp.).

Diag. Mycena rotula, eriopus pusillus, pileo late hemisphae- rico umbilicato albescente-fusco, dense striato-sulcato tenui, lamellis confertiusculis strictis adnatis concoloribus, stipite cen- trali brevissimo terete glabro, basi non e. vix bulbilloso atque albo-araneoso.

Hab. In cortice vetustiore truncorum Casuarinae cujusd., prope La Plata, Febr. 1889.

Obs. Sparsus v. laxe 3-5-gregarius; pileus late hemisphae- ricas v. convexo- planus (5-10 mm diam.) centro umbilicato - depressus atque sordide rufescens, ambitu dense striato-sulca- tus sordide albescens, margine obtusus crenulatus glaber opacus, tenuiter membranaceus sed firmulus; lamellae lineares angustissimae confertiusculae aquose albidae, antice acutae, postice truncato -adnatae, acie integerrimae; stipes pro ratione semper brevis gracilis (6-12 mm long. =1- 1,5 mm diam.) cen- tralis teres erectus rectus laevis glaber, sursum albescens po- stice rufescens, basi fuscescens minute modiceque incrassato- subbulbillosus atque laxe albo-araneosus insititius. Sporae e aloboso ovatae (5-6 y. diam.) laeves grosse 1-guttulatae hyali- nae. Species pulchella mox recognoscenda, habitu a genere nonnihil desciscens, sed natura lenta e sicco reviviscens nullo modo separanda.

Marasmius graminicola Speg. (1. sp.).

Diay. Mycena rotula, eriopus pusillus, pileo hemisphaerico ochraceo-rubescente parce grosseque sulcato, lamellis paucis di- stantibus adnatis vix pallidioribus, stipite longiusculo gracilt rufescente-umbrino glaberrimo, basi minute bulbilloso insititio, bulbillo eximie albo-lahato.

Hab. La culmis atque foliis coacervatis subputrescentibus Graminacearum, prope La Plata, Apr. 1885.

Obs. Laxe gregarius; pileus primo ex ovato globosus dein hemisphaerico-expansus (1-3 mm diam, ) grosse laxe profun- deque 4-7-sulcatus membranaceus, ochraceus, lateritius v. ruber glaber laevis; lamellae paucae (4-7) latiusculae adnatae,

112

60.

61.

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

pileo vix pallidores acie integerrimae; stipes erectus v. flexuo- sulus in vivo teres et rectus, in sicco compressulus ac tortus, fusco-rufescens v. umbrinus tenuis subrigidulus (5-12 mm long.) glaber laevis opacus, basi insititius atque obscure bul- billosus, bulbillo eximie patuleque albo-villoso. Sporae non visae. Species M. graminum (Lib.) Brk. simillimo sed basi bulbillosa villosaque sat recedens.

Marasmius hirtipes Speg. (n.sp.).

Diag. Mycena rotula, eriopus, pileo convexo ferrugineo dense plicato-sulcato, lamellis latiusculis albis sinuatis, stipite lon- giusculo concolore basin versus subfusiformi longe patuleque albo-hirto acute insititio.

Hab. Ad ramenta et schidia lignea inter folia putrescentia Casuarinarum, La Plata, Febr. 1889.

Obs. Sparsus v. hincinde laxe gregarius parvulus; pileus primo subglobosus deim hemisphaerico-expansus (6-12 mm diam.) glaber, grosse denseque sulcatus subplicatusque, cen- tro planus, margine crenulatus, e fuligineo ferrugineus lentus crassiuscule membranaceus; lamellae crassiusculae membrana- ceae laxae, antice obtusae, postice sinuatae atque subcollariato- adnatae albae;stipes In vivo teres 1n sicco compressus atquesub- tortus laevis, sursum glaber pallescens, deorsum subincrassatu- lus atque fusco-rufescens, supra basin dense longe patuleque albo-hirsutulus, abrupte acuteque insititius. Cystidia fusoi- deo-ampulluliformia (50-60 y long. =12 -15 y. diam.) laevia; basidia obclavulata (20 py. long. =1-8 y. diam. ) sterigmatibus tenuibus acutiusculis ornata; sporae globosae (7—S y. diam.) obtuse angulatae grosse 1-guttulatae laeves, hyalinae. Lentinus blepharodes B. 4 C.—Sacc., 1. c.,f. 577.

Hab. Ad truncos dejectos putrescentes, prope Tucumán, Jan. 1895.

Lentinus Lecontei Fr.—Sacc.,l. c., f.572.

Hab. In truncis emortuis in sylvis prope Tucumán, Jan. 1895.

Lentinus Dunalii (DC.) Fr. Sace., l. c., f. 581.

Hab. Ad truncos et ramos putrescentes, Santa Ana, prov. Tucumán, Jan. 1895.

Obs. Specimina argentina pileo maculato pseudo -squamoso, lamellis antice latis grosse lacero-denticulatis postice longe attenuato-decurrentibus gaudent.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINIL 113

64. Lentinus platensis Speg. (n. sp.).

68.

Axa

Diag. Mesopus lepideus, pileo crasso lento hemisphaerico cen- tro praecipue fusco-squamuloso, margine recto obtuso integro, lamellis latiusculis confertis postice sinuato-subdecurrentibus concoloribus acie serrulatis, stipite radicato erecto e terete com- presso fuscescente glabro, sursum grosse parceque squamoso- collariato, deorsum incrassato.

Hab. Ad palos vetustos putrescentes in Ensenada prope La Plata, per ann. 1888-96.

Obs. Caespitosus v. solitarius; pileus ex hemisphaerico ex- planatus (6-10cm diam.) centro obtusus non v. vix depres- sus atque rimulose minute fusco-squamosulus ambitu albus nudus laevis margine obtusus integer undulatus; caro compa- cta alba suberoso-lenta medio crassissima (10-15 mm crass.): lamellae albae v. leniter subcinerascentes confertae latae (4-5 mm lat.) tenues membranaceae molles sed tenacissimae, acie denseirregulariterque denticulato-erosae, utrimque attenuatae postice adnatae v. denticulo leniter decurrentes; stipes sub pi- leo teres, medio coarctatulus deorsum incrassatus atque com- pressus basi abruptiuscule attenuatus longeque caespitoso- radicatus, (5-10 em long. = 5-10 mm diam.) farctus suberosus tenax, superne albescens squamis nonmullis magnis Crassis revolutis collariatus, ceterum glaber et laevis sordide fusce- scens y. vix ima basi saepe furfuraceo-tomentosulus. Sporae non visae. Species eximia L. Spegazzinii Sacc. Cub. (Sace., lLc.,f. 584) sat affinis et facile statum evolutum Xeroti pla- tensis Speg. sistens.

Lentinus Schnyderi Speg.—Sacec., 1. c., f. 519.

Hab. In truncis putrescentibus prope Buenos Aires, La Plata, Tucumán et Salta, per annis 1880-97.

Lentinus velutinus Fr.— Sacc., 1. c., f. 585.

Hab. Ad truncos vetustos putrescentes Santa Ana prope Tucumán, Jan. 1895.

Obs. Specimina argentina vere intermedia inter £. velutinum Fr. et L. fallacem Speg. et species certe jungendae.

Panus guaraniticus Speg. —Sacec., l. c., f. 618.

Hab. In truncis dejectis putrescentibus sylvarum prope Colonia Resistencia, Chaco, Jan. 1886, et prope San Pablo, prov. Tucumán, Jan. 1895.

Panus laciniato- crenatus Speg. —Sacc., l, c., f. 621.

Hab. Vulgatus in truncis palisque prope Colonia Resistencia,

Jan. 1886, La Plata per ann. 1883-95, prope Córdoba, Mart. 1. Mus. Nac. Bs. As. vi. NoviembRE 12, 1898. S

114

69.

72 (5.

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

1896 (leg. Cl, T. Stuckert) etin Pampa Grande, prov. Salta, Jan. 1897. Lenzites argentina Speg. (n. sp.).

Diag. Glabrescens atro-umbrina dimidiato-sessilis subtenuis dense concentrice sulcata, zonis nonnullis interrupte pubescenti- bus, margine conferte lobulato-prolifera, contextu fulvo-ferru- gineo, lamellis continuis latiusculis atro-umbrinis.

Hab. Ad palos emortuos putrescentes in sylvis prope San Pablo, prov. Tucumán, Jan 1895.

Obs. Pilei caespitosi v. subimbricati, dimidiato-sessiles flabellati v. subreniformes (5-8 cm diam. trans. = 4-5 cm lat.) coriacel rigiduli, subtenues, superne undulato-convexuli atro umbrini glabrati, dense concentrice sulcati, sulcis nonnul- lis magis elevatis atque interrupte velutinis, margine acuto dense crenato-lobulato v. pileolato-prolifero; contextus stup- posus compactus (1-3 mm crass.) pulchre ferrugineo-fulvus; lamellae integrae a basi ad marginem usque continuae obscure subdiotchomae rigidae subcrassiusculae, acie acutae integrae, intus umbrinae, extus sordide atro-umbrinae sublatiusculae (1-3 mm lat.) minute flexuosulae atque saepe costulis trans- versis parum manifestis connatae. Saepe adest margo hyme- nialis sterilis angustus. Species habitu £L. saepiariae Fr. sed pileis conspicue tenuioribus, lamellis longis flexuosulis nun- quam porosis mox dignoscenda.

Lenzites deplanata Fr. —Sacc., l. c., f. 644.

Hab. In truncis putrescentibus prope Colonia Resistencia, Jan. 1886 et prope Tucumán, Jan. 1855.

Obs. Pileus subglaber azonus laevis, lamellis acie obtusis, stipite brevi dilatato-scutato. Lenzites polita Fr. —Sacc., l. c., f. 649.

Hab. Vulgata in truncis et palis putrescentibus in Chaco, Corrientes et Tucumán, per ann. 1886-95.

Lenzites myriophylla Liév. —Sacc., 1. c., £. 647.

Hab. Ad truncos dejectos putrescentes prope Colonia Re- sistencia, Jan. 1886.

(bs. Pilei eximie reniformes suberassiusculi utrimque pla- nissimi, concentrice sulcati albi glabri, tactu velutini, margine obtusi; stipites brevissimi late peltato-adfixi; lamellae con- fertissimae tenues.

Lenzites sepiaria Fr. —Sacc., 1. c., f. 639. Hab. In trabibus fabrefactis putrescentibus prope La Pla- ta, per ann. 1888-31.

(En

76.

ES -1

e] do]

SO.

Su

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. 115

Obs. Specimina insignia margine crasso obtuso velutino hirsuto saepe adsunt.

Lenzites striata Swartz —Sacec., l. c., f. 643.

Hab. Vulgatissima in trabibus fabrefactis ex America nor- dica oriundis in Puerto de la Ensenada, prope La Plata, per ann. 1887-96.

Lenzites tenuis Lév. —Sacc., l. c., f. 647.

Hab. Ad asseres putrescentes prope Tucumán, Jan. 1895.

Obs. Species L. myriophyllae Lév. et L. politae Fr. sat affi- nis, sed hymeniophoro tenui rigido cartilagineo, lamellis ma- gis tenuibus confertioribusque distincta.

Lenzites vialis Peck —Sace., l. c., f. 640.

Hab. Ad trabes et asseres putrescentes in Boca del Riachue- lo, prope Buenos Aires, April. 1883, et in Ensenada prope La Plata, Mart. 1889.

Obs. Forma argentina cum speciminibus Americae nordi- cae conveniens sed pilei omnes resupinato-discoidei (10-25 mm diam. ), hymeniophoro subtenui (1 mm crass.), lamellis valde anastomosantibus subporosis membranaceis latiusculis (3-4 mm in centro pil.), margine lato libero integro acutiu- sculo extus non v. vix subzonato atque e puberulo glabrato sordide cinerascente ferrugineo donati.

Lenzites umbrina Fr. —Sacc., l. c., f. 644,

Hab. In palis vetustis diu intemperiis expositis prope Tu- cumán, Jan. 1895.

Oudemansiella platensis Speg. —Sacec., l. c., f. 653.

Hab. Vulgata in truncis Erythrinae prope Buenos Aires et La Plata, per ann. 1883,-95. Oudemansiella orenocensis (Pat.) Speg. EXEISL

Hab. Ad truncos arborum in sylvis prope Formosa, Chaco, anno 1881 (leg. Cl. E. Lynch-Arribálzaga.).

Obs. Specimina argentina colore olivaceo-fusco atque minus carnosa, speciem bene riteque distinctam sistunt. Schizophy!llum commune Fr. Sace:; L.c.; £. 600.

Hab. Vulgatissimum per totam Argentinam, Bahía Blanca, La Plata, Buenos Aires, Córdoba, Mendoza, Paraná, Corrien-

Saec: Lo ey: mol.

tes, Chaco, Posadas, Tucumán, Salta et Catamarca, per ann. 1881-97.

Obs. In speciminibus numerosissimis lectis varietates per- plurimae extant et S. multifidum (Btsch.) Fr., 5. radiatum

116

e

MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

Fr., S. flabellare Fr. et S. exiguum Miq. (Cfr. Sacc. 1. c.) ad hane speciem unicam ducenda. Volvaria cnemidophora Mnten. Sacc., l. c., f. 660.

Hab. Vulgatissima in sylvis pratisque prope Buenos Aires et La Plata, nec non in prov. Tucumán, per ann. 1884-95,

Obs. Pileus primo ovatus dein campanulatus postremo he- misphaerico-explanatus (5-15 cm diam.) medio parce obtu- seque umbonatus, margine obtuso integro v. varie fisso, glaber v. adpresse laxe v. dense fibrillosus, laevis, sub Jove pluvio viscosus, cute tenul facillime secedente tectus, ex albo-argen- teus v. cinereo-argenteus, opacus v.subnitens, subhyeropha- nus; caro crassiuscula (5-25 mm crass. centr.) ad apicem usque lamellarum producta, flocculosa subspongiosa aquosa, ex albo lenissime cinerascens v. roseo-rufescens; lamellae po- lymacriae latae (5-15 mm lat.) confertae tenues antice obtuse rotundatae, postice acutiusculae attenuato-sinuatae, acie inte- gerrimae e rufescente roseae a stipite remotae; stipes a pileo discretus teres (8-20 cm long. = 1-2 cm diam.) farctus, fibroso-carnosulus tenacellus aquosus, sub pressione fibrose scissilis candidus laevissimus v. vix longitudinaliter obsolete fibrilloso-striatus, apicem versus saepe minute laxeque sub- squamulosus v. albo-farinosus, basi vix Incrassatus; volva plus minusve evoluta subfugax tenuis membranacea irregula- riter disrupta candida. Sporae pallide isabellinae v. fulvae ellipsoideae v. ovatae (12-15 y. long. = 1-8 y. diam.) sub lente chlorinae laeves grosse 1 -guttulatae. Margo pilei in vivo laevis, Im sicco striatus.

Species edulis etsi parum carnosa et sapida.

82. Volvaria microclamida Speg.—Sacec., 1. c., f. 659.

Hab. Non rara cum praecedente in pratis prope La Plata, per ann. 1889-94.

Obs. Species, ut jam in l.c. monui, praecedenti sat affimis et facile ejusdem varietatem graciliorem tantum sistens; di- stinguitur margine pilei in vivo et in sicco minute striato.

83. Volvaria platensis Speg. (n. sp.).

Diag. Pileo conico-ovato umbonato margine plicatulo fibril- loso cute destituto albo-cinereo subnitente, lamellis utrimque rotundatis, stipite farcto basi bulboso cavoque, volea ceracea fragili, sporis minutis laevibas.

Hab. La pratis pinguibus herbosis prope La Plata, Jan. 1889,

Obs. Solitaria; pileus conico-campanulatus (20 mm alt. =

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. 117

25 mm lat.) obtuse umbonatus ex argenteo perdilute cremaeco- lor hygrophanus, primo totus adpresse fibrillosus dein subgla- bratus vix circum umbonem subvelutino-pilosulus sericeo- nitens, cute nulla sed pilei superficies e fibris adpressissimis tota contexta, ambitu incurvulus irregulariter densiusculeque (an semper?) sulcato-plicatulus, margine flocculoso- applana- tus; caro alba floceulosa ad umbonen fere tantum evoluta atque crassiuscula; lamellae latiusculae (5-6 mm diam.) ventricosulae antice attenuato-rotundatae, postice truncato-sinuatae adnexae (non adnatae) tenui-membranaceae confertissimae polyma- criae adscendentes, acie integrae pulchre roseae, marginem versus roseo-lateritiae; stipes teres erectus (50—60 mm long. = 2 3 mm diam.) fibrosus, a pileo vix discretus laevis glaber albo-pallescens subnitens, non v. vix superne obsolete fibroso- striatus, ima basi subbulbosulus (71—S mm diam. ), stricte cavus, superne fibroso -farctus, volva minuta alba hygrophana carnosulo-subceracea rigidula fragilis, glabra, irregulariter disrupta (10 mm diam. =10-12 mm alt.); sporae e globoso subovatae (5-6 y. long. :- 4-5 y diam.) fulvae sub lente chlori- nae laeves grosse 1-guttulatae. Species praecedentibus habitu affinis sed notis plurimis rite distincta. 84. Annularia camporum Speg. (n. sp.).

Diag. Caespitosa, pileo primo e globoso ovato fulvo laevi dein grosse squamoso, postremo applanato-expanso albo, cute de- stituto, squamulis ad umbonem persistentibus fuscis ornato, lamellis latis confertis e roseo virescentibus, stipite terete cavo basi non +. vixincrassato sordide albo, annulo magno crassissimo albo ornato, sporis laevibus chlorinis.

Hab. Vulgata in arvis hieme et vere prope La Plata, per annos 1887-95.

Obs. Caespitosus v. rarius solitarius e terra erumpens; pileus primo e globoso ovatus ex ochraceo fulvus cute continua laevi, mox grosse rimuloso-diffracta donatus, dein sensim expansus postremo subapplanatus, centro plus minusve grosse obtuseque applanatus (10-20 cm diam.) grosse fusco-squamosus ambitu candidus cuteque destitutus, dense minute adpresseque radia- tim fibrillosus v. sparse squamulosus, margine incurvulus, non y. vix obsolete denseque striatus, integer v. fissus; caro centro crassa (S—16 mm crass.) alba; lamellae polymacriae membra- naceae confertissimae acie integerrimae, antice rotundatae postice attenuatae, in juventute candidae, dein subfusco-ro-

118 MUSEO NACIONAL DE BUENOS AIRES.

seae, postremo sordide subglauco-virescentes; stipes erectus, rectus (8-16 cm long. = 8-30 mm diam. ) fibrosus tenax, primo candidus dem pallide sordideque subroseus, tactu fusco-ru- fescens, glaber laevissimus, vix basi, non v. vix incrassata, mycelio candido velutino vestitus, ab hymeniophoro discretus (sed aegre secedens) atque rugula elevata limitatus, intus ca- vus, cavitate saepe fibrillis candidis araneosis farcta, carne secta roseo-fuscescente; annulus mobilis adscendens, membra- naceus crassus tenacellus persistens, margine utrimque den- ticulato -fimbriatus, per aetatem fuscescens. Sporae isabellinae, ovatae (11-12 y. long.==8 y diam.) tunica externa hyalina, interna fusco-roseola, laeves 1-guttulatae; basidia obclavu- lata (20-25 y long. = 10-14 y diam.). Edulis etsi nonnihil exsucca et tenax, flaccescens sed non putrescens. Pileus per aetatem saepe sordide roseus evadit. S5. Pluteus argentinus Speg. (n. sp.).

Diag. Pusillus, pileo hemisphaerico cinerascente-fuligineo furfurello, lamellis antice acutatis postice sinuatis ochroleucis, stipite discreto terete albo-carneo puleere candido detersili ad- sperso vix fistuloso, basi non e. vix incrassato.

Hab. Inter muscos ad terram humosam in fovels, Parque de la Plata, Oct. 1888,

Obs. Sparsus v. rarius laxe gregarius; pileus primo ovoideus dem subhemisphaerico-expansus (6-14 mm diam.) obtusus non umbonatus, sordide cinerascente-fuligineus v. subplumbens, prumnula furfuracea minutissima parum perspicua, primo densa dein relaxata, centro fere tantum (persistente, obscuriore ve- stitus, carnosulus laevis, margine integer sed saepe in juventute minute laxe fibrilloseque albo-cortinatus; caro centro vix evoluta alba succosa; lamellae sublaxae latiusculae (1- 2,5 mm lat.) primo candidae deim ochroleucae, membranaceae, acie integrae polymacriae, antice acutatae, postice rotundatae eta stipite remotiusculae; stipes teres (12-25 mm long. =1-3 mm diam.) primo pruinula alba, tactu mox evanida, vestitus del nudus, ex albo sordide pallidissimeque subcarneus subhygro- phanus, basi parce albo-myceliferus, non v. strictissime fi- stulosus, a pileo facillime secedens. Sporae ovoldeae laeves eguttulatae (6-8 py. long. = 4-4,5 y. diam.) pallide ferrugi- neae.

Volvariella Speg. (n. gen.).

Char. Hymeniophorum cum stipite cartilagineo exannula-

to sed basi volvato continuum; sporae e roseo rufescentes.

SPEGAZZINI: FUNGI ARGENTINI. 119

Genus Voleariae et Locellinae affine sed stipite cartilagineo cum pileo concreto distinctum.

86. Volvariella argentina Speg. (n. sp.).

Diag. Parvula, solitaria, pileo hemisphaerico tomentosulo candido, lamellis ochroleucis membranaceis postice attenuato- liberis, stipite terete farcto glabro albo subbulbosulo, volea tena- cella ampla subfuscescente laciniato-fissa.

Hab. In sabulosis uliginosis prope La Plata, Apr. 1888.

Obs. Pileus primo hemisphaericus dein convexo-applanatus (1-2 cm diam.) candidus dense minute adpresseque tomento- sulus, margine integer, lamellis subbrevior; caro tenuis flocen- losa; lamellae pro ratione latiusculae (2,5 mm lat.) primo albae dein ochroleucae, antice obtusissime rotundatae, postice attenuato-liberae, membranaceae dimacriae, laxiusculae, acie integerrimae; stipes teres erectus rectus (15--20 mm long. =2 mm diam.) albus, glaberrimus subcartilagineo -tenacellus far- ctus basi subbulbosulus, volva tenacella fuscescente (Y mm alt. =5 mm diam.) ad medium usque 3-4-laciniata persistente vestitus. Sporae ochroleucae e globoso ovatae (6-1 y. long. = 5-5,5 y diam.) laeves grosse 1-guttulatae, sub lente pallide rufo -ferrugineae.

ST. Entoloma pampeanum Speg. (n. sp...

Diag. Parculum, pileo ovato grosse acuteque umbonato cine- reo glabro laevi, lamellis confertiusculis late adnatis sinuatisque sordide cinerascentibus, stipite farcto sordide- albo glabro laeri deorsum incrassatulo; sporis globosis laevibus.

Hab. In sabulosis subuliginosis prope La Plata, Mart. 1888.

Obs. Caespitosulum; pileus primo ovato-conicus, dei irregu- lariter expansus planus tortus v. undulatus (20-30 mm diam.) plus minusve grosse acutiusculeque umbonatus e c